Tomasz Frankowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Correct.svg
 Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi:
poprawić styl – powinien mieć encyklopedyczną formę.
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu.
Tomasz Frankowski
Tomasz Frankowski 2010.jpg
Imię i nazwisko Tomasz Frankowski
Data i miejsce
urodzenia		 16 sierpnia 1974
Białystok, Polska
Pseudonim "Franek"
Pozycja Napastnik
Wzrost 172 cm
Masa ciała 64 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Jagiellonia Białystok
Numer 21
Kariera seniorska1
Lata Klub M (G)
1991–1993
1993–1996
1996
1996–1997
1997–1998
1998–2005
2005–2006
2006–2007
2006–2007
2008
2009–		 Jagiellonia Białystok
RC Strasbourg
Nagoya Grampus Eight
Poitiers FC
FC Martigues
Wisła Kraków
Elche CF
Wolverhampton
→ CD Tenerife (wyp.)
Chicago Fire
Jagiellonia Białystok		 12 (1)
21 (2)
7 (1)
32 (22)
19 (5)
173 (115)
14 (8)
16 (0)
19 (3)
17 (2)
88 (40)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1999–2006  Polska 22 (10)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2010-  Polska (trener napastników)
1 Mecze i gole w lidze aktualne na 17 grudnia 2011.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Tomasz Frankowski (ur. 16 sierpnia 1974 w Białymstoku) – polski piłkarz grający na pozycji napastnika, były reprezentant Polski, obecnie zawodnik Jagiellonii Białystok. Czterokrotny król strzelców polskiej ekstraklasy.

W kadrze reprezentacji Polski za kadencji Franciszka Smudy pełni funkcję trenera napastników.

Spis treści

[edytuj] Czasy juniorskie

Młody Frankowski od dzieciństwa interesował się piłką nożną. W 1984 roku grał w reprezentacji Szkoły Podstawowej nr. 10 w Białymstoku. Jego drużyna okazała się triumfatorem turnieju juniorskiego, a zwycięzców zapisano na treningi w lokalnym klubie Jagiellonia. W ten sposób w wieku dziesięciu lat Tomasz Frankowski znalazł się w białostockim klubie. Po sześciu latach podpisał swój pierwszy kontrakt z Jagiellonią, który opiewał na 300 tysięcy starych złotych[1].

Jego trenerem był Ryszard Karalus, pod którego opieką młodzieżowy zespół Jagiellonii wywalczył w 1992 roku mistrzostwo Polski. W tej drużynie razem z Tomaszem Frankowskim grali również m.in. przyszli reprezentanci kraju: Mariusz Piekarski i Marek Citko[1].

[edytuj] Kariera klubowa

[edytuj] Jagiellonia Białystok

Tomasz Frankowski zadebiutował w ekstraklasie 29 sierpnia 1992 roku w spotkaniu Jagiellonii Białystok z Ruchem Chorzów[2]. Pierwszą bramkę zdobył 7 października w spotkaniu z Szombierkami Bytom, prawidłowo wykonując rzut karny[2].

Młody napastnik nie mógł się jednak przebić do pierwszej drużyny, mimo to jego talent został dostrzeżony przez trenerów francuskiego RC Strasbourg. Wkrótce oba kluby doszły do porozumienia i Jagiellonia zezwoliła na wypożyczenie Frankowskiego. W związku z sytuacją finansową białostockiego klubu odstępnym za dziewiętnastolatka okazało się sfinansowanie sprzętu i obozu przygotowawczego dla Jagiellonii we Francji[3].

[edytuj] Wyjazd do Francji

Frankowski występował w Strassburgu w latach 1993-1996. Początki we Francji miał niezłe, zdobył 22 bramki w rezerwach oraz 2 w pierwszym zespole, ale jego karierę przerwała groźna kontuzja. W 1995 zwyciężył z RC Strasbourg w rozgrywkach Pucharu Intertoto.

W 1996 przeszedł do prowadzonego wówczas przez Arsène'a Wengera, japońskiego klubu Nagoya Grampus Eight, lecz szybko powrócił do Francji. Przeniósł się najpierw do trzecioligowego Poitiers FC, by później znaleźć się w FC Martigues.

Przebieg rywalizacji o tytuł Króla Strzelców w poszczególnych kolejkach sezonu 98/99

[edytuj] Powrót do Polski

W 1998 Frankowski powrócił do Polski do Wisły Kraków. Już w pierwszym sezonie gry w ekstraklasie, zdobył koronę Króla Strzelców oraz został wybrany Piłkarzem Sezonu, w dużej mierze przyczyniając się do zdobycia przez Wisłę Mistrzostwa Polski.

W przerwie letniej, przed rozpoczęciem sezonu 2001/2002 włoska prasa informowała o zainteresowaniu Frankowskim ze strony Brescii Calcio, w której występował inny polski reprezentant - Marek Koźmiński. Z kolei niemiecka prasa pisała, że wysłannicy Borussii Mönchengladbach obserwowali Frankowskiego w meczu z Legią Warszawa w zeszłym sezonie. Polskie media donosiły, że kwota za którą krakowski klub byłby skłonny sprzedać swojego najlepszego napastnika wynosi 7 mln marek[4].

Spotkanie rozgrywane między Wisłą Kraków a Widzewem Łódź 30 września 2001 roku było setnym meczem Tomasza Frankowskiego w polskiej ekstraklasie[2].

W spotkaniu rozgrywanym 17 października 2004 roku pomiędzy Odrą Wodzisław Śląski a Wisłą Kraków Tomasz Frankowski strzelił swoją setną bramkę w polskiej ekstraklasie[2].

W okresie lat 2005-2006 Tomasz Frankowski był gwiazdą polskiej reprezentacji w eliminacjach do Mistrzostw Świata w 2006 roku. Więcej o tym temacie przeczytasz w sekcji dotyczącej kariery Tomasza Frankowskiego w reprezentacji Polski →

[edytuj] Sezon 2004/2005

W meczu 19. kolejki, w której gracze Wisły Kraków pokonali Amicę Wronki 1:0 i przełamali passę trzech remisów, Tomasz Frankowski odniósł kontuzję. Początkowo zdiagnozowano, że może być to odnowienie się kontuzji mięśnia lewego przywodziciela, która w 2002 roku wyłączyła zawodnika z gry na pół roku[5]. Uraz jednak nie okazał się tak groźny i zawodnik wrócił do treningów po dwóch dniach absencji[6].

Przebieg rywalizacji o tytuł Króla Strzelców w poszczególnych kolejkach sezonu 2004/2005

Pod koniec kwietnia, na łamach prasy zaprzeczył doniesieniom mediów, że złe wyniki i mało efektowna gra Wisły jest sabotażem zawodników przeciwko trenerowi Wernerowi Liczce, mająca na celu jego zwolnienie przez zarząd klubu[7]. Frankowski przyznał, że drużyna znajduje się w słabszej formie[7]. W kolejnym spotkaniu krakowianie pokonali Zagłębie Lubin 6:0 czym zdementowali wszystkie poprzednie medialne plotki. Zdobywcą dwóch bramek był Tomasz Frankowski[8].

Cztery dni później Frankowski zdobył zwycięską bramkę w derbach Krakowa. Było to pierwsze zwycięstwo napastnika pochodzącego z Białegostoku w meczach z Cracovią. Jak przyznał po meczu, miał okazje na zdobycie kolejnych bramek jednak przyczyną zdobycia tylko jednej była jego dyspozycja strzelecka w tym dniu i stan murawy na stadionie przy ul. Kałuży[9].

