Transceiver
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Transceiver – urządzenie elektroniczne posiadające zarówno nadajnik i odbiornik (radiostacja), które są połączone i mają wspólne obwody w jednej obudowie. Termin pochodzi z roku ok. 1920.
Podobne urządzenia obejmuje transponder, transwerter i repeater. W terminologii radiowej, jeden nadajnik oznacza jednostkę, która zawiera zarówno odbiornik i nadajnik. Radiooperatorzy mogą budować własne urządzenia, posiadające jedną z funkcji, przekazywania lub odbierania. Przykładem transceivera jest np. walkie-talkie lub CB radio.
