Tomorrow Is a Long Time

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tomorrow is a Long Time
Utwór z repertuaru Boba Dylana
z albumu Bob Dylan's Greatest Hits Vol. II
Wydany 17 listopada 1971
Nagrywany 12 kwietnia 1963
Gatunek folk
Długość 3:01
Twórca Bob Dylan
Producent Bob Johnston
Wytwórnia Columbia Records

Tomorrow is a Long Time” – piosenka skomponowana przez Boba Dylana w 1962 r., nagrana przez niego w kwietniu 1963 r. i wydana na albumie Bob Dylan's Greatest Hits Vol. II w listopadzie 1971 r.

Historia i charakter utworu[edytuj | edytuj kod]

Historia tej najbardziej poetyckiej ze wszystkich piosenek Dylana[1] zaczęła się w 1962 r. Dylan skomponował ją, gdy dowiedział się, że jego pierwsza wielka nowojorska miłość – Suze Rotolo – wyjechała w czerwcu 1962 r. do Włoch. Dylan wyruszył za nią, jednak jej nie odnalazł. Suze powróciła z Włoch dopiero w styczniu 1963 r., co było jednoznaczne z zerwaniem przez nią związku.

Strona literacka utworu powstała pod wpływem dwóch anonimowych wierszy powstałych ok. 1530 r. "O Western Wind" i "The Lover in Winter Plaineth for the Spring". Znajdują się one właściwie w każdej antologii poezji angielskiej, więc na pewno były znane Dylanowi.

Wczesne wersje piosenki[edytuj | edytuj kod]

  • 11 sierpnia 1962 r. piosenka została po raz pierwszy nagrana przez przyjaciela Dylana Tony'ego Glovera w Minneapolis w Minnesocie.
  • Grudzień 1962 r. – Dylan nagrał piosenkę w The Witmark Studio w Nowym Jorku. Witmark był wydawcą Dylana, więc nagranie u niego było automatycznym zabezpieczeniem praw autorskich. Ta wersja przewyższa wszystkie inne dokonane w tym okresie.
  • Luty 1963 – kompozycja została nagrana w studiu radia WBAI w Nowym Jorku dla programu "Skip Welshner Show".
  • 12 kwietnia 1963 – Dylan wykonał piosenkę na swoim pierwszym dużym koncercie w "Town Hall" w Nowym Jorku. Koncert został nagrany z myślą o jego wydaniu, ale z planów zrezygnowano. Pozostała gotowa okładka. Ta koncertowa wersja została wydana na Bob Dylan's Greatest Hits Vol. II i już samo to było wystarczające do zakupu płyty.
  • W lipcu 1963 ponownie nagrał piosenkę Tony Glover w Minneapolis w stanie Minnesota.
  • 17 lipca 1963 Dylan nagrał utwór w domu Dave'a Witakera w Minneapolis, Minnesota.

Dalsze dzieje utworu[edytuj | edytuj kod]

Piosenka ta została także nagrana na 6 sesji do albumu New Morning w Columbia Studio E 4 czerwca. Oprócz niej nagrał Dylan wtedy jeszcze: "New Morning", "Bring Me Water", "Three Angels" i "Big Yellow Taxi" [2].

W ciągu następnych 40 lat kariery Dylana piosenka ta była wykonywana na koncertach i znowu z nich znikała na kilka lat. Po lekkich, akustycznych wykonaniach tego utworu na koncertach z początku lat 60. XX w., Dylan powrócił do niego w 1978 r., gdy na koncertach akompaniowała mu duża grupa muzyczna i wykonania miały charakter popowy, a nawet – o co oskarżali go fani – nadawały się w sam raz do Las Vegas.

W 10 lat później kompozycja była wykonywana podczas tournée z grupą Grateful Dead (1987). W rok później wykonywał piosenkę na "Nigdy nie kończącym się tournée". W następnych latach wykonywał tę piosenkę w wersjach akustycznych i elektrycznych[3]..

