Tomsk

	Tomsk; Toмcк
Herb Tomska	Flaga Tomska
Państwo	Rosja
obwód	tomski
Położenie	56°30′N; 84°58′E
Ludność (2004); • liczba ludności	; 488 514;
Nr kierunkowy	+7 (38 22)
Tablice rejestracyjne	70
Miasta partnerskie	Monroe; Tbilisi; Ulsan
	Położenie na mapie Rosji ; Tomsk; Toмcк
	Strona internetowa miasta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Na mapach: 56°30′N 84°58′E / 56.5, 84.967

Tomsk (ros. Томск) – miasto w Rosji.

[edytuj] Dane ogólne

Położone na Nizinie Zachodniosyberyjskiej nad rzeką Tom (dopływ Obu), 70 km od jej ujścia do Obu. Liczba mieszkańców: 483,8 tys. (2002). Ważny ośrodek naukowy; w mieście istnieje 7 wyższych uczelni, w tym najstarsza uczelnia Syberii uniwersytet założony w 1888. Ośrodek przemysłu spożywczego, drzewnego, elektromaszynowego i chemicznego. Duży port rzeczny, lotnisko.

[edytuj] Historia

Tomsk, 1904

Został założony w 1604. W 1804 został stolicą guberni. Rozwinął się jako duży ośrodek handlowy, w związku z rozwojem wydobycia złota w guberniach tomskiej i jenisejskiej.

Od XVII w. miejsce zesłania. Pod koniec XIX wieku stracił na znaczeniu w związku z tym, że ominął go szlak Kolei Transsyberyjskiej.

W grudniu 1917 powołano tu Syberyjską Dumę Obwodową.^[1]

W latach 1918–1919 pod rządami Korpusu Czechosłowackiego, zdobyty przez bolszewików w grudniu 1919. W roku 1944 stał się stolicą obwodu tomskiego. W 1966 miasto liczyło 311 tys. mieszk.

Na północ od Tomska usytuowano tzw. Tomsk-7 (obecnie Siewiersk), zamknięte miasto, w którym dokonywano m.in. wzbogacania paliwa atomowego.

Tomsk był jednym z miejsc, gdzie w czasie I wojny światowej i po niej, w obozach jenieckich przebywało wielu Polaków - jeńców, którzy dostali się do niewoli w mundurach niemieckich. Byli to Polacy z zaboru pruskiego, wcieleni do wojska wbrew swej woli.

[edytuj] Zabytki

Zachowało się wiele zabytków z XIX wieku: zdobione budynki mieszkalne, budynki użyteczności publicznej, cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego (XVIII wiek). W mieście znajduje się wiele, zabytków należących do różnych epok, w tym unikalne zabytki architektury drewnianej^[2].