Tropiciel (film 1987)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tropiciel
Ofelaš (lapoński), Veiviseren (norweski)
Gatunek Przygodowy
Data premiery 1987
Kraj produkcji Norwegia
Język lapoński
Czas trwania 86 min.
Reżyseria Nils Gaup
Scenariusz Nils Gaup
Główne role Mikkel Gaup
Inger Utsi
Nils Utsi
Nils-Aslak Valkeapää
Sara Marit Gaup
Helgi Skulason
Muzyka Nils-Aslak Valkeapää
Kjetil Bjerkestrand
Marius Müller
Zdjęcia Erling Thurmann-Andersen

Tropiciel (w języku lapońskim: Ofelaš, norweskim: Veiviseren) to tytuł bazującego na lapońskiej legendzie filmu produkcji norweskiej z roku 1987, wyreżyserowanego przez Nilsa Gaupa, który był także twórcą scenariusza.

Tropiciel jest pierwszym pełnometrażowym filmem nakręconym w języku lapońskim. Był też nominowany w roku 1988 do oskara w kategorii najlepszego filmu nieanglojęzycznego. Nils-Aslak Valkeapää, Kjetil Bjerkestrand i Marius Müller byli twórcami muzyki. Valkeapää zagrał też jedną z ról w filmie.

Film kręcono głównie na płaskowyżu Finnmarksvidda, przy temperaturze sięgającej minus 47 stopni Celsjusza, co przysporzyło wielu kłopotów z obsadą, jak i natury technicznej. Większość aktorów była Lapończykami i zimno nie stanowiło dla nich problemu, ale kilku kaskaderów odmówiło pracy w tych warunkach.

Opis filmu-fabuła[edytuj | edytuj kod]

Kraina Finnmark, około roku 1000. Młody Lapończyk o imieniu Aigin, wracający do domu z polowania, odkrywa, że jego rodzina została wymordowana przez koczowniczych Czudów. Chłopak ucieka do najbliższej wioski zamieszkiwanej przez Lapończyków, ścigany przez Czudów. Po dotarciu Aigina do celu i przekazaniu wieści o zbliżającym się zagrożeniu, wśród jej mieszkańców wywiązuje się dyskusja. Część z nich chce stawić czoła najeźdźcom, podczas gdy reszta, przekonana, że nie mają szans w starciu, decyduje się uciec. W grupie oczekującej Czudów znajduje się też Aigin. Tylko on jako jedyny wychodzi żywy z potyczki i zgadza się, aby oszczędzić męki torturowanemu współplemieńcowi, wskazać miejsce pobytu uciekinierów. W ten sposób staje się tropicielem, czyli przewodnikiem grupy Czudów. Przeprowadzając grupę przez strome ostępy górskie, Aigin strąca w przepaść grupę związanych ze sobą linami Czudów.

Film stał się inspiracją dla innego obrazu o tym samym tytule (patrz: Tropiciel) z roku 2007.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]