Podczas koncertu 5 czerwca 1990 r. w "O'Keefe Centre for the Performing Arts" w Toronto w Kanadzie, po okrzyku z widowni z prośbą o wykonanie "Tomorrow Is a Long Time" Dylan odparł Oczywiście. Obrzydliwa piosenka – i wykonał ją[4].

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

koncertowa wersja z albumu
  • Bob Dylan – gitara, wokal
sesja szósta
  • Bob Dylan – pianino, gitara, harmonijka, wokal
  • Al Kooper – gitara, pianino, wokal
  • Charlie Daniels – gitara basowa
  • Ron Cornelius – gitara
  • Russ Kunkel – perkusja
  • Hilda Harris – chórki
  • Albertine Robinson – chórki
  • Maeretha Stewart – chórki

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Wykonania piosenki przez innych artystów[edytuj | edytuj kod]

  • Joan BaezJoan Baez in Concert, Part 2 (1963)
  • Ian and Sylvia – Four Strong Winds (1964); Greatest Hits (1987); Ian & Sylvia: The Complete Vanguard Studio Recordings (2001)
  • Hamilton Camp – Paths of Victory (1964)
  • Linda Mason – How Many Seas Must a White Dove Sail? (1964)
  • The Brothers Four – The Brothers Four Sing of of Times (1964)
  • Silkie – You've Got to Hide Your Love Away (1965)
  • Judy Collins5th Album (1965); Recollections: The Best of Judy Collins (1969)
  • The Empty Set – Early Morning Rain (1965)
  • OdettaOdetta Sings Dylan (1965)
  • Esther & Abi Ofarim – Sing (1965)
  • Elvis PresleySpinout (1966); In Demand (1977); Elvis: A Legendary Performer, Volume 4 (1980); Valentine Gift for You (1985); From Nashville to Memphis (1993); Ballads (1999); Tomorrow Is a Long Time (1999)
  • Sebastian Cabot – Sebastian Cabot, Actor – Bob Dylan, Poet (1967)
  • Glen YarboroughFor Emily Wherever I May Find Her (1967)
  • Street – Street (1968)
  • DionDion (1968); Abraham, Martin & John (1990)
  • Kingston TrioOnce Upon a Time (1969)
  • We Five – Catch the Wind (1970)
  • Rod StewartEvery Picture Tells a Story (1971); Vintage (1993); Ballad Album (1998)
  • Sandy DennySandy (1972); Who Knows Where the Time Goes (1986); Gold Dust: Live at the Royalty – The Final Concert (1998); Ballad Album (1998)
  • Carol Hedin – Devil Take Me with You (1971)
  • Heaven & Earth – Refuge (1973)
  • Shirl Milete – Shirl Milete (1974)
  • Magna Charta – Pulling It Back Together (1976)
  • Earl Scruggs – Family Portrait (1976)
  • Nana MouskouriRoses & Sunshine (1979)
  • Chris HillmanMorning Sky (1982)
  • Hugh Moffatt – Loving You (1987)
  • Passion Fodder – Fat Tuesday (1988)
  • Steve Keene – Keene on Dylan (1990)
  • Ian and Sylvia na albumie różnych wykonawców Troubadours of the Folk Era, Volume 1 (1992)
  • Insol – Insol (1998)
  • Dream City Film Club – Strange Blues (1999)
  • Michel Montecrossa – Eternal Circle (2000)
  • Aui & Alex – Aui & Alex Sing Dylan (2000)
  • Gail Davies – Gail Davies & Friends Live and Unplugged at the Station Inn (2001)
  • Rosalie Sorrels na albumie różnych wykonawców A Nod to Bob (2001)
  • Nick DrakeTime Is Told Me (2002)

Przypisy

  1. Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions. Str. 84
  2. Tamże, str. 21
  3. Oliver Trager. Keys to the Rain. Str. 632
  4. Clinton Heylin. Praca cytowana, str. 21

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1960-1973. The Early Years. Omnibus Press. Nowy Jork, 2004 ISBN 1-84449-095-5
  • Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions. St. Martin Press. Nowy Jork, 1995 ISBN 0-312-13439-8
  • Oliver Trager. Keys to the Rain. Billboard Books. Nowy Jork, 2004 ISBN 0-8230-7974-0

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]