Tommy Ho
| Tommy Ho | |
| Państwo |  Stany Zjednoczone |
| Miejsce zamieszkania | Houston |
| Data i miejsce urodzenia | 17 czerwca 1973 Winter Haven |
| Wzrost | 183 cm |
| Masa ciała | 77 kg |
| Gra | leworęczna |
| Status profesjonalny | 1988 |
| Zakończenie kariery | 1997 |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 0 |
| Najwyżej w rankingu | 85 (26 czerwca 1995) |
| Australian Open | 2R (1995) |
| Roland Garros | 1R (1995) |
| Wimbledon | 2R (1995) |
| US Open | 3R (1992) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 4 |
| Najwyżej w rankingu | 13 (8 stycznia 1996) |
| Australian Open | 3R (1996) |
| Roland Garros | SF (1995) |
| Wimbledon | 2R (1995) |
| US Open | 2R (1991, 1992) |
Tommy Ho (ur. 17 czerwca 1973 w Houston) – amerykański tenisista specjalizujący się w grze podwójnej, zwycięzca turniejów rangi ATP World Tour w deblu.
Karierę tenisową rozpoczął w 1988 roku. W singlu do największych osiągnięć Amerykanina zalicza się zwycięstwo w czterech turniejach rangi ATP Challenger Tour. Najpierw triumfował w 1990 roku w Ponte Vedra, dwa lata później w Hongkongu, gdzie po drodze wyeliminował m.in. Leandera Paesa, a w finale Grega Rusedskiego. Trzeci tytuł wywalczył we wrześniu 1994 roku na Singapurze, a w lutym 1995 roku w Indian Wells. Najwyżej w rankingu singlistów był na 85. miejscu pod koniec czerwca 1995 roku.
W grze podwójnej Ho wygrał cztery turnieje z cyklu ATP World Tour, w tym rozgrywki ATP Masters Series w Indian Wells z 1995 roku. Partnerem deblowym Amerykanina był Brett Steven, a w finale pokonali południowoafrykańskich zawodników Gary'ego Mullera i Pieta Norvala. Ponadto Ho był uczestnikiem trzech przegranych finałów imprez ATP World Tour. W zestawieniu deblistów najwyżej był na 13. pozycji na początku stycznia 1996 roku.
Od roku 1995 Amerykanin zmagał się głównie z problemami zdrowotnymi, często wycofując się z turniejów lub poddając mecze walkowerem. W 1997 roku ogłosił zakończenie kariery tenisowej w przeciągu której zarobił blisko 800 000 dolarów.
Spis treści |
Statystyki turniejowe [edytuj]
| Legenda |
| Wielki Szlem |
| Tennis Masters Cup |
| ATP Masters Series |
| Igrzyska olimpijskie |
| ATP International Series Gold |
| ATP International Series |
Gra podwójna [edytuj]
Zwycięzca (4) [edytuj]
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | 1994 |  Pekin |
Dywanowa (hala) | Kent Kinnear |
 David Adams Andriej Olchowski |
7:6, 6:3 |
| 2. | 1995 | Indian Wells |
Twarda |  Brett Steven |
Gary Muller Piet Norval |
6:4, 7:6 |
| 3. | 1995 | Hongkong |
Twarda |  Mark Philippoussis |
John Fitzgerald Anders Järryd |
6:1, 6:7, 7:6 |
| 4. | 1995 | Pekin |
Dywanowa (hala) |  Sébastien Lareau |
 Dick Norman Fernon Wibier |
7:6, 7:6 |
Finalista (3) [edytuj]
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | 1995 | Memphis |
Twarda (hala) | Brett Steven |
Jared Palmer Richey Reneberg |
6:4, 6:7, 1:6 |
| 2. | 1995 | Moskwa |
Dywanowa (hala) | Brett Steven |
 Byron Black Jared Palmer |
4:6, 6:3, 3:6 |
| 3. | 1996 | Adelajda |
Twarda | Jonas Björkman |
Todd Woodbridge Mark Woodforde |
5:7, 6:7 |
Bibliografia [edytuj]
- Sylwetka na stronie ATP (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 23 grudnia 2011].
- Sylwetka na stronie ITF (ang.). itftennis.com. [dostęp 23 grudnia 2011].
