Transceiver

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
100BASE-TX oraz 100BASE-FX transceiver
Transceiver ICOM na pasma KF

Transceiver – urządzenie elektroniczne posiadające zarówno nadajnik jak i odbiornik (np. radiostacja), które są połączone mając wspólne obwody i umieszczone są w jednej obudowie. Termin pochodzi z wczesnych lat 20. XX wieku. Z technicznego punktu widzenia transceiver musi mieć zintegrowaną znaczną liczbę obwodów nadajnika i odbiornika.

Do podobnych urządzeń należą transpondery, transwertery i repeatery. W terminologii radiowej, transceiver oznacza jednostkę, która zawiera jednocześnie odbiornik i nadajnik. Radiooperatorzy mogą łatwo projektować i budować własne urządzenia, posiadające obie funkcje: nadawania lub odbierania. Przykładem transceivera jest np. walkie-talkie lub CB radio.

W sieci Ethernet wykorzystuje się różne standardy transceiverów, np. XFP, SFP, XENPAK, GBIC.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]