Tombak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ottomańskie naczynia z tombaku.

Tombak (z sanskrytu), mosiądz czerwony, to stop miedzi z cynkiem, zawierający powyżej 80% miedzi. Cechuje się żółtą barwą przypominającą złoto, jest jednak mało wartościowy, a w celu uniknięcia pomylenia go ze złotem na biżuterii z tombaku wybija się znak probierczy Znak.probierczy.nieszlachetny.png.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Stosowany głównie jako imitacja złota do wyrobów artystycznych i jubilerskich oraz instrumentów muzycznych, a także na wężownice, rurki manometryczne i platerowanie. Jest też używany do produkcji pocisków i naboi pistoletowych i karabinowych w celu zmniejszenia tarcia między pociskiem a lufą w czasie wystrzału (co służy zwiększeniu żywotności lufy) lub w celu zmiany właściwości plastycznych pocisku[1][2].

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło tombak w Wikisłowniku

Przypisy

  1. Trwałość luf. "Strzelec". [dostęp 2011-01-09].
  2. Nabój 7,62x39mm. [dostęp 2011-01-09].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]