Tomasz Mamiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tomasz Mamiński
Data i miejsce urodzenia 9 lipca 1943
Puławy
Przewodniczący Krajowej Partii Emerytów i Rencistów
Przynależność polityczna Krajowa Partia Emerytów i Rencistów
Okres urzędowania od 1997
do 19 kwietnia 2012
Poprzednik Zenon Rumiński
Następca Tadeusz Staniewski (p.o.)
Poseł IV kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Krajowa Partia Emerytów i Rencistów
Okres urzędowania od 19 października 2001
do 18 października 2005

Tomasz Zdzisław Mamiński (ur. 9 lipca 1943 w Puławach) – polski polityk, działacz związkowy, poseł na Sejm IV kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1980 studia na Wydziale Nauk Społecznych Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR w Warszawie. Ukończył też studia podyplomowe z zakresu służby zagranicznej na tej uczelni. Od 1968 do 1981 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 60. pracował jako instruktor BHP. Od 1972 do 1980 zasiadał w zarządzie głównym Związku Zawodowego Pracowników Spółdzielczości Pracy. Następnie pełnił funkcję dyrektora w biurze zarządu Branżowych Związków Zawodowych. W latach 1982–1983 był rzecznikiem NOT. Od 1983 prowadzi własną działalność gospodarczą, w tym indywidualne gospodarstwo rolne.

W 1997 objął funkcję przewodniczącego Krajowej Partii Emerytów i Rencistów. Bez powodzenia kandydował z jej listy do Sejmu w wyborach parlamentarnych w tym samym roku. W 2001 uzyskał mandat poselski z okręgu rybnickiego z listy koalicji SLD-UP. W tym samym roku w restauracji miał krzyknąć do austriackiego dziennikarza nazistowskim pozdrowieniem Heil Hitler[1]. W 2002 poparł kandydata PO na prezydenta Warszawy Andrzeja Olechowskiego, wkrótce opuścił klub parlamentarny SLD. Współpracował m.in. z Romanem Jagielińskim i Mariuszem Łapińskim w ramach Federacyjnego Klubu Parlamentarnego. W 2004 kandydował ze wspólnej listy KPEiR-PLD do Parlamentu Europejskiego. Później został posłem niezrzeszonym. W 2005 nie ubiegał się o reelekcję. Był członkiem komitetu wyborczego Andrzeja Leppera jako kandydata w wyborach prezydenckich w 2005[2]. Z funkcji przewodniczącego KPEiR zrezygnował 19 kwietnia 2012.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]