Tomasz Siemoniak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tomasz Siemoniak
Siemoniak.jpg
Data i miejsce urodzenia 2 lipca 1967
Wałbrzych
Minister obrony narodowej
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Okres urzędowania od 2 sierpnia 2011
Poprzednik Bogdan Klich
Odznaczenia
Medal "Za zasługi dla Stowarzyszenia Kombatantów Misji Pokojowych ONZ" Komandor z Gwiazdą Królewskiego Norweskiego Orderu Zasługi (Norwegia) Pamiątkowy Srebrny Medal Pokoju (S.P.I.A.)
Tomasz Siemoniak podczas powołania przez prezydenta Bronisława Komorowskiego na ministra obrony narodowej (Warszawa, 2 sierpnia 2011)

Tomasz Siemoniak (ur. 2 lipca 1967 w Wałbrzychu) – polski polityk i menedżer, w latach 2007–2011 sekretarz stanu w MSWiA, od 2011 minister obrony narodowej w pierwszym i drugim rządzie Donalda Tuska, od 2013 członek zarządu krajowego Platformy Obywatelskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył II Liceum Ogólnokształcące im. Hugona Kołłątaja w Wałbrzychu[1], następnie studia na Wydziale Handlu Zagranicznego Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie; był też stypendystą Uniwersytetu w Duisburgu. W czasie studiów należał do Niezależnego Zrzeszenia Studentów, kierował uczelnianymi strukturami tej organizacji na SGPiS.

W latach 90. działał kolejno w Kongresie Liberalno-Demokratycznym i Unii Wolności, następnie przystąpił do Platformy Obywatelskiej.

Od 1994 do 1996 był zatrudniony w Telewizji Polskiej, m.in. jako dyrektor Programu 1. W 1997 koordynował program Media i Demokracja w Instytucie Spraw Publicznych. W latach 1998–2000 pełnił funkcję dyrektora Biura Prasy i Informacji w Ministerstwie Obrony Narodowej, a do 2002 zajmował także stanowisko wiceprzewodniczącego rady nadzorczej Polskiej Agencji Prasowej. W latach 1998–2000 był radnym gminy Warszawa-Centrum. Od grudnia 2000 do lipca 2002 był wiceprezydentem Warszawy. W okresie 2002–2006 zasiadał w zarządzie Polskiego Radia, następnie do 2007 był wicemarszałkiem województwa mazowieckiego. 26 listopada 2007 został powołany na stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji.

2 sierpnia 2011 powołany na urząd ministra obrony narodowej[2] w pierwszym rządzie Donalda Tuska. 18 listopada 2011 objął tożsame stanowisko w drugim gabinecie tego premiera[3].

14 grudnia 2013 wybrany członkiem zarządu krajowego PO.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Minister obrony narodowej w Wałbrzychu. naszemiasto.pl, 21 września 2013. [dostęp 2013-09-24].
  2. M.P. z 2011 r. Nr 84, poz. 860
  3. Prezydent powołał rząd Donalda Tuska. prezydent.pl, 18 listopada 2011. [dostęp 2011-11-18].
  4. Spotkanie ministra Siemoniaka z weteranami. wp.mil.pl, 28 maja 2012. [dostęp 2012-05-28].
  5. Arsberetning 2012. Det kongelige hoff. (norw.). kongehuset.no, marzec 2013. [dostęp 2013-12-05]. s. 44–45.
  6. Dzień Weterana – Wrocław 2013. wp.mil.pl, 29 maja 2013. [dostęp 2013-06-02].
  7. Dzień Weterana – szacunek i wsparcie. army.mil.pl, 29 maja 2013. [dostęp 2013-06-02].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]