Torpedo Moskwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Football pictogram.svg Torpedo Moskwa
Pełna nazwa Футбольный клуб
"Торпедо" Москва
Przydomek Чёрно-белые (Czarno-Biali)
Автозаводцы
Barwy czarno-białe
Data założenia 1924
Liga Rosyjska Pierwsza Dywizja
Stadion Saturn Ramenskoje
Prezes Rosja Aleksandr Tukmanow
Trener Rosja Nikołaj Sawiczew
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Torpedo Moskwa, ros. Футбольный клуб "Торпедо" Москва – rosyjski klub piłkarski z siedzibą w Moskwie, założony w 1924 roku jako Proletarskaja kuznica (Proletarian Forge od angielskich założycieli klubu), w sezonie 2008 występujący w Rosyjskiej Pierwszej Dywizji (2. liga). W 2009 roku zespół miał nie występować w żadnej profesjonalnej klasie rozgrywkowej. Nowi właściciele Torpedo podjęli jednak decyzję o apelacji i ta miała miejsce 3 kwietnia bieżącego roku. Ostatecznie została ona odrzucona z racji zbyt późnej próby rejestracji drużyny i klub został zmuszony do występów w Rosyjskiej Amatorskiej Lidze (4. liga). W sezonie 2012/13 zespół gra w Pierwyj diwizionie, będącym bezpośrednim zapleczem rosyjskiej Ekstraklasy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Podczas planu 5-letniego i industrializacji zespół stopniowo rósł w jedną z największych sił sportowych w Rosji. Klub należący pierwotnie do fabryki samochodów ZiŁ (drużyna wcześniej funkcjonowała m.in. jako Zawód Imienia Stalina lub Stalin Automatiw Plant) promocję do Wyższej Ligi wywalczył 1938 i od tej pory pierwszy raz występował już oficjalnie jako Torpedo. Klub potrafił przerwać hegemonię CSKA Moskwa, Spartaka Moskwa i Dynamo Moskwa i w 1945 i 1953 roku finiszował jako trzeci zespół Związku Radzieckiego. 4 lata później zostało wicemistrzem kraju. Pierwszym ogromnym sukcesem było wywalczenie mistrzostwa ZSRR w 1960 roku. W tym okresie Eduard Strielcow został skazany na dwa lata gułagu za odmówienie przejścia z Torpedo do wojskowego klubu CSKA, bądź Dynamo, za którym stało KGB. Strielcow nie poddał się – po odbyciu kary wrócił do Torpedo w 1965 i pomógł zespołowi w wywalczeniu drugiego mistrzostwa kraju. Utalentowany gracz uzyskał status jednej z legend, lecz nie pomógł rok później w obronie tytułu, który trafił w ręce Dynama Kijów, gdzie błyszczał 22-letni skrzydłowy Walery Łobanowski.

Jesienią 1976 Torpedo po 36 latach przerwy zdobyło swój trzeci i ostatni tytuł mistrzowski, wyprzedzając o dwa punkty Dynamo Kijów.

Zyrianow pełnił w Moskwie rolę kapitana

"Biało-czarni" zapisali się w annałach rosyjskiej piłki, jako jeden z pięciu zespołów, który wygrał więcej niż dwa mistrzostwa. W 1993 roku klub sięgnął po Puchar Rosji, choć bronił się przed spadkiem. Największe kłopoty nadeszły w 1996 roku, kiedy ZiŁ postanowił sprzedać klub Władimirowi Alojszaninowi, który przeniósł go z dotychczasowej areny FK Moskwa na Łużniki. W 2000 roku Dimitrij Włazmikin z 18 golami został królem strzelców, a Torpedo było pierwszym z zespołów ponad spadkowiczami. Kilka lat później, 25 listopada 2006 zespół żegnał się z ligą po remisie 1:1 z Szynnikiem Jarosławl. Torpedo uplasowało się na 15. miejscu w lidze, wygrywając zaledwie 3 z 30 meczów w sezonie. Wówczas w kadrze zespołu figurowali dwaj polacy: Marcin Kuś i Grzegorz Piechna.

