Tony Richardson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tony Richardson
Prawdziwe imię i nazwisko Cecil Antonio Richardson
Data i miejsce urodzenia 5 czerwca 1928
Wielka Brytania Shipley, Anglia, Wielka Brytania
Data i miejsce śmierci 14 listopada 1991
Stany Zjednoczone Los Angeles, Kalifornia, USA
Zawód reżyser
producent
Lata aktywności 1955 - 1990

Tony Richardson, właściwie Cecil Antonio Richardson (ur. 5 czerwca 1928 w Shipley, zm. 14 listopada 1991 w Los Angeles) – angielski reżyser teatralny i filmowy, scenarzysta, producent. Zdobywca Oscara za Przygody Toma Jonesa (1963).

Richardson był najważniejszym przedstawicielem brytyjskiego nurtu młodych gniewnych w teatrze i kinie. W 1956 wystawił w Londynie sztukę Miłość i gniew Johna Osborne'a, sztandarowy utwór nurtu (w teatrze pracował od końca lat 40.). Wspólnie założyli wytwórnię Woodfall, w której powstały pierwsze filmy reżysera. W swych wczesnych dziełach ukazywał realia robotniczej Anglii, często w oparciu o utwory literackie swych rówieśników. Oprócz Miłości i gniewu zekranizował m.in. sztukę Shelagh Delaney Smak miodu oraz opowiadanie Samotność długodystansowca Alana Sillitoe.

W roku 1963 nakręcił swoje najgłośniejsze dzieło, komedię łotrzykowską Przygody Toma Jonesa z Albertem Finney'em w roli tytułowej. Zrealizowany na podstawie powieści osiemnastowiecznego pisarza Henry'ego Fieldinga ironiczny film zdobył cztery Oscary, dwie statuetki odebrał sam Richardson. Pierwszą za reżyserię, drugą dla najlepszego filmu roku – Richardson był także producentem Przygód Toma Jonesa.

Sukces filmu uczynił go sławnym po obu stronach Atlantyku i swój następny projekt – czarną komedię Nieodżałowani – zrealizował w Stanach Zjednoczonych. Od tego momentu dzielił czas między Stany a Wielką Brytanię. Najbardziej znane jego filmy z późniejszego okresu twórczości to Szarża lekkiej brygady (1968), Joseph Andrews (1977, ponownie na podstawie prozy Fieldinga), Na granicy (1982) i Hotel New Hampshire (1984). Przed śmiercią ukończył swoje ostatnie dzieło – Błękit nieba z Jessicą Lange, jednak na skutek bankructwa wytwórni Orion film na ekrany wszedł dopiero w 1994.

W latach 1962-1967 był mężem aktorki Vanessy Redgrave, z tego związku miał dwie córki: Natashę i Joely. Zmarł na AIDS. Gdy dowiedział się, że jest nieuleczalnie chory, oznajmił publicznie, iż jest osobą biseksualną[1][2][3].

Reżyseria (wybór)[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. John Heilpern (2006), John Osborne: A Patriot for Us, str. 142, wyd. Chatto & Windus. ISBN 978-0-7011-6780-6.
  2. Źródło: spiritus.temporis.com, dostęp 2009-09-17 (ang.)
  3. Źródło: glbtq.com, dostęp 2009-09-17 (ang.)