Toni Nieminen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Toni Nieminen
Data i miejsce urodzenia 31 maja 1975
Finlandia Lahti, Finlandia
Klub Lahden Hiihtoseura
Wzrost 179 cm
Waga 60 kg
Debiut w PŚ 3 marca 1991, Lahti
(48. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 1 grudnia 1991, Thunder Bay
(1. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 1 grudnia 1991, Thunder Bay
(1. miejsce)
Dorobek medalowy

Toni Markus Nieminen (ur. 31 maja 1975 w Lahti) – fiński skoczek narciarski, trzykrotny medalista olimpijski, dwukrotny złoty medalista mistrzostw świata juniorów, zwycięzca Turnieju Czterech Skoczni oraz zdobywca Pucharu Świata, jako pierwszy na świecie ustał skok na odległość ponad 200 metrów[1].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W Pucharze Świata w skokach zadebiutował w końcówce sezonu 1990/1991 zajmując 48. miejsce w konkursie w fińskim Lahti. Był to jego jedyny start w tym sezonie, wobec czego nie został sklasyfikowany w klasyfikacji generalnej.

Największe sukcesy Nieminen osiągnął już w sezonie 1991/1992, kiedy to triumfował w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Już w swoim pierwszym starcie sezonu zdobył pierwsze punkty w karierze odnosząc jednocześnie swoje pierwsze zwycięstwo wygrywając zawody w kanadyjskim Thunder Bay. Łącznie jedenastokrotnie stawał na podium, przy czym aż ośmiokrotnie zwyciężał. Triumfował także w klasyfikacji końcowej 40. edycji Turnieju Czterech Skoczni po tym jak zwyciężył w Oberstdorfie, Innsbrucku i Bischofshofen, a w Garmisch-Partenkirchen zajął drugie miejsce. W 1992 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie zdobył złoty medal na dużej skoczni, wyprzedzając o ponad 10 punktów drugiego w konkursie Martina Höllwartha z Austrii oraz o ponad 20 punktów kolejnego reprezentanta Austrii, Heinza Kuttina, który zdobył brązowy medal. Stał się w ten sposób najmłodszym mistrzem olimpijskim w historii nie tylko skoków narciarskich, ale całych zimowych igrzysk olimpijskich - w momencie zwycięstwa miał 16 lat, 8 miesięcy i 16 dni. Na tych samych igrzyskach wywalczył ponadto brązowy medal indywidualnie na normalnej skoczni, ustępując dwóm Austriakom: zwycięzcy - Ernstowi Vettoriemu oraz Höllwarthowi, który zdobył swój drugi srebrny medal. Nie był to koniec zdobyczy medalowych Fina na francuskich igrzyskach, bowiem w konkursie drużynowym Finowie w składzie: Ari-Pekka Nikkola, Mika Laitinen, Risto Laakkonen i Toni Nieminen wywalczyli złoty medal. Miesiąc później Nieminen wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Vuokatti, gdzie zgarnął złote medale zarówno w konkursie indywidualnym jak i drużynowym. A w Pucharze Świata został najmłodszym zdobywcą Kryształowej Kuli nie tylko w skokach narciarskich, ale także we wszystkich zimowych konkurencjach Pucharu Świata, mając zaledwie 16 lat.

Następne sezony w wykonaniu Fina były znacznie słabsze. Dopiero w sezonie 1994/1995 po raz kolejny stanął na podium, wygrywając 1 lutego 1995 roku zawody w fińskim Kuopio. Było to równocześnie ostatnie zwycięstwo i podium w jego karierze. W klasyfikacji generalnej uplasował się na jedenastej pozycji. W międzyczasie wziął udział w mistrzostwach świata w Falun zajmując 29 miejsce na dużej skoczni, a na normalnym obiekcie był piąty. Drużynowo Finowie z Nieminenem w składzie zajęli szóste miejsce. Przypomniał o sobie 20 marca 1994 roku podczas mistrzostw świata w lotach w Planicy, kiedy to ustanowił nowy rekord świata w długości skoku narciarskiego, jako pierwszy skoczek historii oddając skok na odległość ponad 200 metrów (203 m). Nie zakwalifikował się do reprezentacji Finlandii na igrzyska w Lillehammer, wystartował za to na mistrzostwach świata w Thunder Bay, gdzie w swoim jedynym starcie zajął 36. miejsce na dużej skoczni.

W kolejnych sezonach przechodził głęboki kryzys co spowodowało, że wypadł z fińskiej kadry. Dobrą formę odzyskał w sezonie 2000/2001, nie stawał na podium, ale parę razy znalazł się w czołowej dziesiątce zawodów. Umożliwiło mu to wyjazd na igrzyska olimpijskie w Salt Lake City w 2002 roku, gdzie był szesnasty w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni. W 2003 roku doznał kontuzji na deptaku w Helsinkach. Po roku wrócił do skakania, ale nie zdołał powrócić do światowej czołówki. Odnosił przeciętne rezultaty w Pucharze Kontynentalnym. W 2004 roku po zajęciu dobrego 5. miejsca na Mistrzostwach Finlandii Toni Nieminen zakończył karierę.

