Toxoplasma gondii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Toxoplasma gondii
Toxoplasma gondii tachy.jpg
Systematyka[1][2]
Supergrupa Chromalveolata
Królestwo protisty
Typ Myzozoa
Podtyp Apicomplexa
Gromada Conoidasida
Podgromada Coccidia
Rząd Eucoccidiorida
Podrząd Eimeriorina
Rodzina Sarcocystidae
Rodzaj Toxoplasma
Gatunek Toxoplasma gondii
Nazwa systematyczna
Toxoplasma gondii Nicolle & Manceaux, 1908
Synonimy
  • Leishmania gondii
  • Toxoplasma cuniculi
  • Toxoplasma canis
  • Toxoplasma talpae
  • Toxoplasma columbae
  • Toxoplasma pyrogenes
  • Toxoplasma musculi
  • Toxoplasma sciuri
  • Toxoplasma ratti
  • Toxoplasma francae
  • Toxoplasma caviae
  • Toxoplasma nikanorovi
  • Toxoplasma laidlawi
  • Toxoplasma wenyoni
  • Toxoplasma crocidurae
  • Toxoplasma fulicae
  • Toxoplasma hominis
  • Toxoplasma gallinarum
"(systm)" Systematyka w Wikispecies

Toxoplasma gondii – gatunek chorobotwórczego pierwotniaka z rodzaju Toxoplasma wywołującego u zwierząt toksoplazmozę, która u człowieka wywołuje chorobę odzwierzęcą (zoonozę).

Trofozoit jest kształtu półksiężycowatego o długości około 4–6 μm, szerokości 2–3 μm. Jeden z końców jest szerszy i zaokrąglony, drugi zaostrzony. Jądro komórkowe występuje bliżej zaokrąglonego końca, w pobliżu ostrego końca zlokalizowana jest wodniczka.

T. gondi jest pasożytem kosmopolitycznym

Występuje u około 200 gatunków ptaków i ssaków, ale żywicielem ostatecznym są kotowate, w których przewodzie pokarmowym pasożyt rozmnaża się płciowo tworząc oocysty[2]. Oocysty są wydalane z odchodami i zjadane przypadkowo przez inne zwierzęta, w tym gryzonie. Wtedy pasożyt tworzy cysty w różnych narządach, między innymi w układzie nerwowym. Cykl życiowy pasożyta zamyka się, gdy zakażone zwierzę (szczur lub mysz) zostanie zjedzone przez kota. T. gondii wpływa na zachowanie gospodarza, między innymi powodując, że gryzonie przestają się bać zapachu kota[3][4]. Zmiany w zachowaniu utrzymują się nawet po wytępieniu pasożyta (poniżej 200 komórek w mózgu żywiciela), co może sugerować, że T. gondii powoduje trwałe zmiany w strukturze mózgu[5].

Zarażenie toksoplazmozą u ludzi odbywa się drogą bezpośrednią np. przez zjedzenie brudnych warzyw zawierających cysty lub pośrednią przez zjedzenie niedogotowanego mięsa, możliwe jest także przekazanie zakażenia z kobiety na płód przez łożysko.

Przypisy

  1. Sina M. Adl, Alastair G. B. Simpson i in. The New Higher Level Classification of Eukaryotes with Emphasis on the Taxonomy of Protists. „Journal of Eukaryotic Microbiology”. 52 (5), s. 399–451, 2005. International Society of Protistologists. doi:10.1111/j.1550-7408.2005.00053.x (ang.). 
  2. 2,0 2,1 Norman D. Levine. Taxonomy of Toxoplasma. „Journal of Eukaryotic Microbiology”. 24 (1), s. 36–41, 2007. doi:10.1111/j.1550-7408.1977.tb05278.x (ang.). 
  3. Berdoy i in. Fatal attraction in rats infected with Toxoplasma gondii Proc Biol Sci. 2000
  4. A. Vyas, SK. Kim, N. Giacomini, JC. Boothroyd i inni. Behavioral changes induced by Toxoplasma infection of rodents are highly specific to aversion of cat odors. „Proc Natl Acad Sci U S A”. 104 (15), s. 6442-7, kwiecień 2007. doi:10.1073/pnas.0608310104. PMID 17404235. 
  5. WM. Ingram, LM. Goodrich, EA. Robey, MB. Eisen. Mice infected with low-virulence strains of Toxoplasma gondii lose their innate aversion to cat urine, even after extensive parasite clearance. „PLOS ONE”. 8 (9): e75246, 2013. doi:10.1371/journal.pone.0075246. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Furmaga: Choroby pasożytnicze zwierząt domowych. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1983. ISBN 83-09-00671-3.