Toomas Hendrik Ilves

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Toomas Hendrik Ilves
Estpresident 1c300 8784.jpg
Data i miejsce urodzenia 25 grudnia 1953
Sztokholm
Prezydent Estonii
Przynależność polityczna Partia Socjaldemokratyczna
Okres urzędowania od 9 października 2006
Poprzednik Arnold Rüütel
Odznaczenia
Order Krzyża z Orłem I Klasy (Estonia) Order Herbu Narodowego I Klasy (Estonia) Order Herbu Narodowego III Klasy (Estonia) Order Krzyża Ziemi Maryjnej I Klasy (Estonia) Wielka Wstęga Orderu Leopolda (Belgia) Krzyż Wielki Orderu Białej Róży (Finlandia) Wielki Oficer Legii Honorowej (Francja) Order Orła Białego Krzyż Wielki Orderu Honoru (Grecja) Order Zwycięstwa Świętego Jerzego (Gruzja) Order Złotego Runa (Gruzja) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Lwa Niderlandzkiego (Holandia) Kollana Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Najwyższy Order Chryzantemy (Japonia) Order Dostyk I klasy (Kazachstan) Wielki Krzyż ze Złotą Kollaną Orderu Witolda Wielkiego (Litwa) Komandor Krzyża Wielkiego Orderu Trzech Gwiazd (Łotwa) Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Zasługi Królewski Order Serafinów (Szwecja) Krzyż Wielki Orderu Zasługi Republiki Węgierskiej (cywilny) Krzyż Wielki z kollaną Orderu Gwiazdy Rumunii (Rumunia) Krzyż Wielki Orderu Łaźni (Wielka Brytania)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Toomas Hendrik Ilves (wym. [ˈtoːmɑs ˈhendrik ˈilves]; ur. 26 grudnia 1953 w Sztokholmie) – estoński polityk, dyplomata, przewodniczący Partii Socjaldemokratycznej w latach 2001–2002, prezydent Estonii od 9 października 2006.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Szwecji w rodzinie uchodźców z zajętej przez Związek Radziecki Estonii. Ukończył studia z zakresu psychologii na Columbia University i University of Pennsylvania.

W latach 80. pracował jako dziennikarz w Radiu Wolna Europa. Po odzyskaniu przez Estonię niepodległości był ambasadorem w USA, Kanadzie i Meksyku. W latach 1996–1998 po raz pierwszy sprawował urząd ministra spraw zagranicznych. W 1998 wstąpił do partii agrarnej, przekształconej w Partię Ludową, przy udziale której powstał blok wyborczy "Umiarkowani" i następnie Estońska Partia Umiarkowanych. W wyborach w 1999 Toomas Hendrik Ilves uzyskał mandat do Riigikogu, wkrótce ponownie stanął na czele ministerstwa spraw zagranicznych w koalicyjnym rządzie Marta Laara. Funkcję tę pełnił do 2002, powracając do pracy w Zgromadzeniu Państwowym. Rok wcześniej został przewodniczącym swojego ugrupowania (od 2003 działającego pod nazwą Partia Socjaldemokratyczna), ustąpił już w 2002 po porażce w wyborach samorządowych.

W 2003 został obserwatorem w Parlamencie Europejskim. W pierwszych estońskich wyborach uzyskał mandat eurodeputowanego. Do 2006 zasiadał w grupie Partii Europejskich Socjalistów, był wiceprzewodniczącym Komisji Spraw Zagranicznych[1].

23 września 2006 został wybrany na prezydenta Estonii z poparciem socjaldemokratów, Partii Reform i konserwatystów. W kolegium elektorskim, zwołanym po nieudanych głosowaniach w parlamencie, otrzymał 174 głosy, pokonując urzędującego Prezydenta Arnolda Rüütela (162 głosy)[2].

29 sierpnia 2011 parlament wybrał go na kolejną kadencję prezydencką. Jego kandydaturę poparło 73 deputowanych, podczas gdy 23 zagłosowało na jego kontrkandydata, Indreka Taranda; jeden głos był pusty, dwa były nieważne. Toomas Hendrik Ilves uzyskał wymagane poparcie co najmniej 2/3 głosów (68 głosów) już w pierwszej turze głosowania. Poparcia udzieliły mu partie koalicji: Estońska Partia Reform i Związek Ojczyźniany i Res Publica, a także jego macierzyste ugrupowanie – Partia Socjaldemokratyczna[3].

Przypisy

  1. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2011-08-30].
  2. Ilves defeats Ruutel 174–162 (ang.). baltictimes.com, 25 września 2006. [dostęp 2011-08-30].
  3. Estonia. Toomas Hendrik Ilves ponownie prezydentem. gazeta.pl, 29 sierpnia 2011. [dostęp 2011-08-30].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]