10 maja prezes Wisły Kraków Janusz Basałaj w wywiadzie dla Przeglądu Sportowego wyznał, iż menedżer piłkarski Adam Mandziara uzyskał pozwolenie klubu na negocjacje z prezesem Austrii Wiedeń Tonym Polsterem w sprawie transferu Macieja Żurawskiego i Tomasza Frankowskiego do wiedeńskiego klubu. Łączna cena za duet napastników została wyznaczona przez Wisłę na 4 mln euro. Według Basałaja przyczyną wyjazdu Frankowskiego za granicę miałaby być chęć zarobienia większych pieniędzy w perspektywie zakończenia kariery w przeciągu kilku najbliższych lat[10]. Tydzień później Super Express doniósł, iż nad indywidualnym transferem 31-letniego napastnika do wiedeńskiego klubu pracuje pracuje Janusz Feiner[11]. Na początku czerwca włoska La Gazzetta dello Sport doniosła, iż ACF Fiorentina chce pozyskać trójkę Polaków: Kamila Kosowskiego, Macieja Żurawskiego i Tomasza Frankowskiego. Według włoskich dziennikarzy, uwagę Włochów na Frankowskiego miały zwrócić jego gole zdobyte w eliminacjach Mistrzostw Świata. Zwolennikiem krakowskiego duetu napastników był trener Cesare Prandelli, który znał wiślaków, bo to właśnie oni wyeliminowali go z Pucharu UEFA, gdy prowadził Parmę w 2002 roku[12].

W okresie transferowych pertraktacji Tomasz Frankowski nie wykazywał się strzelecką formą. Od zwycięskiego meczu z Cracovią Frankowski w pięciu kolejnych meczach w barwach Wisły nie strzelił gola. Swoją indolencję przełamał dopiero w ostatnim ligowym meczu sezonu z Dyskobolią Grodzisk Wielkopolski, wygranym przez Wiślaków 3:0[13]. Po tym meczu Tomasz Frankowski świętował zdobycie mistrzostwa oraz indywidualnej nagrody króla strzelców z liczbą 25 strzelonych bramek.

[edytuj] Sezon 2005/2006 – nieudane el. do Ligi Mistrzów i wyjazd za granicę

Przed sezonem Tomasz Frankowski wypowiedział się na temat letnich zmian w klubie - prezesem został Zdzisław Kapka, a na stanowisku trenera Wernera Liczkę zmienił Jerzy Engel. Negatywnie ocenił zwolnienie Henryka Kasperczaka w 2004 roku argumentując, że przykład czeskiego trenera pokazał, że nie jest tak łatwo Wisłę poukładać, żeby grała efektownie, a Kasperczakowi to się udawało[14]. Za mało efektowny styl gry Wisły w poprzednim sezonie obarczył zwolnionego trenera. Natomiast z nadziejami wypowiedział się o nadchodzącym sezonie. Był przekonany, że nowi zawodnicy zdołają zastąpić Macieja Żurawskiego, który został sprzedany do Celticu Glasgow[15].

W lipcu Tomasz Frankowski został nowym kapitanem Wisły Kraków[16]. Media donosiły, że specjaliści od marketingu oceniali, iż Frankowski będzie największą gwiazdą ekstraklasy w nadchodzącym sezonie. To on miał przejąć to miano po transferze Macieja Żurawskiego za granicę[17].

W pierwszym meczu nowego sezonu przeciwko Górnikowi Łęczna Frankowski nie zdołał strzelić gola. Premierowe trafienie zaliczył w drugiej kolejce sezonu w zwycięskim meczu 3:0 z GKS'em Bełchatów[18]. W trzeciej kolejce przeciwko wicemistrzowi kraju, Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski Frankowski strzelił dwa gole a mecz zakończył się rezultatem 4:2 dla Wisły[19]. Cztery dni później Wisła rozegrała pierwszy z dwóch meczów decydujących o starcie w fazie grupowej Ligi Mistrzów z greckim Panathinaikosem. W Krakowie wiślacy wygrali 3:1, a jedną z bramek zdobył Tomasz Frankowski. Po meczu, media pozytywnie oceniały szanse na awans polskiego zespołu do Ligi Mistrzów. Natomiast Frankowski stwierdził, że jest daleki od popadania w hurraoptymizm i szanse na awans nadal są równe[20]. Rewanż odbył się dwa tygodnie później. W podstawowym czasie gry mecz zakończył się zwycięstwem 3-1 dla Greków. W dogrywce gola strzelił Ilías Kótsios i ostatecznie to Panathinaikos awansował do fazy grupowej Ligi Mistrzów[21]. Po meczu, w polskich mediach pojawiły się wypowiedzi rozgoryczonego napastnika, który stwierdził, że stracił motywacje do dalszej gry w kraju. Jak mówił, w Polsce zdobył już wszystko a teraz stracił wiarę w awans do fazy grupowej Ligi Mistrzów w kolejnym sezonie. Wyraził chęć zmiany otoczenia oraz wyjazdu za granicę[22].

27 sierpnia 2005 roku Tomasz Frankowski zagrał ostatni mecz w barwach Wisły Kraków, w 90.minucie spotkania strzelił bramkę na 1:1, która dała wiślakom remis[23].

Wkrótce Frankowski uzyskał pozwolenie na transfer od właściciela Wisły Kraków Bogusława Cupiała. Zainteresowane reprezentantem Polski były trzy kluby: hiszpańskie Levante i Elche oraz angielski Stoke City[24]. Najbardziej na pozyskaniu napastnika zależało klubom z Hiszpanii[25]. Kilka dni później Frankowski został sprzedany do Elche, a Wisła uzyskała za niego około miliona euro[26].

[edytuj] Drugi wyjazd za granicę

[edytuj] Elche CF

1 września 2005 roku Tomasz Frankowski został oficjalnie zaprezentowany w barwach Elche[26], ale już kilka dni później w polskiej prasie pojawiły się wypowiedzi napastnika z obawą czy oby dokonał właściwego wyboru klubu[27]. Przez kolejne kilka dni głównym tematem przy transferze Polaka licznie omawianym w mediach była sprawa podpisania przez niego kontraktu wstępnego z Levante. Klub z Walencji zapowiedział interwencję w hiszpańskiej federacji oraz FIFA[28]. Działacze Levante twierdzili, że Frankowski taki kontrakt podpisał i jest zawodnikiem ich klubu. Grożono nawet kwotą 6 milionów euro odszkodowania[29]. Kilka dni sprawa się wyjaśniła. Frankowski oficjalnie zdementował plotki dotyczące podpisania przez niego kontraktu wstępnego z Levante i zdradził kulisy jego transferu. Według piłkarza Wisła dysponowała dwiema ofertami: 900 tys. euro od Elche i 1,2 mln od Levante. Na życzenie piłkarza właściciel Wisły Bogusław Cupiał zdecydował się na transfer do Elche, w zamian Frankowski zobowiązał się dołożyć Wiśle z własnego kontraktu 50 tys. euro do kwoty odstępnego. Zatem całkowita kwota transferu wyniosła 950 tys. euro, która mogła zostać powiększona o kolejne 250 tys. euro, jeśli w ciągu trzech lat Elche awansowałoby do Primiera Division[30][31]. Trener Elche Josu Uribe był usatysfakcjonowany sprowadzeniem Polaka do zespołu. Frankowski jego zdaniem w taktyce Elche miał pełnić istotną rolę. Nadał mu przydomek "El Buitre" czyli sęp[32].

Frankowski strzelił swoją pierwszą bramkę w nowym klubie już w debiucie. W meczu z Polideportivo Ejido Frankowski pojawił się na boisku w 55. minucie i trzynaście minut później strzelił gola[33]. W kolejnym meczu polski napastnik również wszedł z ławki rezerwowych i również zaliczył trafienie[34]. W listopadzie hiszpańscy dziennikarze stwierdzili, że obok Nigeryjczyka Ikechukwu Uche Frankowski jest najlepszym zawodnikiem grającym w hiszpańskiej drugiej lidze. Zainteresowanie Polakiem wyraziło ponoć Deportivo La Coruna[35]. W grudniu w polskiej prasie pojawiły się przejawy frustracji strzelecką niemocą polskiego napastnika. Frankowskiemu naliczono kilkadziesiąt dni bez gola, co wcześniej nie przydarzyło mu się wcześniej w barwach Wisły Kraków. Zawodnik stwierdził, że indolencja może być spowodowana zmianą stylu treningowego. Narzekał, że obciążenie treningowe w Elche są większe niż te za czasów gry w Wiśle[36]. Strzelecką niemoc przełamał w meczu z Numancią w którym zdobył hat-tricka, a jego zespół zwyciężył 4:1[37]. 18 grudnia strzelił bramkę w meczu derbowym z Herculesem. Elche zremisowało mecz 1:1, a trafienie było ósmym golem Frankowskiego w Hiszpanii[38].