Spadek nie oznaczał poprawy sytuacji klubu, który miał problemy finansowe, które wiązały się m.in. z przelotami na mecze do Kaliningradu czy Chabarowska. Ostatecznie forma piłkarska pozostawiała nadzieje w związku z zajęciem szóstego miejsca na finiszu rozgrywek. Początek kolejnego sezonu i porażka 0:1 z Nostą Nowotroick była początkiem wielkich problemów i walki o zajęcie miejsca gwarantującego pozostanie w Pierwszej Dywizji. Reformy ligi sprawiły, że z zaplecza najwyższej klasy rozgrywkowej w Rosji miało spaść siedem, a nie pięć zespołów, jak pierwotnie ustalano. Torpedo po wygraniu zaledwie trzech meczów z pierwszych osiemnastu było poważnie zagrożone spadkiem, którego ostatecznie nie uniknęło. 6 listopada 2008 roku moskwiczanie ulegli Witiaziowi Podolsk 2:4 i po raz pierwszy zostali zdegradowane do Rosyjskiej Drugiej Dywizji. Zespół zgromadził 49 punktów i zajął 18 miejsce po 42 seriach spotkań. Do bezpiecznej strefy i piętnastego miejsca zabrakło mu ośmiu punktów.

W swojej historii Torpedo Moskwa wystąpiło również w 77 meczach europejskich pucharów i dwukrotnie w ćwierćfinale Pucharze Zdobywców Pucharów.

Lata 2013—[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2013/14 Torpedowcy zajęli 3 miejsce w Pierwym Dywizjonie i powrócili do Premier-Ligi.

Stadion[edytuj | edytuj kod]

Po objęciu władzy w klubie przez Władimira Alojszanina zespół zmienił obiekt, na którym podejmował rywali w lidze. Z kameralnego Stadion im. Eduarda Strielcowa przeniósł się na największy obiekt sportowy w Rosji, Łużniki. Na tejże arenie występują także lokalni rywale Torpedo: Spartak Moskwa i CSKA Moskwa. Obiekt gościł też w 2008 roku finalistów Ligi Mistrzów. Frekwencja na meczach "Biało-czarnych" była bardzo mizerna. W dniu degradacji do Pierwszej Dywizji, kiedy klub zremisował 1:1 z Szynnikiem Jarosławl, spotkanie oglądało zaledwie 1500 widzów. Z kolei na poprzednim obiekcie Torpedo występuje teraz zespół FK Moskwa, który wykupił go od zakładu ZiŁ. Wcześniej obiekt nosił nazwę "Stadion Torpedo", która po wykupieniu udziałów przez inny moskiewski klub zmienił nazwę.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Trenerzy od lat 90.[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicy[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze Torpeda Moskwa.

Skład[edytuj | edytuj kod]

Nr Poz. Piłkarz
1 BR Rosja Maksim Morgun
2 OB Rosja Alieksiej Efimcew
3 OB Rosja Dimitrij Kudelin
4 PO Rosja Oleg Mednikow
5 OB Rosja Artem Madiłow (kapitan)
6 PO Rosja Rinat Krzanesow
7 OB Rosja Maksim Kirsanow
8 PO Rosja Andriej Idrisow
10 OB Rosja Anton Worosziłow
Nr Poz. Piłkarz
11 PO Rosja Andriej Cziwirew
14 NA Rosja Alieksiej Czereszniew
16 BR Rosja Andriej Lunew
17 PO Rosja Michaił Swetozarow
18 OB Rosja Artem Siergiejew
–– PO Rosja Władysław Tkaczenko
–– PO Rosja Iwan Ryjakowskij
–– PO Rosja Władimir Eremkin
–– BR Rosja Dimitryj Romanow

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]