Tritlenek diazotu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tritlenek diazotu
Tritlenek diazotu

Dinitrogen-trioxide-3D-vdW.png
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny N2O3
Masa molowa 76,01 g/mol
Wygląd niebieskie ciało stałe lub ciecz (w niskich temperaturach)[1]
Identyfikacja
Numer CAS 10544-73-7
PubChem 61526[2]
Podobne związki
Podobne związki N2O, NO, NO2, N2O4, N2O5
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Tritlenek diazotu (nazwa Stocka: tlenek azotu(III)), N2O3nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków azotu, w którym jeden atom azotu jest na formalnym stopniu utlenienia IV, a drugi II.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Tritlenek diazotu jest produktem spontanicznej reakcji między tlenkiem azotu i dwutlenkiem azotu:

NO + NO2N2O3

Równowaga tej reakcji jest silnie przesunięta w stronę intensywnie niebieskiego N2O3 w temperaturze poniżej −20–−10 °C. Powyżej 2 °C równowaga ta zostaje zaburzona z powodu szybkiego ulatniania się tlenku azotu NO. W temperaturze pokojowej mieszanina tlenków azotu pochodząca pierwotnie z czystego tritlenku diazotu zawiera go nie więcej niż 10%.

Czysty tritlenek diazotu najłatwiej jest otrzymać w wyniku redukcji kwasu azotowego za pomocą arszeniku lub skrobii i schłodzenia do temperatury poniżej −13 °C powstającej mieszaniny gazowych tlenków azotu.

4H2O + 4HNO3 + As4O64H4AsO4 + 2[NO↑ + NO2↑ ⇌ N2O3]

Tritlenek diazotu jest bezwodnikiem kwasu azotawego. Związek ten w postaci czystej nie znajduje żadnych praktycznych zastosowań ze względu na nietrwałość.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Bielański: Podstawy chemii nieorganicznej. Cz. 2. Warszawa: PWN, 1994, s. 658–659. ISBN 8301065427.
  • Philip John Durrant, Bryl Durrant: Zarys współczesnej chemii nieorganicznej. Warszawa: PWN, 1965, s. 766.