Tropikalna spastyczna parapareza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Tropikalna spastyczna parapareza (ang. tropical spastic paraparesis, TSP) – infekcyjna choroba ośrodkowego układu nerwowego, objawiająca się przewlekłą mielopatią. Czynnikiem etiologicznym choroby jest wirus HTLV-1, ale patogeneza jest niejasna; postuluje się udział procesów autoimmunologicznych. Tropikalna spastyczna parapareza występuje endemicznie w Indiach, Afryce i na Karaibach. Objawy TSP to parestezje, bóle kończyn, osłabienie siły mięśniowej, zwłaszcza w ramionach. Niekiedy występuje nietrzymanie moczu. Rozpoznanie opiera się na stwierdzeniu charakterystycznego obrazu klinicznego i wykazaniu obecności przeciwciał anty-HTLV-1 w płynie mózgowo rdzeniowym.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Neurologia. Podręcznik dla studentów medycyny. Wojciech Kozubski, Paweł P. Liberski (red.). Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2006, s. 403. ISBN 832003244X.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.