Z początkiem stycznia, w mediach pojawiły się doniesienia o zainteresowaniu osobą polskiego napastnika ze strony angielskiego Wolverhampton. Na te wiadomości odpowiedział wiceprezes Elche Jose Sepulcre, który stwierdził, że bezzasadna byłaby sprzedaż filaru zespołu[39]. Dzień później w prasie pojawiła się informacja, że Elche odrzuciło ofertę kupna Franka przez angielski klub[40]. Anglicy nie ustępowali i ich wysłannicy obserwowali Frankowskiego w kolejnych spotkaniach[41]. W prasie pojawiła się informacje o zainteresowaniu Frankowskim ze strony angielskiego Tottenhamu[42]. Tymczasem Wolverhampton wysłał do Elche już trzecią ofertę transferową za polskiego napastnika[43]. Po przedłużonych negocjacjach oba kluby porozumiały się co do sumy odstępnego - Hiszpanie mogli uzyskać za Polaka łącznie ze wszystkimi klauzulami 2,5 mln euro i 15 procent wartości kolejnego transferu w przypadku sprzedaży napastnika przez angielski klub[44].

W sumie grając w Elche CF w 14 meczach Frankowski strzelił 8 bramek.

[edytuj] Wolverhampton Wanderers F.C.

25 stycznia 2006 roku Tomasz Frankowski podpisał 2,5 letni kontrakt z nowym klubem[45]. Największym zwolennikiem talentu Polaka w angielskim klubie był trener Glenn Hoddle. W snajperze najbardziej cenił spryt, mądrość i skuteczność jaką wykazywał się pod bramką przeciwników[46]. Frankowski miał pomóc w osiągnięciu celu Wolverhampton jakim był awans do Premiership[47]. Sam napastnik optymistycznie wypowiadał się o perspektywach w nowym klubie - był pewien, że już w pierwszych meczach dostanie szansę gry w pierwszym składzie i wkrótce potwierdzi oczekiwania wobec jego osoby zdobytymi bramkami[48].

Polak zadebiutował w barwach Wilków w przegranym 0:3 meczu z Manchesterem United w Pucharze Anglii[49]. Niedługo później zadebiutował w meczu ligowym z Leicester przegranym przez Wolverhampton 0:1[50]. Po kilku meczach w mediach pojawiały się informacje o nieskuteczności Polaka i coraz mniejszej ilości rozgrywanych przez niego minut na angielskich boiskach[51]. Sam napastnik wyjawił, że jego aklimatyzacja w Anglii przebiega ciężko ale ma nadzieje, że z kłopotów wyjdzie jeszcze mocniejszy[52]. W marcu wyznał, że debiut zbyt szybko po kontuzji i nie w pełni sił w nowym zespole nie był słuszną decyzją[53]. W kolejnych tygodniach do Polski przychodziły informacje o kolejnych meczach Frankowskiego bez zdobytego gola[54]. Pod koniec kwietnia w mediach pojawiła się wypowiedź zawiedzonego napastnika, który stwierdził, że ta runda jest dla niego już stracona. Frankowski był zawiedziony swoją postawą oraz tym, że jego klub odpadł z walki o awans do Premiership. Przyczyny słabej strzeleckiej formy dopatrywał się w blokadzie psychicznej[55].

W sierpniu w Wolverhampton zaszła zmiana na stanowisku trenera. Przed nowym sezonem nowym menedżerem Wilków został Mick McCarthy[56]. Polak nie znajdował się w koncepcji drużyny budowanej przez Irlandczyka i często znajdował się poza składem drużyny[57]. Pod koniec sierpnia Wolverhampton wypożyczyło Frankowskiego do CD Tenerife[58].

[edytuj] CD Tenerife

31 sierpnia 2006 został wypożyczony na rok z Wolverhampton do hiszpańskiego CD Tenerife, gdzie w swoim 2 występie dla tego klubu strzelił pierwszego gola.

[edytuj] Powrót do Wolverhampton i rozwiązanie kontraktu

30 czerwca 2007 Tomasz Frankowski wrócił do Wolverhampton z wypożyczenia z CD Tenerife, gdzie w 19 meczach strzelił 3 bramki.

31 sierpnia 2007 o godzinie 24:00 oficjalna strona Wolverhampton podała informację o rozwiązaniu kontraktu z zawodnikiem za porozumieniem stron.

Od tego czasu Frankowski był wolnym zawodnikiem. Media spekulowały który klub zatrudni Polaka. Bliski angażu był Lech Poznań, jednak włodarze poznańskiego klubu uznali, że bardziej potrzebny drużynie jest napastnik młody i perspektywiczny[59]. Niedługo później ofertę wielokrotnemu królowi strzelców złożyło Chicago Fire[60].

[edytuj] Chicago Fire

Negocjacje pomiędzy klubem a zawodnikiem przeciągały się. Powodem były rozbieżności finansowe pomiędzy obiema stronami, co było podyktowane ustalonymi restrykcjami finansowymi w MLS[61]. Po zaprezentowaniu wysokiej formy w meczu sparingowym pomiędzy Chicago Fire a Columbus Crew, w którym strzelił dwa gole, strony szybko doszły do porozumienia. 19 lutego 2008 Tomasz Frankowski podpisał kontrakt amerykańskim klubem na jeden rok z opcją przedłużenia o kolejne dwa. Tym samym Frankowski kontynuował tradycję występów byłych reprezentantów Polski w drużynie Strażaków[62].

Debiut w MLS przypadł Frankowskiemu 29 marca w meczu z Realem Salt Lake City. Polak zszedł z boiska kwadrans przed końcem spotkania. Był to pierwszy mecz Frankowskiego od niespełna roku, przez ten okres leczył swoje kontuzje i szukał klubu[63].

Już w debiucie przed własną publicznością Frankowski strzelił dwa gole przeciwko wicemistrzowi USA New England Revolution. Po tym meczu, w mediach pojawiła się wypowiedź Polaka w której okazał żal, że szkoleniowiec już po pierwszej połowie zdjął go z boiska, gdy ten chciał skompletować hat-tricka by efektownie przywitać się z publicznością w nowym klubie[64].

Po kilku miesiącach Frankowski popadł w konflikt z trenerem Denisem Hamlettem. Polak miał pretensje do szkoleniowca o to, że ten posadził go na ławce pomimo tego, że prezentował on dobrą formę. Na łamach amerykańskich mediów rozgorzała dyskusja pomiędzy oboma panami. Hamlett odparł zarzuty i powiedział, że nie interesuje go opinia Frankowskiego. Po przegranym finale konferencji z Columbus Crew, Frankowski skrytykował ustawienie, na jakie postawił trener[65]. Frankowski po pięciu rozegranym meczach stał się rezerwowym, a trener Fire - Denis Hamlett, zaczął wystawiać wielokrotnego króla strzelców polskiej ligi na pozycji środkowego pomocnika[66].

Frankowski dalej nie grał w pierwszym składzie Strażaków i już we wrześniu zapowiedział swój powrót do Polski. Napastnik wahał się pomiędzy zakończeniem kariery a rozegraniem ostatniego sezonu w karierze na boiskach polskiej ekstraklasy[67].

26 listopada 2008 roku Frankowski zakończył kontrakt z Chicago Fire.

