Tommy Burns (pięściarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg Tommy Burns
Tommy Burns (1912)
Tommy Burns (1912)
Pseudonim The Little Giant of Hanover
Data i miejsce urodzenia 17 czerwca 1881
Chesley
Data i miejsce śmierci 10 maja 1955
Vancouver
Obywatelstwo Kanada
Kategoria wagowa średnia, półciężka, ciężka

Tommy Burns, Noah Brusso, pseudonim „The Little Giant of Hanover” (ur. 17 czerwca 1881 w Chesley, zm. 10 maja 1955 w Vancouver) – kanadyjski zawodowy pięściarz, mistrz świata wagi ciężkiej.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z wielodzietnej rodziny. Karierę na zawodowym ringu rozpoczął w Detroit, dokąd przeniosła się jego rodzina. Mistrzowski tytuł zdobył decyzją sędziowską 23 lutego 1906 w dwudziestorundowym pojedynku z Marvinem Hartem, który odbył się w Los Angeles. Tytuł zawodowego mistrza świata wagi ciężkiej dzierżył do 1908 roku, pokonując w obronie pasa ośmiu przeciwników w jedenastu pojedynkach.

W grudniu 1908 jako pierwszy pięściarz zgodził się na pojedynek o mistrzostwo wagi ciężkiej z czarnoskórym Jackiem Johnsonem.

W latach 1910-1911 był mistrzem Imperium Brytyjskiego.

Wygrał czterdzieści siedem walk (w tym trzydzieści dziewięć przez KO), jedną przegrał i cztery zremisował. Według statystyk Box Rec jego bilans przedstawia się następująco: wygranych 43 (34 KO), przegranych 5 (1 przez KO) i 9 remisów, łącznie w 59 walkach przewalczonył 491 rund[1].

Zmarł na atak serca w wieku 73 lat.

W 1996 roku został wprowadzony do Międzynarodowej Galerii Sław Boksu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. BoxRec: Tommy Burns (ang.). [dostęp 12.12.2008].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Marvin Hart
Mistrz świata wagi ciężkiej
23 lutego 1906 - 26 grudnia 1908
Następca
Jack Johnson