Traktat krakowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Traktat krakowskitraktat zawarty 8 kwietnia 1525 r. między Koroną Królestwa Polskiego i zakonem krzyżackim, który kończył formalnie wojnę polsko-krzyżacką 1519-1521 i ustanawiał sekularyzację pruskiej gałęzi zakonu i powołanie lennego księstwa pruskiego, które powierzono Albrechtowi Hohenzollernowi i jego męskim potomkom, z prawem do sukcesji dla braci wielkiego mistrza: Jerzego Hohenzollern-Ansbach, Kazimierza Hohenzollerna i Jana Hohenzollerna z ich potomstwem w linii męskiej. Formalną konsekwencją tego traktatu było złożenie hołdu (tzw. hołdu pruskiego) przez Albrechta Hohenzollerna swojemu suwerenowi Zygmuntowi I Staremu 10 kwietnia 1525. Testorami traktatu byli: Fryderyk II legnicki i Jerzy Hohenzollern-Ansbach margrabia Ansbach.

Information icon.svg Zobacz też kategorię: Sygnatariusze traktatu krakowskiego 1525.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]