Transgresja morza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Transgresja morza – stopniowe zalewanie powierzchni lądu przez morze.

Przyczyną transgresji są pionowe ruchy skorupy ziemskiej (zapadanie się lądu) lub podnoszenie się poziomu morza (ruchy eustatyczne), wskutek globalnego ocieplenia się klimatu. W efekcie powstaje nowa linia brzegowa a morze zwiększa swój obszar. Transgresja ma charakter katastrofy ekologicznej, gdyż zmienia krańcowo właściwości abiotyczne środowiska.

Do transgresji morza na obecnym terytorium Polski dochodziło kilkakrotnie w czasie fanerozoiku. W paleozoiku transgresja morska miała miejsce w kambrze, ordowiku i sylurze oraz w środkowym i późnym dewonie, wczesnym karbonie i pod koniec permu. W mezozoiku – w środkowym triasie, środkowej i późnej jurze oraz w czasie końca wczesnej kredy do końca późnej kredy. W czasie kenozoiku – w eocenie i późnym miocenie.

Obecnie obszarami transgresji są: Holandia, Wenecja, Antarktyda (zapadająca się w litosferę pod wpływem ciężaru lodowca [potrzebne źródło]).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. Jaroszewski (red.). Słownik geologii dynamicznej. Wydawnictwa Geologiczne. Warszawa, 1985. ISBN 83-220-0196-7.
  • S. Orłowski i M. Szulczewski. Geologia historyczna. Część pierwsza. Wydawnictwa Geologiczne. Warszawa, 1990. ISBN 83-220-0304-8.
  • H. Makowski (red.). Geologia historyczna. Wydawnictwa Geologiczne. Warszawa, 1977.