Towarzystwo Płaskiej Ziemi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Logo towarzystwa
Model płaskiej Ziemi (otaczająca dysk „biała ściana” zabezpiecza przed spadnięciem z powierzchni)

Towarzystwo Płaskiej Ziemi (Flat Earth Society) – organizacja głosząca pogląd, że Ziemia jest dyskiem z centrum w biegunie północnym, otoczonym ścianą lodu, a okrążające ją Słońce i Księżyc mają po 52 km średnicy.

Podwaliny współczesnej koncepcji płaskiej Ziemi stworzył angielski wynalazca, Samuel Birley Rowbotham, który twierdził, iż Biblię należy rozumieć dosłownie. Po śmierci Rowbothama w 1884 roku jego zwolennicy utworzyli Universal Zetetic Society, działające dosyć prężnie aż do I wojny światowej, po której zaczęło upadać. Idee te zostały jednak podchwycone w Stanach Zjednoczonych przez wyznawców Chrześcijańskiego Katolickiego Kościoła Apostolskiego, założonego przez Johna Alexandra Dowiego.

W 1956 roku Samuel Shenton reaktywował organizację zwolenników Rowbothama pod nazwą Towarzystwo Płaskiej Ziemi. Sheton uważał, że zdjęcia Ziemi z kosmosu są mistyfikacją. Po jego śmierci w 1971 roku prezesem towarzystwa został Charles K. Johnson. W ciągu trzech dekad, w których przewodził organizacji, osiągnęła ona liczebność 3000 członków. Po śmierci Johnsona w 2001 roku w organizacji nastąpiła stagnacja, jednak trzy lata później została ożywiona przez nowego prezesa, Daniela Shentona[1].

Członkowie organizacji nie mają jednej, ustalonej wizji „rzeczywistego” kształtu Ziemi. Według jednego z poglądów jest ona dyskiem o skończonym obszarze, otoczonym Antarktydą. Antarktyda posiada 50-metrowej wysokości krawędź, z której można spaść w przestrzeń kosmiczną. Grawitacja nie istnieje, a iluzja przyciągania ziemskiego powodowana jest przez jednostajnie przyspieszony ruch Ziemi w górę. Inny pogląd głosi, że Ziemia jest dyskiem o nieskończonym obszarze[1].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy