Tondo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tondo, Sandro Botticelli, 1477, "Madonna z siedmioma śpiewającymi aniołami (Madonna Berlińska), Galeria Malarstwa w Berlinie

Tondo (z wł. talerz, krąg) to w sztuce obraz bądź płaskorzeźba w kształcie koła. Tondo było charakterystyczne dla sztuki włoskiego renesansu. Według zwyczaju XV-wiecznej Wenecji kobiety po porodzie otrzymywały słodycze na okrągłej tacy - desco da parto (naczynie narodzin). Taca była bardzo często ozdabiana różnymi scenami związanymi z dziećmi lub porodem. Od tego zwyczaju pochodzi późniejsza moda na okrągłe obrazy. Najczęstszym motywem tond były sceny religijne, często przedstawienia Matki Boskiej z Dzieciątkiem Jezus.

Zobacz też: medalion

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]