Tritlenek diboru

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tritlenek diboru
Tritlenek diboru
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny B2O3
Masa molowa 69,62 g/mol
Wygląd bezbarwne, szkliste ciało stałe lub heksagonalne kryształy; higroskopijny[1]
Identyfikacja
Numer CAS 1303-86-2
PubChem 518682[5]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Tritlenek diboru (nazwa Stocka: tlenek boru(III)), B2O3nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków kwasowych, w którym bor występuje na III stopniu utlenienia.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Tlenek boru otrzymuje się poprzez stapianie kwasu borowego i odparowanie wody.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Jest kruchym, higroskopijnym, bezbarwnym ciałem stałym występującym w dwóch odmianach – szklistej (o temperaturze mięknienia 209 °C) i krystalicznej (o temperaturze topnienia 450 °C).

Ma charakter kwasowy. W reakcji z wodą tworzy słaby kwas borowy:

B2O3 + 3H2O2H3BO3

W reakcji tlenku boru z tlenkami metali powstają metaborany, np.

B2O3 + Na2O2NaBO2

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Stosuje się go do produkcji szkła, dodatków do farb, otrzymywania boru oraz jako topnik do analizy glinokrzemianów zawierających fluorki.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 CRC Handbook of Chemistry and Physics. David R. Lide (red.). Wyd. 90. Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 4-53. ISBN 9781420090840.
  2. 2,0 2,1 2,2 Tritlenek diboru (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski. [dostęp 2012-06-25].
  3. Tritlenek diboru (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2012-06-25].
  4. 4,0 4,1 Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji według Rozporządzenia 1272/2008, zał. VI: Tritlenek diboru (pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2012-06-25].
  5. Tritlenek diboru – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tlenek boru. WIEM, darmowa encyklopedia. [dostęp 2010-06-13].