Transport w Berlinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Transport w Berlinie odgrywa bardzo ważną rolę. Berlin jako stolica i największe miasto Niemiec oraz trzecie pod względem wielkości miasto Europy jest ważnym węzłem transportowym, zarówno drogowym, kolejowym, jak i lotniczym.

Transport drogowy[edytuj | edytuj kod]

Berlin ma ponad 3,3 mln mieszkańców i powierzchnię 892 km². Otoczony jest zewnętrznym pierścieniem autostradowym Berliner Ring (Autostrada A10). Posiada również sieć wewnątrzmiejskich autostrad, w tym autostradę A100.

Transport autobusowy[edytuj | edytuj kod]

Autobus piętrowy marki MAN ND 202

Żółte autobusy komunikacji mielskiej BVG są charakterystycznym elementen wyglądu miasta. Przewożą rocznie ponad 350 000 000 pasażerów[1]. W zależności od potrzeb linie autobusowe są sklasyfikowane w czterech kategoriach:

  • Autobusy dzienne (Tagebuslinien) – według stanu na grudzień 2013 istnieje około 120 linii dziennych[1].
  • MetroBus – na niektórych trasach kursują autobusy liniowe całodobowe zwane metrobusami, które są oznaczone literą M oraz dwiema cyframi. W ciągu dnia kursują przeciętnie w 10-minutowych odstępach. Według stanu na grudzień 2013 istnieje 17 linii[1].
  • ExpressBus – autobusy te są oznaczone literą X i dwiema cyframi (wyjątek w oznaczeniu stanowi linia TXL). Są to linie ekspresowe, kursujące przeważnie na długich trasach. Na trasach uczęszczanych również przez inne linie zatrzymują się jedynie na wybranych przystankach. W zależności od linii i pory dnia kursują w odstępach od 5 do 20 minut. Według stanu na grudzień 2013 istnieje 13 linii ekspresowych[1].
  • Linie nocne (Nachtlinien Bus) – według stanu na grudzień 2013 istnieje około 45 linii nocnych[1].

Ogólna liczba linii autobusowych w Berlinie wynosi ponad 190[1].

Transport szynowy[edytuj | edytuj kod]

Transport kolejowy[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Transport kolejowy w Berlinie.

W Berlinie istnieje obecnie 19 regionalnych linii kolejowych[2]. Łączą Berlin z Brandenburgią i Meklemburgią-Pomorzem Przednim. Po zjednoczeniu Niemiec zapoczątkowano przekształcanie ruchu kolejowego w Berlinie. Według koncepcji Deutsche Bahn ruch pasażerski ma odbywać się po tzw. grzybie kolejowym (Bahnpilzkonzept). Nowy dworzec wieżowy Berlin Hauptbahnhof otwarto w 2006 roku.

S-Bahn[edytuj | edytuj kod]

Linie S-Bahn oraz metra w Berlinie
Information icon.svg Osobny artykuł: S-Bahn w Berlinie.

System szybkiej kolei miejskiej S-Bahn powstał po elektryfikacji podmiejskich linii kolejejowych po 1924 roku. Dziś berliński S-Bahn ma 15 linii z 166 stacjami w Berlinie i Brandenburgii. Najważnejsze linie z przebiegiem przez centrum (Stadtbahn) krzyżują się z liniami północ-południe na stacji Friedrichstraße. Pociągi kolei pierścieniowej Ringbahn objeżdżają centrum miasta w ciągu 60 minut. Wszystkie linie S-Bahn obsługiwane są przez S-Bahn Berlin GmbH, spółki córki Deutsche Bahn AG'.

Information icon.svg Zobacz też: Stadtbahn w Berlinie.

Metro[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Metro w Berlinie.

