Topologia rozgałęzionej gwiazdy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Topologia rozgałęzionej gwiazdy

Topologia rozgałęzionej gwiazdy oparta jest na topologii gwiazdy. W tej topologii każde z urządzeń końcowych działa jako urządzenie centralne dla własnej topologii gwiazdy. Pojedyncze gwiazdy połączone są przy użyciu koncentratorów lub przełączników.

Jest to topologia o charakterze hierarchicznym i może być konfigurowana w taki sposób, aby ruch pozostawał lokalny.

Topologia ta stosowana jest głównie w przypadku rozbudowanych sieci lokalnych, gdy obszar, który ma być pokryty siecią, jest większy niż pozwala na to topologia gwiazdy, np. w przypadku dużych instytucji.

Zalety[edytuj | edytuj kod]

  • pozwala na stosowanie krótszych przewodów
  • ogranicza liczbę urządzeń, które muszą być podłączone z centralnym węzłem.

Wady[edytuj | edytuj kod]

  • Duży koszt urządzeń