Trądzik młodzieńczy
Z Wikipedii
 |
Trądzik młodzieńczy |
| Acne vulgaris | |
| ICD-10 |
L70.0
|
Trądzik młodzieńczy (łac. Acne vulgaris) – choroba skóry, której początek występuje w wieku pokwitania, kiedy pod wpływem zmian hormonalnych (nadmiernej stymulacji androgenowej) dochodzi do nadmiernego pobudzenia czynności gruczołów łojowych (łojotoku).
Zaskórniki i grudki, popularnie nazywane pryszczami, są objawem trądziku. Ich powstawanie wiąże się z nadmiernym wytwarzaniem łoju i wzmożonym rogowaceniem komórek przewodu wyprowadzającego gruczołów łojowych skóry. Nakładające się na siebie warstwy zrogowaciałego naskórka wypełniają przewód wyprowadzający i zamykają jego ujście. Zablokowane ujście kanału gruczołu łojowego czopem łoju i zrogowaciałych komórek to tzw. zaskórnik, który jest niezapalną postacią trądziku. W takim nagromadzeniu naskórka zrogowaciałego i łoju niektóre bakterie, zawsze obecne na powierzchni skóry, rozwijają się szczególnie dobrze i wywołują proces zapalny, który może powodować pęknięcie ściany przewodu wyprowadzającego i rozwój zapalenia w okolicy gruczołu łojowego. Grudki stają się wtedy duże, czerwone i bolesne.
[edytuj] Leczenie
- preparaty powodujące złuszczanie naskórka
- kwas salicylowy (zawarty np. w spirytusie salicylowym)
- kwas azelainowy
- kwasy AHA (np. kwas mlekowy, kwas glikolowy)
- miejscowo działające preparaty przeciwbakteryjne
- miejscowo działające antybiotyki
- podawane doustnie antybiotyki
- leczenie hormonalne
- miejscowo działające retinoidy
- podawane doustnie retinoidy
- fototerapia
