Tomasz Piotrkowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Tomasz Piotrkowicz (ur. 1957[1]) – jeden z prekursorów karate w Polsce, popularyzator kultury japońskiej i ekspert japońskich sztuk walki. Rozpoczął treningi w 1970 r. Podczas studiów na Uniwersytecie Warszawskim i Akademii Rolniczej w Warszawie założył studenckie kluby karate na tych uczelniach. Ukończył pierwsze w Polsce kursy instruktora sportu karate, instruktora I klasy i kurs sędziowski PZKarate. Dodatkowo zdobył uprawnienia instruktora boksu i sportu chanbara. Był sędzią na I, II i III Mistrzostwach Polski PZKarate. W latach 1983-86 pełnił funkcję prezesa Studenckiej Federacji Karate. Wprowadził w Polsce styl karate Gōsoku-ryū, szermierkę samurajską battōdō, sport walki chanbara, mieszaną sztukę walki MMA kubojitsu. Jest pierwszym w Polsce dyplomowanym posiadaczem tytułu shihan w karate (1994 r.). W 1995 r. wybrany został prezesem Polskiego Stowarzyszenia Karate, w 2009 roku prezesem Europejskiego Stowarzyszenia Budō i wiceprezesem European Sports Chanbara Federation. Zorganizował wiele międzynarodowych zawodów m. in.: VII Puchar Świata Karate im. T. Kuboty (1997), European Kubota Cup (2007), I-III Międzynarodowe Battōdō Tai Kai (2005, 2006, 2009), Spochan Baltic Cup (2007), mecz towarzyski karate USA-Polska (1993), mecz towarzyski karate Ukraina-Polska (2005), Otwarte Mistrzostwa Polski Karate Gosoku-ryu (od 1993 r.). Na jego zaproszenie przyjechało do Polski wielu mistrzów budō m.in.: Giorgio Bortolin, Fumio Demura, Dario Gamba, Mitsuo Hataya, Kenichi Hosokawa, Takayuki Kubota, Rod Kuratomi, Val Mijailovic, Hideo Ochi[2][3], Tom Serrano, Tetsundo Tanabe, Yoji Yamanaka. Posiadacz bardzo wysokich stopni mistrzowskich nadanych mu przez japońskich mistrzów m.in.: 7. dan karate (2008), 6. dan tameshigiri (2008), 5. dan battōdō (2005). Ekspert samoobrony i walki japońską okinawańską bronią.

Sztuki walki ćwiczą również jego żona Teresa i dwaj synowie: Michał i Jakub.[4]

Książki[edytuj | edytuj kod]

Tomasz Piotrkowicz jest autorem następujących książek na temat sztuk walki:

Jest też wydawcą i redaktorem polskiej edycji książki Jose M. Fraguasa pt. Legendarni mistrzowie karate (tytuł orginału Karate masters vol. I, II, III).

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]