Tomasz Jastrun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Tomasz Jastrun, Warszawa, 20 maja 2007
Wikicytaty
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Tomasza Jastruna

Tomasz Jastrun (ur. 15 września 1950 w Warszawie) – polski poeta, prozaik, eseista, reporter i krytyk literacki.

Syn poety Mieczysława Jastruna i poetki Mieczysławy Buczkówny.

Był stałym felietonistą paryskiej „Kultury”, gdzie publikował pod pseudonimami Witold Charłamp i Smecz. Na jej łamach, pod pseudonimem Smecz, rozpoczął serię felietonów Z ukosa, które następnie kontynuował w „Rzeczpospolitej” i „Newsweeku” (od czerwca 2007). Pracował także w redakcji „Tygodnika Kulturalnego”. Współpracował z „Twoim Stylem” (felietony Notatnik erotyczny). Obecnie (marzec 2009) pracuje w redakcji „Zwierciadła”, gdzie publikuje felietony „Czułym okiem” oraz współpracuje z tygodnikiem „Newsweek”.

Należał do „Solidarności”. W stanie wojennym ukrywał się przez rok. Był internowany. Redagował w drugim obiegu pismo literackie „Wezwanie” (1982–1988). W latach 1990–1994 był dyrektorem Instytutu Polskiego w Sztokholmie oraz attaché kulturalnym w Szwecji. Zasiadał w konwencie Ruchu Stu. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Jest jednym z inicjatorów protestu przeciwko drastycznemu w formie projektowi (autorstwa prof. Mariana Koniecznego) warszawskiego pomnika ofiar rzezi wołyńskiej dokonanej na polskiej ludności cywilnej przez ukraińskich nacjonalistów z UPA.

Jest dyslektykiem.

30 czerwca 2008 odznaczony przez prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

[edytuj] Twórczość

  • Bez usprawiedliwienia, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1978.
  • Promienie błędnego koła, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1980.
  • Na skrzyżowaniu Azji i Europy, Niezależna Oficyna Wydawnicza, Warszawa 1982 lub 1983.
  • Zapiski z błędnego koła, Przedświt, Warszawa 1983 (druk bez wiedzy i zgody autora).
  • Biała łąka, Biblioteka Tygodnika Wojennego, Warszawa 1983.
  • Czas pamięci i zapomnienia, Przedświt, Warszawa 1985.
  • Węzeł Polski, Znak, Kraków 1988.
  • Obok siebie, Czytelnik, Warszawa 1989 (proza).
  • Miłość – niemiłość, Iskry, Warszawa 1999.
  • Rzeka Podziemna, Jacek Santorski and Co., Warszawa 2005 (powieść).
  • Tylko czułość idzie do nieba, Iskry, Warszawa 2003.
  • Gorący Lód, Jacek Santorski and Co., Warszawa 2003 (opowiadania).
  • Gra Wstępna, Jacek Santorski and Co., Warszawa 2003 (felietony).
  • Powitania i pożegnania, Wydawnictwo Iskry, Warszawa 2007.
  • Jakby nigdy nic, Wydawnictwo Iskry, Warszawa 2010
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia