Traktat narewski
Traktat narewski – sojusz zaczepno-odporny zawarty 30 sierpnia 1704 roku pod Narwą pomiędzy królem Augustem II Mocnym i Rzecząpospolitą a carem Piotrem I. W imieniu Augusta II traktat podpisał wojewoda chełmiński Tomasz Działyński.
[edytuj] Postanowienia
Rzeczpospolita formalnie wchodziła do III wojny północnej w sojuszu z Carstwem Rosyjskim. Sojusz obowiązywał tylko przeciwko Szwecji i miał trwać aż do zakończenia wojny. Obie strony zobowiązywały się do niezawierania porozumień pokojowych bez porozumienia stron. Car zobowiązywał się zmusić Semena Paleja do zwrotu Rzeczypospolitej zajmowanych przez niego ziem na Ukrainie. Rosja wesprzeć miała Augusta II 12 tysięcznym korpusem posiłkowym i 200 000 rubli rocznego subsydium. Ponadto Car obiecał po zakończeniu wojny przekazać Polsce Inflanty (obietnica nie została spełniona).
[edytuj] Bibliografia
- Józef Feldman, Polska w dobie wielkiej wojny północnej 1704-1709, Kraków 1925
- Jacek Staszewski, August II Mocny, 1998
