Tomasz Antoni Zamoyski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Tomasz Antoni Zamoyski (ur. 1707 - zm. 13 czerwca 1752) – polski magnat, herbu Jelita.

Syn Michała Zdzisława Zamoyskiego i Anny Działyńskiej.

Siódmy ordynat zamojski. Od 1744 roku wojewoda lubelski. W 1733 roku podpisał elekcję Stanisława Leszczyńskiego. [1]. Był posłem na sejm 1738 roku.[2]

Ufundował jako wotum w latach 1741-1747 barokowy kościół św. Jana Nepomucena na wodzie w Zwierzyńcu. Ordynat podczas studiów za granicą poważnie zachorował, a polecając się opiece Świętego, powrócił do zdrowia. Druga intencja budowy, to urodziny oczekiwanego syna - Klemensa. Odznaczony został Orderem Orła Białego 3 sierpnia 1746.

Żonaty z Marianną Łubieńską i powtórnie z Anielą Teresą Michowską. Z tą ostatnią miał syna Klemensa Jerzego.

Przypisy

  1. Jerzy Dunin-Borkowski i Mieczysław Dunin-Wąsowicz, Elektorowie królów Władysława IV., Michała Korybuta, Stanisława Leszczyńskiego i spis stronników Augusta III. Lwów 1910, s. 268.
  2. Teka Gabriela Junoszy Podoskiego, t. IV, Poznań 1856, s. 472.