Tore Ørjasæter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Tore Ørjasæter (ur. 3 marca 1886 w Skjåk, Oppland – zm. 29 lutego 1968, tamże) – norweski poeta i dramaturg.

Pochodził z rodziny nauczycielskiej i do swojego debiutu w 1908 r. sam również pracował w szkole. Pisał w nynorsku, odmianie języka norweskiego opartej na dialektach. Jego twórczość była inspirowana zarówno norweskimi krajobrazami i dziełami takich poetów jak Ivar Aasen czy Aasmund Olavsson Vinje jak też podróżami autora do innych krajów europejskich (Niemiec, Włoch, Francji).

Główne tematy poruszane przez Ørjasætera to zderzenie tradycyjnego społeczeństwa z szeroko pojętą nowoczesnością oraz konflikty pomiędzy społecznością a jednostką. Najważniejszym dziełem tego autora jest trylogia poetycka zapoczątkowana w 1913 r. cyklem wierszy Gudbrands Langleite.

Sissel Kyrkjebø śpiewa pieśń Vestland, Vestland ze słowami poety[1].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Ættararv – poezja (1908)
  • I dalom – poezja (1910)
  • Gudbrand Langleite – pierwsza część poetyckiej trylogii (1913)
  • Manns kræde – poezja (1915)
  • Bru–millom – druga część trylogii poetyckiej (1920)
  • Anne på Torp – dramat (1920)
  • Skiringsgangen – poezja (1925)
  • Skuggen – trzecia część trylogii poetyckiej (1927)
  • Elvesong – poezja (1932)
  • Livsens tre – poezja (1945)
  • Christophoros – dramat (1948)
  • Den lange bryllupreise – dramat (1949)

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]