Tradycja jahwistyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Tradycja jahwistyczna – zgodnie z teorią źródeł jedno z głównych źródeł, z którego powstały księgi Starego Testamentu. Jest to najstarsze źródło, datowane na ok. 950 p.n.e. Jego opowiadania tworzą połowę Księgi Rodzaju (najbardziej znany fragment to stworzenie Adama i Ewy oraz ich upadek: Rdz 2,4b-Rdz 4), pierwszą połowę Księgi Wyjścia oraz fragmenty Księgi Liczb.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Jahwista, jak nazywa się autora tej tradycji, zwykle nazywa Boga Jahwe; posługuje się najstarszą formą języka hebrajskiego o doskonałym stylu; przedstawia wydarzenia z punktu widzenia plemienia judzkiego (Królestwa Judy) z podkreśleniem Aaronickiego kapłaństwa. Jahwista czasami używa imienia Elohim, które występuje w dialogach[1].

Pisma jahwistyczne w Biblii[edytuj | edytuj kod]

Do najważniejszych tekstów tradycji w Biblii należą:[2]

Część Temat Fragmenty
Prahistoria
Stworzenie i upadek Rdz 2,4b–3,24*
Kain i Abel Rdz 4*
Potop Rdz 6,5-8,22*
Noe Rdz 9,18-26*
Genealogia Rdz 10,8-30*
Wieża Babel Rdz 11,1-9*
Patriarchowie
Abraham, Sara i Lot Rdz 12-13*
Ucieczka Hagar Rdz 16*
Abraham, Lot i Sodoma Rdz 18-19*
Rebeka żoną Izaaka Rdz 24*
Narodziny Ezawa i Jakuba Rdz 25,21-34*
Błogosławieństwo Jakuba Rdz 27*
Drabina Jakuba Rdz 28,10-22*
Narodziny dzieci Jakuba Rdz 29-31*
Jakub i Ezaw Rdz 32-33*
Narodziny Beniamina, śmierć Rachel Rdz 35*
Historia Józefa Rdz 37*.39-50*
Wyjście z Egiptu
Prześladowania w Egipcie Wj 1*
Mojżesz Wj 2-5*
Siedem plag Wj 7,14-12,39*
Przejście przez morze Wj 13,17-14,31*
Droga przez pustynię Wj 15-17*
Objawienie Boga Wj 18-20*.24*
Złoty cielec Wj 32*
Ziemia Obiecana
Odkrycie ziemi Lb 13-14*
Balaam Lb 22-24*
* W ramach wyżej wymienionych miejsc, nie wszystkie pojedyncze wersy należą do tradycji "J".

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Richard Elliott Friedman Księga ukryta w Biblii, Da Capo 2000, s. 326, ISBN 83-7157-554-8.
  2. Vgl. Hans-Christoph Schmitt, Arbeitsbuch zum Alten Testament, GöttinRdz 2005, S. 210f.