[edytuj] Powrót do Jagiellonii Białystok

[edytuj] Runda wiosenna sezonu 2008/2009

Zatrudnieniem piłkarza było zainteresowane kilka klubów, m.in Górnik Zabrze w którym szkoleniowcem był dawny trener Frankowskiego z czasów Wisły Kraków - Henryk Kasperczak[66]. Bliska angażu była również Polonia Warszawa[68]. Ostatecznie 23 grudnia 2008 roku piłkarz podpisał 2-letni kontrakt z drużyną, której jest wychowankiem - Jagiellonią Białystok[69]. Zadaniem, które stawiał przed sobą doświadczony napastnik była pomoc Jagiellonii w utrzymaniu się w lidze[70]. Klub z Białegostoku na półmetku sezonu zajmował dziesiąte miejsce w tabeli.

Kolejną bramkę zdobył w trzecim kolejnym spotkaniu rundy wiosennej przeciwko Legii Warszawa. Jagiellonia wygrała to spotkanie 2:1 i był to pierwszy wygrany mecz białostoczan z Wojskowymi od 17 lat[71]. W grudniu gol zdobyty przez Frankowskiego w tym spotkaniu został uznany bramką roku na plebiscycie Piłkarskie Oscary organizowanym przez Canal+[72][73][74].

Po spotkaniu rozegranym 5 kwietnia z ŁKS w którym Frankowski zdobył dwie bramki, napastnik Jagiellonii awansował w klasyfikacji strzelców polskiej ligi na jedenastą pozycję z ogólnym dorobkiem 121 goli w ekstraklasie[75].

Dużą uwagę mediów skupił mecz rozgrywany 11 kwietnia z Wisłą Kraków. Był to pierwszy mecz Frankowskiego w Krakowie od czasu kiedy w 2005 roku opuścił Mistrza Kraju na rzecz hiszpańskiego Elche[76]. Przed spotkaniem prasa spekulowała w jaki sposób napastnika przywita krakowska publiczność[77][78]. Frankowski został przywitany neutralnie, a w meczu doznał urazu żeber w wyniku starcia z Marcinem Baszczyńskim, co skutkowało falstartem i koniecznością opuszczenia placu gry w następnym meczu z Ruchem Chorzów po rozegraniu zaledwie kilkunastu minut[79][80][81][82].

W spotkaniu 28 kolejki pomiędzy Jagiellonią a Polonią Warszawa, zwyciężonym przez białostocki klub 2:1, jedną z bramek zdobył Tomasz Frankowski. Gol białostoczanina był historyczny z dwóch powodów: była to setna bramka Jagiellonii zdobyta na boiskach ekstraklasy a także 122 Frankowskiego, co uplasowało go na 10 pozycji wraz z Jerzym Podbrożnym w klasyfikacji najlepszych strzelców w historii polskiej ligi[83][84].

W całej rundzie Tomasz Frankowski wystąpił we wszystkich spotkaniach, zdobywając 6 bramek i 3 asysty. Jagiellonia Białystok uplasowała się na dziewiątej pozycji w lidze.

[edytuj] Sezon 2009/2010

Jagiellonia inaugurowała sezon z bilansem dziesięciu ujemnych punktów, które były karą za działania korupcyjne w przeszłości. Ta sytuacja wyklarowała cel, który postawiono drużynie prowadzonej przez Michała Probierza - bój o byt w ekstraklasie w kolejnym sezonie[85].

Frankowski rozpoczął strzelanie w nowym sezonie już w pierwszym meczu. W 51 minucie strzałem w górny narożnik bramki pokonał bramkarza Odry Wodzisław Śląski Adama Stachowiaka. To trafienie zostało wybrane golem kolejki[86]. Drugą bramkę w sezonie zdobył w meczu trzeciej kolejki przeciwko Koronie Kielce[87].

Spotkanie piątek kolejki rozegrane 29 sierpnia 2009 roku pomiędzy Wisłą Kraków a Jagiellonią Białystok było dwusetnym meczem Tomasza Frankowskiego w polskiej ekstraklasie[2]. Trzecią bramkę w sezonie Frankowski zdobył w przegranym meczu z Lechem Poznań[88]. Po tym spotkaniu, filar defensywy Kolejorza Manuel Arboleda pochlebnie wypowiadał się w prasie o doświadczonym napastniku Jagiellonii - był pełen podziwu dla jego boiskowej inteligencji[89]. Kolejnego gola białostoczanin zdobył w meczu 12 kolejki ekstraklasy. Jego trafienie dało zwycięstwo Jagiellonii nad Polonią Warszawa[90]. Porażka Czarnych Koszul skutkowała tym, że z pracą trenera w warszawskim klubie pożegnał się Dušan Radolský[91]. 3 listopada zagrał w meczu 1/8 finału Pucharu Polski przeciwko Arce Gdynia. W dogrywce zdobył dwa gole z rzutów karnych. Były to pierwsze bramki w tych rozgrywkach po powrocie Frankowskiego do kraju. Dzięki temu zwycięstwu, Jagiellonia awansowała do ćwierćfinału[92].

W ramach rundy jesiennej ekstraklasy zostało rozegrane 17 kolejek. W przedsezonowych zapowiedziach skazywana na walkę o utrzymanie Jagiellonia na koniec rozgrywek jesiennych zajęła 10 miejsce w tabeli. Frankowski wystąpił we wszystkich meczach ligowych i zdobył osiem bramek. Przez media został oceniony najlepszym zawodnikiem Jagi w pierwszej części sezonu[93].

Runda wiosenna nie była dla Frankowskiego tak owocna w gole. Pierwszą bramkę na wiosnę strzelił w pierwszym meczu ćwierćfinałowym Pucharu Polski z Koroną Kielce[94]. W tym meczu Jagiellonia poległa 1:3, ale dzięki zwycięstwu 3:0 w rewanżu to klub z Białegostoku awansował do półfinału tych rozgrywek[95]. Dwie pierwsze ligowe bramki na wiosnę Frankowski zdobył w meczu 22 kolejki ekstraklasy z Piastem Gliwice[96]. Po słabszej formie prezentowanej w rundzie wiosennej, Tomasz Frankowski rozważał zakończenie kariery wraz z końcem obowiązującego kontraktu do grudnia 2010 roku[97]. W meczu 24 kolejki z Legią Warszawa Frankowski nie wykorzystał rzutu karnego, a jego zespół przegrał z Wojskowymi 1:2. Była to pierwsza przestrzelona jedenastka przez białostoczanina po powrocie do kraju[98]. Natomiast w meczu 26 kolejki przeciwko Arce Gdynia wykorzystał karnego w 89 minucie spotkania i dał zwycięstwo Jagiellonii[99]. Frankowski wystąpił w drugim meczu półfinałowym Pucharu Polski z Lechią Gdańsk. W tym spotkaniu strzelił bramkę, a Jagiellonia zremisowała 1:1 i awansowała do finału krajowych rozgrywek[100].

Po zakończeniu sezonu ligowego, Frankowski wypowiedział się w prasie, że jednak chce kontynuować karierę i z początkiem nowego sezonu rozpocznie negocjacje z zarządem Jagiellonii w tej sprawie[101]. W finale Pucharu Polski z Pogonią Szczecin Frankowski przebywał na boisku 80 minut, a Jagiellonia wygrała to spotkanie 1:0[102]. Jest to trzecie takie trofeum zdobyte przez napastnika z Białegostoku, po dwóch wywalczonych w barwach Wisły Kraków.

W sezonie 2009/2010 Frankowski zagrał we wszystkich spotkaniach ekstraklasy, podczas których zdobył 11 bramek i 7 asyst. Był najlepszym strzelcem swojej drużyny, drugi pod względem zdobytych goli był Kamil Grosicki z czterema bramkami na koncie. Jagiellonia uplasowała się na 11 pozycji lidze. W Pucharze Polski Tomasz Frankowski rozegrał sześć meczów i zdobył cztery gole. Po zakończeniu sezonu, został wybrany w plebiscycie kibiców najlepszym zawodnikiem Jagiellonii w minionym sezonie[103].

