Tor (geomorfologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Tor, skałka, skalica – naturalna, wypukła forma terenu zbudowana z litej skały (formacja skalna) o wysokości zwykle od kilku do kilkudziesięciu metrów, często występująca na szczytach wzgórz lub w ich pobliżu. Najczęściej jest to ostaniec pozostawiony w wyniku erozji pozostałej partii skał.

Nazwa pochodzi z południowo-zachodniej Anglii, gdzie oznacza również całe wzgórze, szczególnie w Dartmoor i Bodmin Moor. Tamtejsze tory zbudowane są z granitu, skał metamorficznych, a w Walii również karbońskich wapieni. W innych częściach świata mogą być zbudowane z najrozmaitszych skał.