Łącznie dwunastokrotnie stawał na podium indywidualnych zawodów Pucharu Świata, w tym dziewięciokrotnie zwyciężał, raz był drugi i dwa razy trzeci. W Pucharze Świata w lotach najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1993/1994, kiedy to zajął siódme miejsce w klasyfikacji generalnej. W latach 1995-1996 oraz 2001-2003 startował w zawodach Letniego Grand Prix w skokach, najlepsze wyniki uzyskując w trzeciej edycji tego cyklu. W 1992 roku został wybrany Fińskim Sportowcem Roku. Po zakończeniu kariery pracował między innymi jako trener fińskiej kadry juniorów oraz komentator sportowy dla fińskiej stacji MTV3.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
3.Bronze medal.svg 9 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia normalna indywidualnie 222.8 pkt -5.8 pkt Austria Ernst Vettori
1.Gold medal.svg 14 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża drużynowo [2] 644.4 pkt - -
1.Gold medal.svg 16 lutego 1992 Francja Albertville Skocznia duża indywidualnie 239.5 pkt - -
16. 10 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Skocznia normalna indywidualnie 269.0 pkt -33.5 pkt Szwajcaria Simon Ammann

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
29. 21 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża indywidualnie 241.4 pkt -107.8 pkt Norwegia Espen Bredesen
6. 23 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża drużynowo [3] 821.5 pkt -19.1 pkt  Norwegia
5. 27 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia normalna indywidualnie 237.8 pkt -18.0 pkt Japonia Masahiko Harada
36. 18 marca 1995 Kanada Thunder Bay Skocznia duża indywidualnie 272.6 pkt -216.3 pkt Norwegia Tommy Ingebrigtsen

Mistrzostwa świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
7. 20 marca 1994 Słowenia Planica Loty indywidualnie 351.3 pkt -103.3 pkt Czechy Jaroslav Sakala

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
1.Gold medal with cup.svg 18 marca 1992 Finlandia Vuokatti Skocznia normalna drużynowo[4] ? - -
1.Gold medal with cup.svg 21 marca 1992 Finlandia Vuokatti Skocznia normalna indywidualnie ? - -

Puchar Świata w skokach[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Skocznia Nota Pozycja Strata Zwycięzca
1. 1 grudnia 1991 Kanada Thunder Bay Normal Thunder 253.3 pkt 1. - -
2. 29 grudnia 1991 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze 229.9 pkt 1. - -
3. 1 stycznia 1992 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze 218.5 pkt 2. -0.5 pkt Andreas Felder
4. 4 stycznia 1992 Austria Innsbruck Bergisel 229.0 pkt 1. - -
5. 6 stycznia 1992 Austria Bischofshofen Paul-Ausserleitner-Schanze 225.5 pkt 1. - -
6. 29 lutego 1992 Finlandia Lahti Salpausselkä 234.9 pkt 1. - -
7. 1 marca 1992 Finlandia Lahti Salpausselkä 243.0 pkt 1. - -
8. 8 marca 1992 Norwegia Trondheim Granåsen 211.2 pkt 3. -5.9 pkt Heinz Kuttin
9. 11 marca 1992 Norwegia Trondheim Granåsen 231.3 pkt 1. - -
10. 15 marca 1992 Norwegia Oslo Holmenkollbakken 219.1 pkt 1. - -
11. 29 marca 1992 Słowenia Planica Bloudkova Velikanka 237.8 pkt 3. -24.1 pkt Andreas Felder
12. 1 lutego 1995 Finlandia Kuopio Puijo 248.5 pkt 1. - -

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Do sezonu 1992/1993obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.

Sezon 1990/1991
Lake Placid Lake Placid Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Oberhof Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Lahti Lahti Bollnaes Falun Trondheim Oslo Planica Planica Strbske Pleso punkty
- - - - - - - - - - - - - - 48 - - - - - - - 0
Sezon 1991/1992
Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo St.Moritz Engelberg Oberstdorf Oberstdorf Lahti Lahti Örnsköldsvik Trondheim Trondheim Oslo Harrachov Planica punkty
1 6 - - 1 2 1 1 9 - - - - 1 1 14 3 1 1 - 3 269
Sezon 1992/1993
Falun Falun Ruhpolding Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Lahti Lahti Lillehammer Oslo Planica punkty
- - 59 42 29 - - - - 11 - - 43 35 - - - 5
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

- - zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się

Sezon 1993/1994
Planica Planica Predazzo Courchevel Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Murau Liberec Liberec Sapporo Sapporo Lahti Örnsköldsvik Planica Thunder Bay Thunder Bay punkty
34 31 42 - 28 - - - - - - 23 - - 47 - 7 - - 47
Sezon 1994/1995
Planica Planica Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Lahti Lahti Kuopio Falun Falun Lillehammer Oslo Vikersund Vikersund Oberstdorf punkty
36 6 31 5 4 6 6 37 11 11 6 12 48 1 53 55 11 - 34 16 47 464
Sezon 1995/1996
Lillehammer Lillehammer Villach Planica Predazzo Chamonix Chamonix Oberhof Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Zakopane Zakopane Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Iron Mountain Iron Mountain Kuopio Lahti Lahti Harrachov Falun Oslo punkty
34 - - - - - - - - - - - - - - - 46 29 - - - - 39 - - - - - 2
Sezon 1996/1997
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Kuusamo Harrachov Harrachov Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Hakuba Willingen Willingen Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Lahti Kuopio Falun Oslo Planica Planica punkty
- - - - - - 25 - - - - - - - - - - - - - - - - - - 6
Sezon 1997/1998
Lillehammer Lillehammer Predazzo Villach Harrachov Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Ramsau Zakopane Zakopane Oberstdorf Oberstdorf Sapporo Vikersund Vikersund Kuopio Lahti Lahti Falun Trondheim Oslo Planica Planica punkty
- - - - - - - - - - - 42 31 35 - - - - - 48 - 19 42 18 43 - - 25
Sezon 1998/1999
Lillehammer Lillehammer Chamonix Chamonix Predazzo Oberhof Harrachov Harrachov Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Zakopane Zakopane Sapporo Sapporo Willingen Willingen Harrachov Kuopio Lahti Trondheim Falun Oslo Planica Planica Planica punkty
- - - - - - - - 49 - - - 36 37 - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2000/2001
Kuopio Kuopio Kuopio Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Harrachov Park City Hakuba Sapporo Sapporo Willingen Willingen Oberstdorf Oberstdorf Falun Trondheim Oslo Planica punkty
20 9 35 31 6 19 15 17 25 11 14 30 13 34 24 - - - - 8 38 230
Sezon 2001/2002
Kuopio Kuopio Neustadt Neustadt Villach Engelberg Engelberg Predazzo Predazzo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Zakopane Zakopane Hakuba Sapporo Lahti Falun Trondheim Oslo punkty
25 13 q 22 5 45 9 - - 16 36 49 37 - 14 43 - - q - - - 142
Sezon 2002/2003
Kuusamo Kuusamo Trondheim Trondheim Neustadt Neustadt Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Liberec Zakopane Zakopane Hakuba Sapporo Sapporo Bad Mitterndorf Bad Mitterndorf Willingen Willingen Oslo Lahti Lahti Planica Planica punkty
29 - - - 10 42 - - - - - - - - - - - - - - - - - q - - - 28
Sezon 2003/2004
Kuusamo Kuusamo Trondheim Neustadt Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Liberec Liberec Zakopane Zakopane Hakuba Sapporo Sapporo Oberstdorf Willingen Park City Lahti Kuopio Lillehammer Oslo punkty
q - - - - - - - - - - - - - - - - - - - q - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

q – zawodnik nie zakwalifikował się[5]
- – zawodnik nie wystartował (lub nie zakwalifikował się[6])

Puchar Świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej Nordycki (Skandynawski)[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Letnie Grand Prix w skokach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za wszystkie skoki (tak jak np. w TCS)

1994
Hinterzarten Predazzo Stams punkty
- 34 - 181.0
1995
Kuopio Trondheim Hinterzarten Stams punkty
? 32 17 ? 480.0
2000
Hinterzarten Kuopio Villach Courchevel Hakuba Hakuba Sapporo Sapporo punkty
- 23 29 27 - - - - 14
2001
Hinterzarten Hinterzarten Courchevel Stams Sapporo Hakuba Hakuba punkty
- 12 50 17 - - - 36
2002
Hinterzarten Hinterzarten Courchevel Lahti Lahti Innsbruck punkty
q 19 28 46 - - 15
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

q – zawodnik nie zakwalifikował się[7]
- – zawodnik nie wystartował
(lub nie zakwalifikował się[8])

Przypisy

  1. Jako pierwszy granicę 200 metrów pokonał kilka minut przed Nieminenem Austriak Andreas Goldberger który skoczył 202 metry ale swojego skoku nie ustał
  2. Skład drużyny: Toni Nieminen, Ari-Pekka Nikkola, Risto Laakkonen, Mika Laitinen
  3. Skład drużyny: Janne Ahonen, Vesa Hakala, Toni Nieminen, Risto Jussilainen
  4. Skład zespołu: Jani Salo, Olli Happonen, Janne Väätäinen, Toni Nieminen
  5. Od sezonu 2001/2002.
  6. Przed sezonem 2001/2002.
  7. Od 2002 roku
  8. Przed 2002 rokiem

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]