[edytuj] Sezon 2010/2011

Pierwszym spotkaniem Frankowskiego w nowym sezonie był mecz w el. Ligi Europy przeciwko Arisowi Saloniki. Spotkanie rozgrywane 29 lipca w Białymstoku Jagiellonia przegrała 1:2[104]. Pierwszego sierpnia rozegrany został Superpuchar Polski w którym białostocki klub spotkał się z Mistrzem Kraju - Lechem Poznań. Jedyną bramkę w spotkaniu zdobył w 83 minucie Tomasz Frankowski[105]. Zdobyte trofeum było pierwszym w historii klubu natomiast drugim w karierze doświadczonego napastnika - pierwszy Superpuchar Polski zdobył w 2001 roku w barwach Wisły Kraków. W rewanżowym meczu III rundy eliminacyjnej Ligi Europy Frankowski pojawił się na boisku w 50 minucie spotkania. Jagiellonia zremisowała 2:2 i odpadła z rozgrywek europejskich[106].

Pierwsze bramki w lidze Tomasz Frankowski zdobył w drugiej kolejce w meczu z GKS Bełchatów. Napastnik pokonał bramkarza gości Łukasza Sapelę dwukrotnie: w 20 minucie z rzutu karnego i w 30 minucie. Jaga wygrała to spotkanie 3:1. W prasie odnotowano, że podczas meczu białostoccy kibice po meczu odśpiewali "Sto Lat" z okazji 36. urodzin, które napastnik obchodził dwa dni później[107].

Kolejne bramki białostoczanin strzelił w 4. i 5. kolejce przeciwko Lechowi Poznań i Wiśle Kraków. Oba spotkania wygrała Jagiellonia. Strzelając bramkę Kolejorzowi Frankowski przesunął się na pozycję lidera w klasyfikacji strzelców na boiskach ekstraklasy w barwach Jagiellonii - z liczbą 21 goli wyprzedził o jedną bramkę Jacka Bayera[108]. Zwycięstwo z Wisłą Kraków było także historycznym wydarzeniem dla białostockiego klubu. Po tym meczu Jagiellonia znalazła się pierwszy raz od czasu powstania klubu na pozycji lidera najwyższej klasie rozgrywkowej[109]. Po półrocznym okresie indolencji strzeleckiej reprezentacji w sierpniu Tomasz Frankowski publicznie zgłosił gotowość pomocy reprezentacji prowadzonej przez Franciszka Smudę[110]. Więcej o tym temacie przeczytasz w sekcji dotyczącej kariery Tomasza Frankowskiego w reprezentacji Polski →

Wykres przedstawiający przebieg rywalizacji o tytuł Króla Strzelców w poszczególnych kolejkach sezonu

W sezonie 2010/2011 ekstraklasy Następne bramki napastnik z Białegostoku strzelił w meczach 9; 10. i 11. kolejki. Pierwszy z nich - przeciwko Polonii Bytom, w którym Frankowski zaliczył dwa trafienia zakończył się wysokim zwycięstwem 3:0[111]. Kolejny gol przeciwko Widzewowi Łódź okazał się honorowym, a Jagiellonia przegrała to spotkanie 1:4[112]. Bramka z 11. kolejki przeciwko Polonii Warszawa była jedyną w tym meczu i dała zwycięstwo białostoczanom. Frankowski wszedł na boisko jako rezerwowy i zagrał zaledwie 30 minut z powodu kontuzji, której doznał w meczu z Widzewem[113]. Temat napastnika w tym spotkaniu był poruszany w prasie już od kilku dni. Spekulowano czy Frankowski zdoła się wykurować aby w nim zagrać[114][115], a także czy ewentualne zwycięstwo będzie odbierał jako zemstę na trenerze Polonii Warszawa - Pawle Janasie, byłym selekcjonerze kadry, który nie powołał Frankowskiego na finały Mistrzostw Świata w 2006 roku, mimo że był on najskuteczniejszym zawodnikiem reprezentacji w eliminacjach[116]. Frankowski przyznał, że w ciągu czterech lat, które minęły od czasu tamtej sytuacji nie rozmawiał z byłym selekcjonerem, a gdyby był trenerem nigdy nie zrobiłby swojemu zawodnikowi takiego "świństwa"[117]. Dzięki bramce zdobytej z Polonią Warszawa, która była 141. Tomasza Frankowskiego w polskiej ekstraklasie, dogonił on dziewiątego Teodora Aniołę w klasyfikacji najskuteczniejszych strzelców w historii polskiej ligi[118].

Tomasz Frankowski został po raz czwarty królem strzelców Polskiej Ekstraklasy z dorobkiem 14 bramek. Zaliczył 1 asystę. 21 października Frankowski podpisał nowy kontrakt, obowiązujący do końca sezonu 2011/2012. Zapowiedział, że jego nowym celem jest dogonienie czwartego w klasyfikacji strzelców ligi Włodzimierza Lubańskiego[119].

[edytuj] Sezon 2011/2012

6 sierpnia 2011 r. strzelił swoją 150 bramkę w spotkaniu przeciwko Lechii Gdańsk w 2 kolejce T-Mobile Ekstraklasy 2011/2012, wygranym przez białostocką drużynę 2:1[120]. 22 października 2011 w wygranym meczu Jagiellonii z GKS Bełchatów strzelił zwycięskiego gola, a zarazem swoją 156 bramkę w polskiej ekstraklasie. Tym samym awansował na czwarte miejsce w klasyfikacji Klubu 100 (wyprzedził dokonanie Włodzimierza Lubańskiego)[121].

[edytuj] Kariera reprezentacyjna

Tomasz Frankowski na rozgrzewce przed meczem Polska-Walia

Wszystko to zaowocowało powołaniem do kadry, prowadzonej wówczas przez Janusza Wójcika, na mecz rozegrany 28 kwietnia 1999 roku z Czechami. Potem choć dalej grał znakomicie, trenerzy nie widzieli dla niego miejsca w kadrze tłumacząc, że Frankowski nie pasuje do stylu gry reprezentacji i ma słabe warunki fizyczne. Dopiero Paweł Janas "wskrzesił" Frankowskiego w 2004 na mecze eliminacyjne mistrzostw świata, uginając się pod presją mediów.

Po meczu z Walią rozgrywanym 13 października 2004 roku w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata, w którym zwycięską bramkę zdobył Tomasz Frankowski, selekcjoner walijskiej reprezentacji Mark Hughes podał się do dymisji[122].

Ze względu na swoją bramkostrzelność i umiejętność gry bez piłki w polu karnym Frankowski zyskał pseudonim "Franek łowca bramek". Na pierwszoligowych boiskach rozegrał dotychczas 229 meczów. W barwach Wisły Kraków Frankowski w europejskich pucharach zdobył 21 goli. Strzelił łącznie 156 goli w polskiej lidze (stan na 30.12.2011), plasując się na 4. miejscu Klubu 100 - klasyfikacji zawodników grających w polskiej lidze, którzy zdobyli ponad 100 bramek[123].

Jako reprezentant Polski wystąpił w 22 spotkaniach, zdobył 10 goli. Był jednym z bohaterów reprezentacji Polski, która wywalczyła awans na mistrzostwa świata w Niemczech. W mundialowych eliminacjach zdobył 7 goli, przebywając na boisku zaledwie 383 minuty. Jednak niespodziewanie, trener Paweł Janas nie widział go w 23-osobowej kadrze na finały mistrzostw świata. Po tej decyzji na trenera Janasa posypało się bardzo wiele krytycznych uwag ze strony mediów i kibiców.

