Tondo
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Tondo, Sandro Botticelli, 1477, "Madonna z siedmioma śpiewającymi aniołami (Madonna Berlińska), Galeria Malarstwa w Berlinie
Tondo (z wł. talerz, krąg) to w sztuce obraz bądź płaskorzeźba w kształcie koła. Tondo było charakterystyczne dla sztuki włoskiego renesansu. Według zwyczaju XV-wiecznej Wenecji kobiety po porodzie otrzymywały słodycze na okrągłej tacy - desco da parto (naczynie narodzin). Taca była bardzo często ozdabiana różnymi scenami związanymi z dziećmi lub porodem. Od tego zwyczaju pochodzi późniejsza moda na okrągłe obrazy. Najczęstszym motywem tond były sceny religijne, często przedstawienia Matki Boskiej z Dzieciątkiem Jezus.
Zobacz też: medalion
[edytuj] Bibliografia
- Richard Stemp Renesans wyd. Muza SA, Warszawa 2007 ISBN 978-83-7495-211-8