Trójjedyne Królestwo Chorwacji, Slawonii i Dalmacji

	Trojedna Kraljevina Hrvatska, Slavonija i Dalmacija; Horvát-, Szlavon- és Dalmátországok; Dreieinigen Königreichs Kroatien, Dalmatien und Slawonien; Trójjedyne Królestwo Chorwacji, Slawonii i Dalmacji
Flaga Chorwacji	Herb Chorwacji
Państwo	Zalitawia, Austro-Węgry
Język urzędowy	chorwacki
Stolica	Zagrzeb
Zależne od	Królestwa Węgier
Powierzchnia; • całkowita	; 42 534 km²
Liczba ludności (1910); • całkowita ; • gęstość zaludnienia; • narody i grupy etniczne	; 2 621 954; 61,6 osób/km²; Chorwaci, Serbowie, Niemcy, Słowacy
Jednostka monetarna	gulden (FI),; korona (KOH)
Ugoda węgiersko-chorwacka	1868
Wejście w skład Państwa SHS	29 października 1918
Religia dominująca	Katolicyzm rzymski
Terytoria zależne	Rijeka, Pogranicze Wojskowe
	17. Królestwo Chorwacji-Slawonii

Królestwo Chorwacji i Slawonii (chorw. Kraljevina Hrvatska i Slavonija, węg. Horvát-Szlavónia Királyság, niem. Königreich Kroatien und Slawonien) – autonomiczne królestwo istniejące w latach 1868-1918; obok Królestwa Węgier i miasta Rijeki jeden z krajów Korony św. Stefana.

Królestwo Chorwacji-Slawonii powstało w wyniku podpisania w 1868 roku ugody między władzami węgierskimi, a przedstawicielami Chorwatów. Na jej mocy węgierska część cesarsko-królewskiej federacji wydzielała tereny Królestwa Chorwacji, Królestwa Slawonii, a także austriackiej Dalmacji, które złączono w Trójjedyne Królestwo Chorwacji, Slawonii i Dalmacji (chorw. Trojedna kraljevina Hrvatska, Slavonija i Dalmacija lub Trojjediné království dalmatské, chorvatské a slavonské, węg. Horvát-, Szlavon- és Dalmátországok, niem. Dreieinige Königreich Dalmatien, Kroatien und Slawonien). Tak powstałe państwo miało być autonomiczną jednostką Królestwa Węgier. Jednak już po krótkim czasie władze w Wiedniu zadecydowały o utworzeniu odrębnego Królestwa Dalmacji, które stało się krajem koronnym Cesarstwa Austrii.

Królestwo Chorwacji-Slawonii posiadało własny parlament (Sabor) obradujący w języku chorwackim, pełną autonomię w sprawach oświaty, religii, administracji i sądownictwa. Królestwo posiadało własną armię, podlegającą jednak władzom w Peszcie.