Triada MacDonalda
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Triada MacDonalda - trójelementowy zestaw zachowań obejmujący enurezę (mimowolne moczenie się), podpalanie i okrucieństwo wobec zwierząt. Współwystępowanie tychże zachowań w okresie młodości interpretowane jest jako sygnał rozwijającej się osobowości patologicznej lub antyspołecznej.
Teorię tę przyjął MacDonald w roku 1963, a Hellman i Blackmann w 1964. Zachowania składające się na triadę MacDonalda wielokrotnie obserwowane były w młodości seryjnych zabójców.
Bibliografia [edytuj]
- S.J. Giannangelo: Psychopatologia seryjnego morderstwa. Poznań: Jeżeli P To Q Wydawnictwo, 2007.