Tomasz Markowski (szachista)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Tomasz Markowski
Tomasz Markowski Wroclaw2010.jpg
Tomasz Markowski, Wrocław 2010
Państwo  Polska
Data i miejsce urodzenia 30 lipca 1975
Głogów
Tytuł szachowy arcymistrz (1998)
Ranking 2612 (01.01.2012)
Miejsce w kraju 7
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Gnome-go-next.svg Polscy arcymistrzowie szachowi

Tomasz Markowski (ur. 30 lipca 1975 w Głogowie) – polski szachista, arcymistrz od 1998 roku.

Spis treści

[edytuj] Kariera szachowa

W 1993 roku po raz pierwszy awansował do finału indywidualnych mistrzostw Polski oraz zdobył tytuł mistrza Polski w szachach szybkich i błyskawicznych. Od tego czasu należy do ścisłej czołówki polskich szachistów. W latach 1993 - 2007 czternaście razy brał udział w finałach mistrzostw Polski, zdobywając 8 medali: 5 złotych (1993, 1998, 1999, 2003, 2007), srebrny (2000) i 2 brązowe (1995, 2002). Brał udział w pięciu kolejnych olimpiadach szachowych od 1994 do 2002 roku. W 2002 roku na olimpiadzie w Bled z pozycji pierwszego rezerwowego uzyskał rezultat +7 -0 =3 (85%) - najlepszy wynik procentowy w powojennej historii występów polskich szachistów na olimpiadach. Trzykrotnie reprezentował Polskę na drużynowych mistrzostwach Europy[1]. W 2000 roku zdobył brązowy medal na indywidualnych mistrzostwach Europy w Saint-Vincent[2]. Dwukrotnie zajął pierwsze miejsce na międzynarodowych turniejach w Genewie (w 1995 i 2000 roku). W roku 2001 podzielił II miejsce w otwartym turnieju w Biel. W 2003 zajął III miejsce w silnie obsadzonym turnieju na Bermudach (za Giovannim Vescovim i Piotrem Swidlerem). W 2004 podzielił IV miejsce w otwartym turnieju Aerofłot Open w Moskwie[3], natomiast w 2007 zdobył w Warszawie tytuł wicemistrza Europy w szachach szybkich (w finale przegrywając z Aleksiejem Aleksandrowem)[4]. W 2008 r. zwyciężył w Neustadt an der Weinstrasse. W 2011 r. podzielił I m. (wspólnie z Dariuszem Świerczem) w rozegranym w Warszawie memoriale Mieczysława Najdorfa.

Reprezentując klub Polonia Plus GSM Warszawa trzykrotnie zdobył tytuł drużynowego mistrza Polski.

Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 września 2009 r., z wynikiem 2632 punktów zajmował wówczas 4. miejsce wśród polskich szachistów[5].

Przypisy

[edytuj] Źródła

[edytuj] Linki zewnętrzne

Poprzedni
Jacek Gdański
Robert Kempiński
Michał Krasenkow
Mateusz Bartel
Mistrz Polski w szachach
1993
1998 • 1999
2003
2007
Następny
Włodzimierz Schmidt
Michał Krasenkow
Bartłomiej Macieja
Bartosz Soćko
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach