Chloroform
| Chloroform | |||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||
| Nazewnictwo | |||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | CHCl3 | ||||||||||||||||||||||||||
| Masa molowa | 119,38 g/mol | ||||||||||||||||||||||||||
| Wygląd | bezbarwna ciecz o charakterystycznym zapachu[1] | ||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | 67-66-3 | ||||||||||||||||||||||||||
| PubChem | 6212[2] | ||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | chlorometan dichlorometan tetrachlorometan fluoroform bromoform jodoform |
||||||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|||||||||||||||||||||||||||
Chloroform – organiczny związek chemiczny z grupy halogenoalkanów, chlorowa pochodna metanu.
Spis treści |
[edytuj] Otrzymywanie
Częściowe chlorowanie metanu jest procesem nieselektywnym, który prowadzi do powstania mieszaniny mono-, di-, tr- i tetrachlorowanych pochodnych. Z mieszaniny tej za pomocą destylacji frakcyjnej można uzyskać poszczególne produkty (w tym chloroform) o czystości wystarczającej do zastosowań przemysłowych[4].
Czysty chloroform uzyskuje się w wyniku chlorowania etanolu lub acetonu[1][4][5]:
- Z etanolu
- Utlenianie etanolu: CH3CH2OH + Cl2 → CH3CHO + 2HCl
- Chlorowanie acetaldehydu: CH3CHO + 3Cl2 → CCl3CHO + 3HCl
- Dekarboksylacja chloralu: CCl3CHO + KOH → CHCl3 + HCOOK
- Z acetonu
- Reakcja haloformowa: CH3C(O)CH3 + 3Cl2 → CCl3C(O)CH3 + 3HCl
- CCl3C(O)CH3 + KOH → CHCl3 + CH3COOK
Zamiast chloru i zasady stosuje się zazwyczaj wapno chlorowane[1].
[edytuj] Właściwości
Substancja niepalna i mało reaktywna. W zetknięciu z ogniem pary chloroformu ulegają rozkładowi, z wytworzeniem chloru, chlorowodoru i fosgenu. Podobny powolny rozkład zachodzi również pod wpływem światła, w wyniku czego chloroform często jest zanieczyszczony ww. substancjami.
W reakcji chloroformu z wodnym roztworem NaOH powstaje dichlorokarben, wykorzystywany w syntezie organicznej.
[edytuj] Zastosowanie
Głównie jako rozpuszczalnik np. przy syntezie białek, analizach środowiskowych, analizach pestycydów, chromatografii, substancja niegdyś używana do narkozy. W syntezie organicznej używany także jako źródło rodników.
Ze względu na dużą szkodliwość jego użycie zostało bardzo ograniczone. Zastępowany jest najczęściej chlorkiem metylenu. Deuterowany chloroform, CDCl3 jest popularnym rozpuszczalnikiem w spektroskopii NMR.
[edytuj] Zagrożenia
Działa drażniąco na skórę i oczy, szkodliwy przy wchłanianiu przez drogi oddechowe i po połknięciu; w przypadku długotrwałego narażenia lub wysokiego stężenia stwarza poważne zagrożenia dla zdrowia. Może nastąpić nagła śmierć wskutek zaburzeń rytmu serca i zatrzymania akcji serca lub zatrzymania oddechu. Działa depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (włącznie z wystąpieniem trwałych zmian), wywołuje poczucie senności, nudności, zmniejsza sprawność umysłową, powoduje utratę przytomności. Uszkadza wątrobę i nerki.
- Rakotwórczość
Wg kryteriów RTECS chloroform jest substancją rakotwórczą (białaczka). Wg kryteriów IARC jest przypuszczalnie rakotwórczy dla ludzi (klasyfikacja: 2B – grupa 2A). Wg NCI istnieją wyraźne dowody rakotwórczości chloroformu. Wg innych kryteriów jest prawdopodobnie rakotwórczy dla ludzi oraz istnieją ograniczone dowody rakotwórczości w badaniach na zwierzętach[6].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Podręczny słownik chemiczny. Romuald Hassa, Janusz Mrzigod, Janusz Nowakowski (redaktorzy). Wyd. I. Katowice: Videograf II, 2004. ISBN 83-71-83-240-0.
- ↑ Chloroform – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji wg załącznika I Dyrektywy 67/548/EWG: Chloroform (pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2010-07-05].
- ↑ 4,0 4,1 Jan Moszew: Chemia organiczna. Wyd. V. Łódź – Warszawa – Kraków: PWN, 1964, s. 241-242.
- ↑ A. E. Cziczibabin: Podstawy chemii organicznej. T. 1. Warszawa: PWN, 1957, s. 185.
- ↑ Chloroform (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.
- ↑ J. Thorwald "Stulecie chirurgów"
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||