Po Mundialu został powołany na mecze eliminacyjne do Euro 2008 z Finlandią i Serbią. Ostatni mecz w kadrze rozegrał 2 września 2006 właśnie w meczu z Finlandią (1-3), kiedy to został zmieniony przez Łukasza Gargułę w 74 minucie meczu.

Po półrocznym okresie indolencji strzeleckiej reprezentacji i m.in. wysokimi porażkami z Kamerunem i Hiszpanią w sierpniu 2010 roku Tomasz Frankowski zgłosił akces pomocy selekcjonerowi kadry Franciszkowi Smudzie[110]. W listopadzie selekcjoner kadry poinformował opinię publiczną o włączeniu Tomasza Frankowskiego do sztabu kadry na funkcję trenera napastników[124].

[edytuj] Życie prywatne

W czerwcu 2009 wraz z Mirosławem Szymkowiakiem i Markiem Koniecznym założył Akademię Piłkarską 21 im. Henryka Reymana[125].

Pierwotnie w 1993 nie ukończył piątej klasy Technikum Budowlanego w Białymstoku ze względu na wyjazd do Francji i gry w klubie RC Strasburg. W 2011 zdał egzamin maturalny. Przedmioty zdawane przez Tomasza Frankowskiego to język polski, matematyka i język francuski[126].

[edytuj] Statystyki

(stan na 21 sierpnia 2011)
Klub Sezon Liga Ligi krajowe Puchary krajowe Puchary kontynentalne Łącznie
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
Jagiellonia Białystok 1991/1992 I Liga 3 0 1 1 – 4 1
1992/1993 Ekstraklasa 9 1 0 0 – 9 1
RC Strasbourg (rezerwy) 1993/1994 National 2 30 22 – – 30 22
RC Strasbourg 1994/1995 Ligue 1 10 2 1 0 – 11 2
1995/1996 Ligue 1 11 0 2 1 4 0 17 1
Nagoya Grampus Eight 1996 J-League 7 1 7 1
Poitiers FC 1996/1997 Championnat National 32 22 1 1 – 33 23
FC Martigues 1997/1998 Ligue 2 19 5 2 0 – 21 5
Wisła Kraków 1998/1999 Ekstraklasa 29 21 2 1 6 1 37 23
1999/2000 Ekstraklasa 26 17 10 3 – 36 20
2000/2001 Ekstraklasa 28 18 8 3 6 5 42 26
2001/2002 Ekstraklasa 26 9 16 9 7 2 49 20
2002/2003 Ekstraklasa 12 6 3 1 0 0 15 7
2003/2004 Ekstraklasa 22 15 1 0 7 5 30 20
2004/2005 Ekstraklasa 26 25 7 3 5 7 38 35
2005/2006 Ekstraklasa 4 4 – 2 1 6 5
Elche CF 2005/2006 Segunda División 14 8 0 0 – 14 8
Wolverhampton 2005/2006 Championship 16 0 1 0 – 17 0
2006/2007 Championship 0 0 1 0 – 1 0
CD Tenerife (wyp.) 2006/2007 Segunda División 19 3 0 0 – 19 3
Chicago Fire 2008 MLS 17 2 1 0 – 18 2
Jagiellonia Białystok 2008/2009 Ekstraklasa 13 6 – – 13 6
2009/2010 Ekstraklasa 30 11 6 4 – 36 15
2010/2011 Ekstraklasa 29 14 2 0 2 0 33 14
2011/2012 Ekstraklasa 4 5 0 0 2 1 6 6
Suma Jagiellonia Białystok 87 36 9 5 4 1 101 43
Suma RC Strasbourg 21 2 3 1 4 0 28 3
Suma Wisła Kraków 173 115 47 20 33 21 253 156
Suma Wolverhampton 16 0 2 0 – 18 0

[edytuj] Mecze w reprezentacji

Łączny bilans: 22 mecze (13 towarzyskich, 9 o punkty w tym: 14 zwycięstw - 1 remis - 7 porażek), 10 goli.

