Triss Merigold
| Triss Merigold | |
| Twórca | Andrzej Sapkowski |
| Informacje | |
| Imię i nazwisko | Triss Merigold z Mariboru |
| Przydomek | Czternasta ze Wzgórza, Nieulękła Merigold |
| Specjalność | czarodziejka, uzdrowicielka |
Triss Merigold – postać fikcyjna, bohaterka cyklu opowieści o wiedźminie Andrzeja Sapkowskiego.
Spis treści |
[edytuj] Charakterystyka
Pojawia się po raz pierwszy w Krwi Elfów. Jako jedna z nielicznych osób cieszy się sympatią wiedźminów z Kaer Morhen, dokąd udaje się na wezwanie Vesemira. Przyjaźniła się z Yennefer. Kochała się w Geralcie, ale bardziej zależało jej na przyjaźni z czarodziejką[1]. Opiekowała się Cirillą zanim ta trafiła do Ellander, pod skrzydła Nenneke. Nazywała ją siostrzyczką[2]. Brała czynny udział w puczu na Thanedd. Była członkinią Loży Czarodziejek. Na kartach kronik zapisała się jako Nieulękła Merigold[3]. Pomyłkowo uznana za zmarłą pod Sodden. Była opiekuńcza, wrażliwa. Była stosunkowo młoda, jak na czarodziejkę (z pewnością młodsza niż Yennefer).
[edytuj] Wygląd
Triss miała długie, puszyste, złocisto-kasztanowe pukle które zawsze nosiła rozpuszczone, jako że była niezależna i wolna. Wielkie, niebieskie oczy dodawały jej uroku. Twarz magiczki zdobiły różane rumieńce. Czarodziejka była bardzo szczupła, miała 22 cale w talii, czego czujnie pilnowała. Mimo atrakcyjnego biustu, nosiła suknie skromnie zapięte pod szyją aby ukryć poparzenia, pamiątkę bitwy pod Sodden.
[edytuj] Zdolności magiczne
Triss to czarodziejka specjalizująca się w magii uzdrowicielskiej. Leczyła głównie za pomocą eliksirów. Sama była na nie uczulona, tolerowała tylko amulety. Nie posiadała immunitetu – sztucznej odporności na choroby[4]. Jako pierwsza i zarazem ostatnia rzuciła zaklęcie Niszczące Gradobicie Merigold (wraz z Yennefer z Vengerbergu, jednak jej pomoc nie została odnotowana na kartach historii)[5]. Triss chciała rzucić Piorun Alzura, ale ponieważ była skaleczona w usta podczas skandowania czaru (złośliwi uważali, że dodatkowo ze strachu plątał jej się język) wywołała gradobicie o graniastych kulkach wielkości kurzego jajka. Zaklęcia nikomu nie udało się powtórzyć i dlatego nie zostało ono oficjalnie zarejestrowane.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
Przypisy
- ↑ Andrzej Sapkowski, Krew Elfów, SuperNOWA, Warszawa 1994, str. 59.
- ↑ Andrzej Sapkowski, Pani Jeziora, SuperNOWA, Warszawa 1997, str. 516.
- ↑ Andrzej Sapkowski, Pani Jeziora, SuperNOWA, Warszawa 1997, str. 511.
- ↑ Andrzej Sapkowski, Krew Elfów, SuperNOWA, Warszawa 1994, str. 109.
- ↑ Andrzej Sapkowski, Pani Jeziora, SuperNOWA, Warszawa 1997, str. 510.
