Trening autogenny
Trening autogenny Schultza (gr. auto - sam i genesis - powstanie) to popularna nazwa techniki relaksacji neuromięśniowej[1], polegającej na wywołaniu poprzez autosugestię doznań podobnych do stanu hipnozy[2] oraz wewnętrznej medytacji.
System ćwiczeń opracował i opublikował w 1932 Johannes Schultz[3], korzystając z metod stosowanych w jodze[4] oraz medytacji zen[1], bez ich mistyczno-religijnego aspektu. Uczeń Schultza i kontynuator jego badań nad terapią autogenną, Dr. Wolfgang Luthe, rozpowszechnił metodę w USA oraz Kanadzie[5]. Terapeutyczne oddziaływanie TA badał także twórca Katedry Psychoterapii Collegium Medicum UJ, Jerzy Aleksandrowicz. W autogenii człowiek znajduje się pod wpływem własnego oddziaływania.
Spis treści |
Zastosowanie [edytuj]
Trening autogenny ma zastosowanie w leczeniu wspomagającym przy nerwicach i zaburzeniach psychosomatycznych, dolegliwościach hormonalnych, w zaburzeniach neurologicznych, foniatrycznych, położnictwie, stomatologii i przy drobnych zabiegach chirurgicznych. Elementy TA są wykorzystywane w pracy z dziećmi nadpobudliwymi psychoruchowo w przedszkolach[6].
Elementy treningu autogennego [edytuj]
Trening autogenny składa się z sześciu (sugerowanych) elementów, które następują po sobie:
- uczucie ciężaru,
- uczucie ciepła,
- regulacja pracy serca,
- regulacja swobodnego oddychania,
- uczucie ciepła w splocie słonecznym (brzuchu),
- uczucie chłodu na czole.
Początkowo ćwiczenia nie powinny być długie (3-5 minut – tylko uczucie ciężaru, później do 10 minut – uczucie ciężaru i ciepła, finalnie 15-20 – wszystkie elementy).
Relaksacja autosugestywna obejmuje grupy reakcji: umiejętność przyjęcia odpowiedniej postawy – stan bierności, koncentracji na organizmie i sterowania organizmem.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Paweł Zieliński: Wielokulturowe źródła metod i technik relaksacyjnych stosowanych w edukacji.
- ↑ Bartłomiej Perczak: Czym jest trening autogenny Schulza
- ↑ Das Autogene Training (niem.). Entwicklung der Psychiatrie. [dostęp 2009-03-08].
- ↑ Słownik wybranych terminów z zakresu somatoterapii i psychoterapii ciała
- ↑ Trening autogenny
- ↑ Bożena Bieniaś: Program pracy terapeutycznej z dziećmi w wieku przedszkolnym - Praca z dzieckiem nadpobudliwym psychoruchowo. Piła, 2006.
Bibliografia [edytuj]
- Gerhard Leibold: Hipnoza i autosugestia, "J&BF", Warszawa 1997, ISBN 83-907369-3-4
- Claus Derra: Trening autogenny dla każdego, Amber, Warszawa 2005, ISBN 83-241-2295-8
