Traktat Elizejski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Traktat Elizejski znany również jako Traktat Przyjaźni, zawarty został przez Charlesa de Gaulla i Konrada Adenauera 22 stycznia 1963 roku.

Traktat Elizejski, realizujący jeden z kierunków polityki generała Charles’a de Gaulle’a. Podpisany w Paryżu, przewidywał regularne konsultacje szefów państw i rządów (co najmniej raz do roku), ministrów spraw zagranicznych i obrony (co najmniej raz na trzy miesiące), szefów sztabów generalnych i ministrów ds. młodzieży oraz wysokich urzędników obydwu ministerstw spraw zagranicznych (co najmniej raz na miesiąc). Co ważniejsze jednak, z punktu widzenia rozwoju współpracy w zakresie szkolnictwa, powoływał wspólną komisję do spraw młodzieży.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ansbert Baumann: Begegnung der Völker? Der Élysée-Vertrag und die Bundesrepublik Deutschland. Deutsch-französische Kulturpolitik von 1963 bis 1969. Frankfurt nad Menem: Peter Lang, 2003. ISBN 3-631-50539-6.
  • Ansbert Baumann: Die organisierte Zusammenarbeit. Die deutsch-französischen Beziehungen am Vorabend des Élysée-Vertrags (1958–1962). Ludwigsburg: DFI, 2002.
  • Joanna Ciesielska-Klikowska: Charles de Gaulle a Niemcy — stosunek prezydenta Francji do Republiki Federalnej Niemiec. Łódź: 2008.
  • Ulrich Lappenküper: Die deutsch-französischen Beziehungen 1949–1963. Von der „Erbfeindschaft“ zur „Entente élémentaire“. Monachium: Oldenbourg, 2001. ISBN 3-486-56522-2.