Tomyris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Tomyris (VI w. p.n.e.) – wedle Herodota królowa Massagetów, która pokonała w 529 r. p.n.e. wojska perskie, pod wodzą Cyrusa II Wielkiego (który sam wówczas poległ w bitwie). Jak podaje Herodot w Dziejach (I, 205-214) głowę martwego Cyrusa włożyła w bukłak pełen krwi, twierdząc że krwi niesytego krwią nasyca. Scena ta jest często przedstawiana w malarstwie.