| Trietylenotetraamina |
|
|
| Nazewnictwo |
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
|
N′-[2-(2-aminoetyloamino)etylo]etano-1,2-diamina
|
|
| Inne nazwy i oznaczenia |
| N,N′-bis(2-aminoetylo)etylenodiamina, trientyna, TETA, 3,6-diazaoktano-1,8-diamina |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C6H18N4 |
| Masa molowa |
146,23 g/mol |
| Wygląd |
żółtawa oleista ciecz o charakterystycznym zapachu amin[1] |
|
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
112-24-3 |
| PubChem |
5565[5] |
|
|
| Niebezpieczeństwa |
| MSDS |
|
Globalnie Zharmonizowany System
Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów |
| Zagrożenia wg Rozporządzenia CLP, zał. VI[3] |
|
|
|
| Zwroty H |
H312, H314, H317, H412 |
| Zwroty EUH |
brak zwrotów EUH |
| Zwroty P |
P273, P280, P305+P351+P338, P310[4] |
| Europejska klasyfikacja substancji |
| Zagrożenia wg Rozporządzenia CLP, zał. VI[3] |
 |
Żrący
(C) |
|
|
| Zwroty R |
R21, R34, R43, R52/53 |
| Zwroty S |
S1/2, S26, S36/37/39, S45, S61 |
| NFPA 704[2] |
|
|
|
| Temperatura zapłonu |
135 °C[1] |
| Temperatura samozapłonu |
335 °C[1] |
| Numer RTECS |
YE6650000 |
| Dawka śmiertelna |
LD50 2500 mg/kg (szczur, doustnie)[1] |
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Trietylenotetraamina – organiczny związek chemiczny z grupy poliamin. Jest to oleista, bezbarwna cieczą, ale jak wiele amin, może mieć barwę żółtą z powodu zanieczyszczeń będących produktami jej utleniania. Jest rozpuszczalna w rozpuszczalnikach polarnych i cechuje się reaktywnością typową dla amin.
Trietylenotetraamina jest otrzymywana z etylenodiaminy lub etanoloaminy i amoniaku[6].
Zastosowanie [edytuj]
Zastosowanie TETA wynika z jej reaktywności i obecności czterech grup aminowych. Przede wszystkim stosuje się ją jako czynnik sieciujący żywice epoksydowe. Chlorowodorek TETA jest czynnikiem chelatującym, którego używa się do wiązania i usuwania miedzi z organizmu w leczeniu choroby Wilsona, szczególnie w przypadkach, gdy nie można zastosować penicylaminy[7].
W chemii koordynacyjnej ligand TETA oznacza się skrótem „trien”[8].
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Trietylenotetraamina (ang. • niem.) w bazie IFA GESTIS. Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA). [dostęp 2011-11-07].
- ↑ Trietylenotetraamina (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2011-11-07].
- ↑ 3,0 3,1 Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji wg Rozporządzenia 1272/2008, zał. VI: Trietylenotetraamina (pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2011-11-07].
- ↑ Trietylenotetraamina (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski. [dostęp 2011-11-07].
- ↑ Trietylenotetraamina – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ Karsten Eller, Erhard Henkes, Roland Rossbacher: Amines, Aliphatic. W: Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry. Weinheim: Wiley-VCH, 2005. DOI:10.1002/14356007.a02_001.
- ↑ E.A. Roberts, M.L. Schilsky. A practice guideline on Wilson disease. „Hepatology”, s. 1475–1492, 2003. doi:10.1053/jhep.2003.50252. PMID 12774027.
- ↑ A. von Zelewsky: Stereochemistry of Coordination Compounds. Chichester: John Wiley, 1995. ISBN 047195599.
