Transfer językowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Transfer językowy (znany także jako interferencja L1, interferencja językowa, interferencja międzyjęzykowa lub interferencja) to wpływ pierwszego języka na produkcję lub odbiór języka drugiego (L2). Transfer dotyczy różnych aspektów języka, takich jak gramatyka, słownictwo, wymowa, pisownia, znaczenie (semantyka), itd. Transfer językowy jest najczęściej omawiany w kontekście metodyki nauczania języka angielskiego, ale wystąpić może w każdej sytuacji, kiedy uczący się języka drugiego nie posiada kompetencji użytkownika rodzimego w tym języku.

Transfer pozytywny i negatywny[edytuj | edytuj kod]

Kiedy nie ma różnicy między danym elementem w jednym języku a jego odpowiednikiem w drugim, zachodzi zjawisko znane jako transfer pozytywny, czyli produkcja poprawnych form w L2, gdzie poprawność oznacza zbieżność z użyciem, jakie użytkownicy rodzimi uznają za naturalne i dopuszczalne. Jednak warto zauważyć, że interferencja językowa postrzegana jest często jako źródło błędów i mówi się wtedy o transferze negatywnym. Ten zachodzi, kiedy uczący się przenoszą do L2 struktury, które różnią się między L1 i L2. Według pierwotnej postaci teorii analizy kontrastywnej (w ramach której prowadziło się systematyczne badania pary języków w celu wykazania ich różnic i podobieństw strukturalnych), im większe różnice między dwoma językami, tym silniejszy wystąpi transfer negatywny. Jednak w wyniku dokładniejszych badań nad przyswajaniem języka drugiego, ten pogląd na związek między różnicami strukturalnymi i transferem został zrewidowany. Obecnie uważa się, że większe różnice między językami nie wywołują transferu, a skłaniają uczących się do unikania w L2 struktur, które nie występują bądź są inne od ich odpowiedników w L1.

Transfer świadomy i nieświadomy[edytuj | edytuj kod]

Transfer może odbywać się w sposób świadomy bądź nieświadomy. Świadomy transfer występuje, kiedy uczący się lub nie w pełni kompetentni tłumacze zgadują przy produkcji tekstu lub mowy w L2, ponieważ nie opanowali lub zapomnieli użycia danego elementu w L2. Tacy użytkownicy języka mogą być świadomi różnic, ale brakuje im umiejętności w L2 i w konsekwencji podpierają się swoim językiem ojczystym. Z drugiej strony, uczący się mogą nawet nie zdawać sobie sprawy z różnic między strukturami czy regułami w obu językach i wtedy zachodzi transfer nieświadomy.

Transfer a dodatkowe języki obce[edytuj | edytuj kod]

W przypadku osób posługujących się kilkoma językami obcymi, transfer najczęściej zachodzi między L2 i L3, a rzadziej między L1 i L3. Na przykład Polak mówiący po angielsku i niemiecku może założyć, że reguły języka angielskiego (ale nie polskiego) odnoszą się również do niemieckiego.