[edytuj] Sukcesy

[edytuj] Drużynowe

[edytuj] RC Strasbourg

[edytuj] Wisła Kraków

[edytuj] Jagiellonia Białystok

[edytuj] Polska Reprezentacja Polski

[edytuj] Indywidualne

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 Rafał Golian: Tomasz Frankowski prywatnie - część 1. Wirtualna Polska, 2000-11-06. [dostęp 2011-08-10].
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Wisła i Jagiellonia nagrodziły Frankowskiego. Onet.pl, 2009-09-05. [dostęp 2011-08-10].
  3. ↑ Krzanowski Robert: Prawo Bosmana. Polityka, 1999-07-31. [dostęp 2011-08-10].
  4. ↑ Frankowski do Włoch lub Niemiec. Wirtualna Polska, 2001-06-12. [dostęp 2011-08-10].
  5. ↑ Kontuzja Frankowskiego. Wirtualna Polska, 26 kwietnia 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  6. ↑ Frankowski wrócił do zdrowia. Wirtualna Polska, 29 kwietnia 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  7. ↑ 7,0 7,1 Frankowski: nie jestem małpą z cyrku. Wirtualna Polska, 30 kwietnia 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  8. ↑ Wisła Kraków 6 - 0 Zagłębie Lubin. 90minut.pl, 2 maja 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  9. ↑ Frankowski: noga była niepewna.... Wirtualna Polska, 10 maja 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  10. ↑ Duet na sprzedaż!. Wirtualna Polska, 10 maja 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  11. ↑ Kogo stać na Żurawia?. Wirtualna Polska, 17 maja 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  12. ↑ Żurawski, Frankowski i Kosowski w Serie A?!. Wirtualna Polska, 9 czerwca 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  13. ↑ Wisła Kraków 3 - 0 Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski. 90minut.pl, 12 czerwca 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  14. ↑ Frankowski: Kasperczak nie był zły. Wirtualna Polska, 30 czerwca 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  15. ↑ Frankowski: będziemy grali efektowniej. Wirtualna Polska, 6 lipca 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  16. ↑ Frankowski w nowej roli. Wirtualna Polska, 29 lipca 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  17. ↑ Kto zostanie największą gwiazdą polskiej ligi?. Wirtualna Polska, 13 lipca 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  18. ↑ Wisła Kraków 3 - 0 GKS Bełchatów. 90minut.pl, 30 lipca 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  19. ↑ Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski 2 - 4 Wisła Kraków. 90minut.pl, 5 sierpnia 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  20. ↑ Frankowski: daleka droga do awansu. Wirtualna Polska, 11 sierpnia 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  21. ↑ Panathinaïkós AÓ 4 - 1 Wisła Kraków. 90minut.pl, 23 sierpnia 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  22. ↑ Frankowski: mam dość. Wirtualna Polska, 25 sierpnia 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  23. ↑ Odra Wodzisław Śląski 1 - 1 Wisła Kraków. 90minut.pl, 27 sierpnia 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  24. ↑ "Franek" był u bossa. Wirtualna Polska, 30 sierpnia 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  25. ↑ Awantura o Franka. Wirtualna Polska, 1 września 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  26. ↑ 26,0 26,1 Frankowski: jestem zadowolony z tej umowy. Wirtualna Polska, 25 sierpnia 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  27. ↑ Frankowski ma wątpliwości.... Wirtualna Polska, 2 września 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  28. ↑ Co z tymi kontraktami?. Wirtualna Polska, 2 września 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  29. ↑ Franek, szykuj 6 milionów euro!. Wirtualna Polska, 7 września 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  30. ↑ Dlaczego Frankowski wybrał Elche?. Wirtualna Polska, 10 września 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  31. ↑ Awantura o Franka. Wirtualna Polska, 10 września 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  32. ↑ Trener Elche: Franek będzie moim Sępem. Wirtualna Polska, 15 września 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  33. ↑ Frankowski: strzelałem dziesiątki takich bramek. Wirtualna Polska, 20 września 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  34. ↑ Dwa miliony za awans. 20 września 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  35. ↑ Frankowski w Deportivo?!. 4 listopada 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  36. ↑ Frankowski: dawno nie miałem takiej przerwy. 1 grudnia 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  37. ↑ Powrót króla. 5 grudnia 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  38. ↑ Frankowski trafił Herculesa. 19 grudnia 2005. [dostęp 25 lutego 2012].
  39. ↑ Frankowski nadzieją na awans do Primera Division. 5 stycznia 2006. [dostęp 25 lutego 2012].
  40. ↑ Frankowski: nie ma już sprawy transferu. 6 stycznia 2006. [dostęp 25 lutego 2012].
  41. ↑ Frankowski bezcenny. 7 stycznia 2006. [dostęp 25 lutego 2012].
  42. ↑ Wilki, czy Koguty?. 10 stycznia 2006. [dostęp 25 lutego 2012].
  43. ↑ Trzecia oferta za Franka. 11 stycznia 2006. [dostęp 25 lutego 2012].
  44. ↑ Frankowski zadebiutuje z Manchesterem United?. 23 stycznia 2006. [dostęp 25 lutego 2012].
  45. ↑ Wilki syte, i Franek cały szczęśliwy. 25 stycznia 2006. [dostęp 25 lutego 2012].
  46. ↑ Hoddle pod wrażeniem Frankowskiego. 25 stycznia 2006. [dostęp 25 lutego 2012].
  47. ↑ Tańczący z Wilkami. 25 stycznia 2006. [dostęp 25 lutego 2012].
  48. ↑ Frankowski: z moją pomocą "Wilki" mają wrócić do Premier League. 28 stycznia 2006. [dostęp 25 lutego 2012].
  49. ↑ Seria Żurawskiego, debiut Frankowskiego. 30 stycznia 2006. [dostęp 25 lutego 2012].
  50. ↑ Frankowski: nie wygląda to najlepiej.... 6 lutego 2006. [dostęp 25 lutego 2012].
  51. ↑ Franek - łowca minut bez bramek. 16 lutego 2006. [dostęp 25 lutego 2012].
  52. ↑ Frankowski: z tych kłopotów wyjdę jeszcze lepszy. 23 lutego 2006. [dostęp 25 lutego 2012].
  53. ↑ Spowiedź Franka, głodnego Wilka. 9 marca 2006. [dostęp 25 lutego 2012].
  54. ↑ Frankowski: tego zdążyłem nauczyć się w Anglii. 7 marca 2006. [dostęp 25 lutego 2012].
  55. ↑ Frankowski: nie mogę się przełamać. 26 kwietnia 2006. [dostęp 25 lutego 2012].
  56. ↑ Frankowski nie panikuje. 2 sierpnia 2006. [dostęp 25 lutego 2012].
  57. ↑ McCarty: od Franka oczekuję więcej. 14 sierpnia 2006. [dostęp 25 lutego 2012].
  58. ↑ Frankowski: ostro zabieram się do roboty. 29 sierpnia 2006. [dostęp 25 lutego 2012].
  59. ↑ Maciej Henszel: Kolejorz bez Franka. Sports.pl, 2008-16-01. [dostęp 2011-08-10].
  60. ↑ Marek Wawrzynowski: Franek do Chicago. Sports.pl, 2008-01-31. [dostęp 2011-08-10].
  61. ↑ Piotr Wołosik: Jak zapłacą, to zostanie. Sports.pl, 2008-02-15. [dostęp 2011-08-10].
  62. ↑ Frankowski podpisał w Chicago. Sports.pl, 2008-02-20. [dostęp 2011-08-10].
  63. ↑ Piotr Wołosik: Znów robię to, co lubię najbardziej. Sports.pl, 2008-03-31. [dostęp 2011-08-10].
  64. ↑ Piotr Wołosik: Lepiej trafić nie mogłem. Sports.pl, 2010-04-05. [dostęp 2011-08-10].
  65. ↑ Frankowski idzie na wojnę. Gwizdek24.pl, 2008-11-18. [dostęp 2011-08-10].
  66. ↑ 66,0 66,1 Piotr Wołosik: Frankowski: Górnik? Czemu nie. Sports.pl, 2008-09-25. [dostęp 2011-08-10].
  67. ↑ Frankowski wraca do Polski, czy pomoże Jagiellonii?. Sports.pl, 2008-08-26. [dostęp 2011-08-10].
  68. ↑ "Franek, łowca bramek" w Polonii Warszawa?. Sports.pl, 2008-12-08. [dostęp 2011-08-10].
  69. ↑ Piotr Wołosik: Frankowski będzie profesorem. Sports.pl, 2009-02-27. [dostęp 2011-08-10].
  70. ↑ Jagiellonia: Nic nie wiedzą o przyszłości. Sports.pl, 2009-02-24. [dostęp 2011-08-10].
  71. ↑ Frankowski: wygrana po 17 latach. Wirtualna Polska, 2009-03-14. [dostęp 2011-08-10].
  72. ↑ Piotr Wołosik: Po 17 latach Jaga wygrała z Legią. Przegląd Sportowy, 2009-03-16. [dostęp 2011-08-11].
  73. ↑ Gol Frankowskiego bramką roku!. Współczesna.pl, 2009-12-14. [dostęp 2011-08-11].
  74. ↑ Piłkarskie Oscary 2009. Zwycięstwo Ireneusza Jelenia. Gazeta.pl, 2009-12-14. [dostęp 2011-08-11].
  75. ↑ Frankowski przegonił Żurawskiego. Wirtualna Polska, 2009-04-06. [dostęp 2011-08-11].
  76. ↑ Antoni Bugajski: Zaklinacz trybun wraca pod Wawel. Przegląd Sportowy, 2009-04-11. [dostęp 2011-08-11].
  77. ↑ "Franek": radości z gola nie będzie. Wirtualna Polska, 2009-04-10. [dostęp 2011-08-11].
  78. ↑ "Łowca bramek" wraca do Krakowa. Wirtualna Polska, 2009-04-09. [dostęp 2011-08-11].
  79. ↑ Frankowski: teraz jestem piłkarzem... Wisły. Wirtualna Polska, 2009-04-12. [dostęp 2011-08-11].
  80. ↑ Frankowskiego z gry wyeliminował przyjaciel. Przegląd Sportowy, 2009-04-21. [dostęp 2011-08-11].
  81. ↑ Piotr Wołosik: Tomasz Frankowski z połamanymi żebrami. Przegląd Sportowy, 2009-04-20. [dostęp 2011-08-11].
  82. ↑ Złamane żebra Frankowskiego. Wirtualna Polska, 2009-04-20. [dostęp 2011-08-11].
  83. ↑ Historyczny gol Frankowskiego dla Jagi. Wirtualna Polska, 2009-05-22. [dostęp 2011-08-11].
  84. ↑ Franek awansował do elity. Wirtualna Polska, 2009-05-17. [dostęp 2011-08-11].
  85. ↑ Cudotwórcy z Białegostoku tuż za Wisłą. Wirtualna Polska, 2009-08-23. [dostęp 2011-08-11].
  86. ↑ "Franek" i "Grosik" dają punkty Jadze. Wirtualna Polska, 2009-08-01. [dostęp 2011-08-11].
  87. ↑ "Jaga" odrobiła kolejne punkty ujemne!. Wirtualna Polska, 2009-08-15. [dostęp 2011-08-11].
  88. ↑ Świetny mecz. Lech wygrywa po horrorze. Wirtualna Polska, 2009-09-11. [dostęp 2011-08-11].
  89. ↑ Arboleda: Frankowski jak Ronaldo. Wirtualna Polska, 2009-09-14. [dostęp 2011-08-11].
  90. ↑ Jagiellonia pnie się w górę tabeli. Wirtualna Polska, 2009-10-31. [dostęp 2011-08-11].
  91. ↑ Jagiellonia - Polonia: Frankowski pogrążył Radolskiego. Przegląd Sportowy, 2009-10-31. [dostęp 2011-08-11].
  92. ↑ Jagiellonia w ćwierćfinale PP! Dwa gole "Franka". Interia, 2009-11-03. [dostęp 2011-08-14].
  93. ↑ Jagiellonia: Bezcenny "Franek" i wyjazdowy koszmar. Interia, 2009-12-17. [dostęp 2011-08-14].
  94. ↑ Korona górą w "żółto-czerwonych" derbach. Interia, 2010-03-17. [dostęp 2011-08-14].
  95. ↑ Korona górą w "żółto-czerwonych" derbach. Interia, 2010-03-17. [dostęp 2011-08-14].
  96. ↑ Dwa razy Frankowski i trzy punkty dla "Jagi". Interia, 2010-03-28. [dostęp 2011-08-14].
  97. ↑ Frankowski myśli o zakończeniu kariery. Przegląd Sportowy, 2010-04-02. [dostęp 2011-08-14].
  98. ↑ Legia Warszawa - Jagiellonia Białystok 2-1. Interia, 2010-04-19. [dostęp 2011-08-14].
  99. ↑ Jagiellonia Białystok - Arka Gdynia 2-1. Interia, 2010-04-28. [dostęp 2011-08-14].
  100. ↑ [PP: Jagiellonia Białystok - Lechia Gdańsk 1-1 PP: Jagiellonia Białystok - Lechia Gdańsk 1-1]. Interia, 2010-05-04. [dostęp 2011-08-14].
  101. ↑ Piotr Wołosik: Frankowski: Zakończenie kariery odkładam w czasie. Przegląd Sportowy, 2010-05-17. [dostęp 2011-08-14].
  102. ↑ Finał Pucharu Polski: Pogoń - Jagiellonia 0-1. Interia, 2010-05-22. [dostęp 2011-08-14].
  103. ↑ Franek najlepszy... i chce grać dłużej. Wirtualna Polska, 2010-06-21. [dostęp 2011-08-14].
  104. ↑ Trema spaliła 'Jagę'. Przegląd Sportowy, 2010-07-29. [dostęp 2011-08-14].
  105. ↑ Superpuchar Polski: Lech - Jagiellonia 0-1. Interia, 2010-08-01. [dostęp 2011-08-14].
  106. ↑ El. LE: Aris Saloniki - Jagiellonia Białystok 2-2. Interia, 2010-08-05. [dostęp 2011-08-14].
  107. ↑ Gromkie "Sto lat" dla Frankowskiego. Wirtualna Polska, 2010-08-14. [dostęp 2011-08-14].
  108. ↑ Frankowski najskuteczniejszy w Jagiellonii. Wirtualna Polska, 2010-08-31. [dostęp 2011-08-16].
  109. ↑ Lenczyk: Franek, Ty sadysto!. Wirtualna Polska, 2010-09-14. [dostęp 2011-08-16].
  110. ↑ 110,0 110,1 Frankowski: Jestem gotów pomóc reprezentacji. przegladsportowy.pl, 17 sierpnia 2010. [dostęp 16 sierpnia 2011].
  111. ↑ Jaga wygrywa i zachowuje lidera. Wirtualna Polska, 2009-10-16. [dostęp 2011-08-16].
  112. ↑ Widzew Łódź 4 - 1 Jagiellonia Białystok. 90minut.pl, 2009-10-23. [dostęp 2011-08-16].
  113. ↑ Kat Polonii znowu uderzył. Wirtualna Polska, 2009-10-30. [dostęp 2011-08-16].
  114. ↑ Frankowskiego wyścig z czasem. Przegląd Sportowy, 2009-10-28. [dostęp 2011-08-16].
  115. ↑ Frankowski: Przegrywam wyścig. Przegląd Sportowy, 2009-10-29. [dostęp 2011-08-16].
  116. ↑ Frankowski: noga mi nie zadrży. Wirtualna Polska, 2009-10-20. [dostęp 2011-08-16].
  117. ↑ Frankowski: Nie zapomnę tego, co zrobił mi Janas. Przegląd Sportowy, 2009-10-29. [dostęp 2011-08-16].
  118. ↑ Tomasz Frankowski dogonił Teodora Aniołę. Wirtualna Polska, 2009-10-29. [dostęp 2011-08-16].
  119. ↑ Frankowski na dłużej z Jagą i na tym koniec!. Przegląd Sportowy, 2009-10-21. [dostęp 2011-08-14].
  120. ↑ Frankowski zapewnia zwycięstwo Jagiellonii, w serwisie wp.pl
  121. ↑ http://www.sport.pl/pilka/1,82313,10518073,T_Mobile_Ekstraklasa__Frankowski_wyprzedzil_Lubanskiego.html. Sport.pl, 22 października 2011. [dostęp 22 października 2011].
  122. ↑ Specjalista od zwalniania trenerów. Przegląd Sportowy, 12 marca 2010. [dostęp 14 sierpnia 2011].
  123. ↑ Awans Frankowskiego, "Franek" goni Aniołę. Onet.pl, 28 marca 2010. [dostęp 28 marca 2010].
  124. ↑ Tomasz Frankowski dołączy do sztabu reprezentacji. 90minut.pl, 12 listopada 2010. [dostęp 10 sierpnia 2011].
  125. ↑ Historia Akademii. ap21.pl. [dostęp 10 sierpnia 2011].
  126. ↑ Tomasz Frankowski zdał maturę. Najlepiej poszedł mu język francuski. Polskie Radio Białystok, 5 lipca 2011. [dostęp 10 sierpnia 2011].

