Triada MacDonalda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Triada MacDonalda - trójelementowy zestaw zachowań obejmujący enurezę (mimowolne moczenie się), podpalanie i okrucieństwo wobec zwierząt. Współwystępowanie tychże zachowań w okresie młodości interpretowane jest jako sygnał rozwijającej się osobowości patologicznej lub antyspołecznej.

Teorię tę przyjął John Macdonald w roku 1963, a Hellman i Blackmann w 1964. Zachowania składające się na triadę MacDonalda wielokrotnie obserwowane były w młodości seryjnych zabójców.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]