Toniak żeberkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Toniak żeberkowy
Acilius sulcatus
Toniak żeberkowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Podgromada owady uskrzydlone
Rząd chrząszcze
Podrząd chrząszcze drapieżne
Rodzina pływakowate
Rodzaj toniak
Gatunek Toniak żeberkowy
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Toniak żeberkowy (Acilius sulcatus) – gatunek chrząszcza z rodziny pływakowatych. Z wyglądu przypomina pływaka żółtobrzeżka. Posiada ciemny, lśniący pancerz z żółtymi wzorami. Do pływania wykorzystuje jedynie tylne odnóża przekształcone w małe wiosełka.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Gatunek ten występuje w całej Europie. Preferuje gęsto zarośnięte, płytkie zbiorniki wodne, choć można go spotkać również w jeziorach, strumieniach, a nawet kałużach.

Dane liczbowe[edytuj | edytuj kod]

  • Długość: 15-18 mm.

Pokarm[edytuj | edytuj kod]

Toniak żeberkowy żywi się larwami komarów oraz drobnymi bezkręgowcami. Czasami także uzupełnia dietę padliną (zdechłymi rybami lub żabami). Zarówno larwa jak i imago są drapieżnikami, jednak w inny sposób przyjmują pokarm. Dorosłe osobniki zjadają swoją ofiarę, zaś larwa zabija zdobycz długimi sierpowatymi żuwaczkami, po czym wtryskuje do niej własne płyny trawienne z przedniej części, by po krótkim czasie z powrotem je wsysać razem z wnętrznościami ofiary.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Kopulacja następuje zazwyczaj w okresie lata. Samiec toniaka po znalezieniu samicy przyczepia się do niej specjalnymi przyssawkami. Później samica składa jaja do gleby w pobliżu wody, pod spróchniałe drewno lub kamienie. Po wylęgnięciu larwa wraca do wody i pozostaje tam aż do przeistoczenia. By oddychać wystawia głowę nad powierzchnię balansując resztą zanurzonego ciała. Larwy nie są zbyt szybkimi pływakami, poruszają się za pomocą wszystkich sześciu kończyn, wiosłując na przemian. W momencie zagrożenia larwa używa swojego długiego odwłoka pokrytego gęstą szczeciną, używając go jak syreny ogona.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też 
systematyka chrząszczy, chrząszcze Polski