Trietjakowskaja (stacja metra)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Trietjakowskaja (Третьяковская)
Zdjęcie Trietjakowskaja (Третьяковская)
Kałużsko-Ryska, Kalinińska
(Oktiabrskaja - Kitaj-Gorod, Marksistskaja - Trietjakowskaja)
Poprzednia stacja linia 6. Oktiabrskaja (Октябрьская)

koniec linii 8.

Następna stacja linia 6. Kitaj-gorod (Китай-Город)

linia 8. Marksistskaja (Марксистская)

Głębokość stacji 46.0 m
Oddanie do użytku 3 stycznia 1971
Położenie na mapie Moskwy
Mapa lokalizacyjna Moskwy
Trietjakowskaja (Третьяковская)
Trietjakowskaja (Третьяковская)
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Trietjakowskaja (Третьяковская)
Trietjakowskaja (Третьяковская)
Ziemia 55°44′27,01″N 37°37′32,19″E/55,740836 37,625608Na mapach: 55°44′27,01″N 37°37′32,19″E/55,740836 37,625608
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Transport szynowy

Trietjakowskaja (Третьяковская)stacja moskiewskiego metra linii 6. - Kałużsko-Ryskiej (kod 097) i linii 8. - Kalinińskiej (kod 085)), dla której stanowi obecnie stację końcową. Nazwana od Galerii Trietiakowskiej w pobliżu której się znajduje. Do 4 listopada 1983 nazywała się Nowokuznieckaja (Новокузнецкая). W przeciwieństwie do stacji Kitaj-gorod nie była planowana jako stacja obsługująca dwie linie, drugi peron zbudowano dopiero w 1984 roku. Znajduje się też tutaj przejście na stację Nowokuznieckaja linii Zamoskworieckiej.

Wystrój i podział[edytuj | edytuj kod]

Na stację składają się dwie trzykomorowe hale posiadające wspólny westybul. Kompleks jest dwupoziomowy i posiada dwa perony. Południowa stacja (otwarta w 1970 roku) obsługuje składy jadące w kierunkach Miedwiedkowo i Nowogiriejewo. Na jej wystrój składają się kolumny obłożone marmurem z jasną armaturą, ściany nad torami pokryte jasnym marmurem i podłogi wyłożone szarym granitem. Północna stacja (otwarta w 1985 roku) obsługuje składy przyjeżdżające z linii Kalinińskiej i zmierzające w kierunku Bitcewskij Park. Motywem przewodnim wystroju są rosyjscy malarze, których podobizny zdobią ściany. Kolumny pokryto jasnym, a ściany nad torami różowym marmurem. Podłogi wyłożono czerwonym i szarym granitem. Ściana łącznika stacji jest ozdobiona mozaiką przedstawiającą ludzką pracę.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]