Metro berlińskie ma 10 linii[2], o łącznej długości 146,3 km, z czego 80 procent znajduje się pod ziemią. Najkrótsza linia U55 ma tylko 1,47 km[a], najdłuższa U7 aż 32 km[2]. Metro berlińskie ma 173 stacje[2]. W godzinach szczytu poszczególne linie jeżdżą w odstępie 4 do 5 minut, poza szczytem co 5 do 10 minut. Niektóre linie kursują nocą w weekend co 15 minut.

Transport tramwajowy[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Tramwaje w Berlinie.

Berliński system tramwajowy powstał w roku 1865 jeszcze jako tramwaj konny. W 1967 roku zlikwidowano sieć tramwajową w Berlinie Zachodnim, dlatego dziś kursują tramwaje głównie we wschodniej części miasta. W 2013 roku system tramwajowy miał 22 linie.

Transport lotniczy[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Porty lotnicze Berlina.

Transport wodny[edytuj | edytuj kod]

Zbiorowy transport publiczny[edytuj | edytuj kod]

Zbiorowy transport publiczny w Berlinie tworzy sieć złożona z metra (U-Bahn Berlin), szybkiej kolei miejskiej (S-Bahn Berlin), a uzupełniają go linie tramwajowe i autobusowe[2]. System ten jest całkowicie zintegrowany zarówno pod względem rozkładu jazdy różnych przewoźników, jak również pod względem integracji taryfowo-biletowej. Ponadto cały system nadzorowany jest przez wspólne centrum[2], a kierowane przez związek komunikacyjny Verkehrsverbund Berlin-Brandenburg (VBB)[2]. Oprócz zarządzania transportem w Berlinie odpowiada też za transport na terenie Brandenburgii[2].

Autobusy, jak metro i tramwaje obsługiwane są przez Berliner Verkehrsbetriebe.

System taryfowy[edytuj | edytuj kod]

Strefy taryfowe w Berlinie

Transport miejski jest podzielony na 3 strefy taryfowe. Strefa A obejmuje centrum miasta. Jej zewnętrzną granicę wyznacza pierścień kolejowy S-Bahn Ring. Strefa B obejmuje pozostałą część Berlina. Strefa C to obszar do ok. 15 km. poza miastem, wchodzący w skład sieci komunikacji berlińskiej[3]. Obejmuje m.in. takie miasta jak: Hennigsdorf, Bernau bei Berlin, Erkner, Teltow i Poczdam[3].

Bilety na wszystkie środki transportu publiczego można kupić zarówno w kasach, automatach biletowych (biletomatach), jak i u kierowców. Aby obniżyć koszty dystrybucji, wprowadza się też sprzedaż za pomocą telefonu i internetu. Wdraża się nawet specjalne promocje cenowe dla osób kupujących bilety mobilnie[2]. Istnieje możliwość zakupu biletu na dowolną ze stref taryfowych (A, B lub C) oraz ich kombinację (AB, BC, ABC)[4].

Istnieje kilka rodzajów biletów. Bilety normalne są dla osób dorosłych, ulgowe dla dzieci do 15. roku życia. Dzieci do 6. roku życia jeżdżą bezpłatnie[4].

Uwagi

  1. Według innych źródeł (www.bvg.de) 1,8 km.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Die Berliner Busse (w tym także odnośne linki po lewej stronie) (niem.). Berliner Verkehrsbetriebe. [dostęp 2013-12-22].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 Komunikacja miejska w Berlinie – integracja i technologie informacyjne. W: transport-publiczny.pl [on-line]. [dostęp 2013-11-05].
  3. 3,0 3,1 Tickets & Tarife (niem.). W: bvg.de (w tym także link S- und U-Bahnnetz mit Regionalbahn; Tarifbereich ABC do schematu sieci S- i U-Bahn w sekcji Download po prawej stronie). [on-line]. [dostęp 2013-11-09].
  4. 4,0 4,1 Komunikacja miejska (pol.). W: Visit Berlin [on-line]. [dostęp 2013-11-08].
Wikimedia Commons

Źródła[edytuj | edytuj kod]