[edytuj] Linki zewnętrzne

p • d • e
Jagiellonia Białystok – skład na sezon 2011/2012

1 Słowik • 2 Straus • 3 Kašćelan • 4 Soczyński • 5 Skerla • 6 Plizga • 7 Makuszewski • 8 Kupisz • 9 Grzelak • 10 Burkhardt • 11 Hermes • 14 Mido • 15 Cionek • 16 Pejović • 17 Norambuena • 18 Tymiński • 19 Bartczak • 20 Maycon • 21 Frankowski • 22 Grzyb • 23 Ćetković • 25 Arzumanjan • 26 Pawłowski • 27 Arłukowicz • 28 Radecki • 29 Ptak • 30 Kukoľ • 31 Seratlić • 33 Baran • trener: Michniewicz
p • d • e
Odkrycia roku plebiscytu Piłki Nożnej

1973: Mirosław Bulzacki • 1974: Władysław Żmuda • 1975: Zbigniew Hnatio • 1976: Zbigniew Boniek, Stanisław Terlecki • 1977: Adam Nawałka • 1978: Włodzimierz Ciołek • 1979: Andrzej Pałasz • 1980: Piotr Skrobowski • 1981: Waldemar Matysik • 1982: Andrzej Buncol • 1983: Marek Leśniak • 1984: Jan Furtok • 1985: Andrzej Rudy • 1986: Marek Koniarek • 1987: Ryszard Cyroń • 1988: Roman Kosecki • 1989: Dariusz Gęsior • 1990: Kazimierz Sidorczuk • 1991: Wojciech Kowalczyk (zrzekł się) • 1992: Marek Koźmiński • 1993: Radosław Michalski • 1994: Sylwester Czereszewski • 1995: Tomasz Iwan • 1996: Marek Citko • 1997: Tomasz Kłos • 1998: Tomasz Frankowski • 1999: Adam Kompała • 2000: Michał Żewłakow • 2001: Tomasz Moskała • 2002: Andrzej Niedzielan • 2003: Marcin Nowacki • 2004: Artur Boruc • 2005: Grzegorz Piechna • 2006: Radosław Matusiak • 2007: Radosław Majewski • 2008: Robert Lewandowski • 2009: Patryk Małecki • 2010: Grzegorz Sandomierski i Maciej Jankowski  • 2011: Wojciech Szczęsny
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Tomasz_Frankowski&oldid=30005261”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach