Trójkąt Sierpińskiego
Trójkąt Sierpińskiego (znany też jako uszczelka Sierpińskiego) – jeden z najprostszych fraktali. Znany był na długo przed powstaniem tego pojęcia (patrz Benoit Mandelbrot). Konstrukcja tego zbioru była podana przez polskiego matematyka Wacława Sierpińskiego w 1915.[1]
Trójkąt Sierpińskiego otrzymuje się następująco: w trójkącie równobocznym łączy się środki boków, dzieląc go w ten sposób na cztery mniejsze trójkąty. Trójkąt środkowy usuwa się, a wobec trzech pozostałych trójkątów operację się powtarza, dzieląc każdy z nich na cztery mniejsze trójkąty, usuwając środkowy, a wobec pozostałych czynności się powtarzają. Punkty pozostające po nieskończenie wielu powtórzeniach tej operacji tworzą trójkąt Sierpińskiego.
Fraktal ten można też utworzyć z trójkąta Pascala, zabarwiając na czarno nieparzyste jego liczby[2].
Spis treści |
Definicja formalna [edytuj]
Niech
będzie trójkątem ABC.
- Dzieląc
na cztery mniejsze trójkąty
i
, gdzie środki krawędzi są wierzchołkami trójkąta
, traktując
jako zbiór otwarty, a trójkąty
za zbiory domknięte, otrzymuje się zbiory rozłączne:
i
. Środki krawędzi leżą w dwóch małych trójkątach (np
zawiera dokładnie jeden punkt – środek odpowiedniej krawędzi). - Każdy trójkąt
dzieli się na cztery mniejsze trójkąty
i
w podobny sposób. - Każdy trójkąt
dzieli się na cztery mniejsze trójkąty
i
, i tak dalej.
Trójkąt Sierpińskiego zawiera dokładnie te punkty trójkąta ABC, które nie są elementami zbioru
Wymiar fraktalny trójkąta Sierpińskiego wynosi ln 3 / ln 2 = 1.585...
Reprezentacja cyfrowa [edytuj]
Każdy ciąg
(gdzie
) określa punkt trójkąta Sierpińskiego, a mianowicie jedyny punkt w zbiorze
. Odwrotnie, dla każdego punktu
można znaleźć taki ciąg określający ten punkt, tzw reprezentację cyfrową punktu
. Podobnie jak w przypadku liczb rzeczywistych, nie każdy punkt trójkąta Sierpińskiego ma jednoznaczną reprezentację. Na przykład (jedyny) punkt w przekroju
ma reprezentację
i jednocześnie reprezentację
.
Trójkąt Sierpińskiego jako rezultat Gry w chaos [edytuj]
Ciekawym algorytmem pozwalającym otrzymać trójkąt Sierpińskiego jest gra w chaos. Narysujmy trójkąt równoboczny ABC, i definiujmy D0 := punkt A. Następnie należy wielokrotnie powtórzyć następującą operację: losowo wybieramy jeden z punktów A, B lub C, rysujemy punkt w połowie odległości między Dn i wybranym punktem. Nowo narysowany punkt oznaczamy przez Dn+1. Każdy punkt Dn będzie należeć do trójkąta Sierpińskiego, i cały trójkąt Sierpińskiego będzie prawie na pewno domknięciem zbioru {D0, D1,...}.
Jeśli wybieramy D0 nie jako punkt A, lecz jako dowolny punkt trójkąta Sierpińskiego, to znowu otrzymujemy (prawie na pewno) trójkąt Sierpińskiego. Jeśli D0 należy do trójkąta ABC ale nie do trójkąta Sierpińskiego, to żaden punkt Dn do tego trójkata nie należy, jednak otrzymujemy ten trójkąt (prawie na pewno) jako zbiór punktów skupienia ciągu (D0, D1, ...).
Jeśli punkty A, B i C tworzą dowolny (nierównoboczny) trójkąt, to tą samą konstrukcją otrzymujemy zniekształcony trójkąt Sierpińskiego, tzn obraz trójkąta Sierpińskiego przez przekształcenie afiniczne.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ W. Sierpinski, Sur une courbe dont tout point est un point de ramification, "C. R. Acad. Sci. Paris" 160 (1915): 302-305
- ↑ Math Forum: Pascal's Triangle
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Trójkąt Sierpińskiego (ang.) w encyklopedii MathWorld
- Trójkąt Sierpińskiego Wersja interaktywna wraz z kodem źródłowym (Processing)
i
, gdzie środki krawędzi są wierzchołkami trójkąta
za zbiory domknięte, otrzymuje się zbiory rozłączne:
. Środki krawędzi leżą w dwóch małych trójkątach (np
i
w podobny sposób.
dzieli się na cztery mniejsze trójkąty
i
, i tak dalej.