Tomasz Garnet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty
Tomasz Garnet SJ
Thomas
męczennik
Data urodzenia ok. 1574
Southwark
Data śmierci 23 czerwca 1608
Tyburn (hrabstwo Middlesex w Anglii)
Kościół/
wyznanie
katolicki
Data beatyfikacji 1929
przez Piusa XI
Data kanonizacji 25 października 1970
przez Pawła VI
Wspomnienie 23 czerwca i 10 grudnia w grupie 40. męczenników
Patron szkoły w Boscombe
Szczególne miejsca kultu Saint-Omer

Tomasz Garnet SJ (ur. ok. 1574 w Southwark, zm. 23 czerwca 1608 w Tyburn w Middlesex) – angielski męczennik, ofiara prześladowań antykatolickich, święty Kościoła katolickiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Edukację rozpoczął w Oksfordzie gdzie dotknęły go prześladowania i ze względu na katolickie poglądy ojca został relegowany. Naukę kontynuował w Horsham, a od 1589 na kontynencie gdzie w latach 1592-1595 kształcił się w francuskim Saint-Omer (Colleges of St Omer, Bruges and Liège). Święcenia kapłańskie przyjął w seminarium angielskim w Valladolid, gdzie przebywał od 7 marca 1596 po czym powrócił do kraju (1599 r.) i podjął w ukryciu działalność misyjną. Po pięciu latach działalności został przyjęty do Towarzystwa Jezusowego i wtedy w drodze do nowicjatu po raz pierwszy został aresztowany i mimo braku dowodów przeciw niemu skazany na dożywotnią banicję. Dotarłszy do Lowanium (Leuven w Belgii) ukończył formację i w trzy lata później powrócił do ojczyzny by kontynuować swój apostolat. Wydany przez apostatę został aresztowany, a następnie skazany na powieszenie i poćwiartowanie.

Patronat

Święty Tomasz Garnet jest patronem szkoły w Boscombe[1].

Dzień obchodów

Dniem wspomnienia jest dzienna pamiątka śmierci.

Relikwie

Relikwie świętego Tomasza Garneta przechowywane w Saint-Omer zaginęły w okresie rewolucji francuskiej.

Proces beatyfikacyjny i kanonizacyjny

Beatyfikowany w 1929 roku przez papieża Piusa XI, a kanonizowany został w grupie Czterdziestu męczenników Anglii i Walii przez Pawła VI 25 października 1970 roku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]