Transaction Language 1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

TL1 (ang. Transaction Language 1, pol. Język transakcyjny 1) jest szeroko używanym w telekomunikacji protokołem zarządzania, mimo że już nie jest rozwijany (jest protokołem typu "legacy"). Jest niezależnym od producenta i od technologii językiem MML (Man-Machine Language), i znajduje szerokie zastosowanie w zarządzaniu sieciami optycznymi (SONET) oraz infrastrukturą szerokopasmowego dostępu do sieci w Ameryce Północnej. Jest zdefiniowany w GR-831 przez Bellcore (obecnie Telcordia Technologies).

Historia[edytuj | edytuj kod]

TL1 został stworzony w Bellcore w roku 1984, jako standard komunikacji człowiek-maszyna, z przeznaczeniem do zarządzania elementami sieci dla Regional Bell Operating Companies (RBOC). Bazuje na standardach języków człowiek-maszyna serii Z.300. TL1 został napisany jako standardowy protokół zrozumiały zarówno dla maszyn, jak i człowieka, by zastąpić różne protokoły oparte na kodowaniu ASCII używane przez producentów elementów sieciowych. Jest rozbudowywalny, zatem można włączać w niego komendy właściwe dla urządzeń konkretnej firmy.

Systemy OSS Telcordia, takie jak NMA (Network Monitoring and Analysis), używają TL1 jako protokołu zarządzania elementami EMS - Element management system. To sprawiło, że producenci elementów sieciowych implementowali TL1 w swych urządzeniach.

Charakterystyka języka TL1[edytuj | edytuj kod]

Komunikaty TL1[edytuj | edytuj kod]

Język TL1 składa się z zestawu komunikatów. Są 4 rodzaje komunikatów:

  1. Komunikat wejścia - wysyłany przez użytkownika, bądź OSS,
  2. Komunikat wyjścia/odpowiedź - komunikat elementu sieciowego, wysyłany w odpowiedzi na wiadomość wejściową,
  3. Potwierdzenie - potwierdza otrzymanie komunikatu wejściowego TL1 i jest wysyłane, jeśli odpowiedź będzie opóźniona bardziej, niż o 2 sekundy,
  4. Komunikat autonomiczny - zazwyczaj alarm lub zdarzenie, przesyłane jako wiadomość asynchroniczna przez element sieci.

Struktura komunikatu TL1[edytuj | edytuj kod]

Komunikaty TL1 stosują ścisłą strukturę, z którą wszystkie muszą być zgodne, jednak zestaw komend jest rozszerzalny, czyli istnieje możliwość dodawania nowych komend przez producentów.

Oto niektóre ze składników komunikatów:

  • Target identifier (TID) - identyfikator celu i Source identifier (SID) - identyfikator źródła; TID/SID to jednoznaczne nazwy każdego z elementów sieciowych. TID oznacza element sieciowy, do którego ma być przekazany komunikat, zaś SID oznacza źródło komunikatu autonomicznego.
  • Access identifier (AID) - identyfikator dostępu oznacza jednostkę wewnątrz elementu sieciowego.
  • Correlation tag (CTAG) - tag korelacji i Autonomous correlation tag (ATAG) - autonomiczny tag korelacji; są numerami używanymi do korelowania komunikatów

Komunikat wejściowy TL1[edytuj | edytuj kod]

Przykład:

ENT-USER-SECU:MyNE:sridev:10::password;

Struktura:

Komunikat wejściowy TL1
Kod komendy Staging block Payload block
Verb parametr1 parametr2 TID AID CTAG Blok ogólny Blok danych
ENT USER SECU MyNE sridev 10 password

Komunikat wyjściowy TL1[edytuj | edytuj kod]

Przykład:

MyNE 04-08-14 09:12:04
M 101 COMPLD
"UID=sridev:CID=CRAFT,UAP=1:"
;

Struktura:

Komunikat wyjściowy TL1
Nagłówek odpowiedzi Id odpowiedzi Blok odpowiedzi Terminatory
SID Data Czas M CTAG Completion code
MyNE 04-08-14 09:12:04 M 101 COMPLD "UID=sridev:CID=CRAFT,UAP=1:" ;

Potwierdzenie TL1[edytuj | edytuj kod]

Przykład:

OK 101
>

Struktura:

Potwierdzenie TL1
Kod Potwierdzenia CTAG Terminator
OK 101 >

Komunikat autonomiczny TL1[edytuj | edytuj kod]

Przykład:

MyNE 04-08-14 09:12:04
A 1 REPT EVT SESSION
"root:NO,"
 ;

Struktura:

Komunikat autonomiczny TL1
Nagłówek Auto ID Auto Blok Auto Terminatory
SID Data Czas Kod Alarmu ATAG Verb
MyNE 04-08-14 09:12:04 A 101 REPT EVT SESSION