Truskolasy (województwo śląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wsi w województwie śląskim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.
Truskolasy
Kościół pw. św. Mikołaja (stan sprzed remontu)
Kościół pw. św. Mikołaja (stan sprzed remontu)
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat kłobucki
Gmina Wręczyca Wielka
Liczba ludności (2008) 2044
Strefa numeracyjna (+48) 34
Kod pocztowy 42-134
Tablice rejestracyjne SKL
SIMC 0147358
Położenie na mapie gminy Wręczyca Wielka
Mapa lokalizacyjna gminy Wręczyca Wielka
Truskolasy
Truskolasy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Truskolasy
Truskolasy
Ziemia 50°52′04″N 18°49′38″E/50,867778 18,827222Na mapach: 50°52′04″N 18°49′38″E/50,867778 18,827222
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Truskolasywieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie kłobuckim, w gminie Wręczyca Wielka. Leży nad Pankówką, na Wyżynie Woźnicko-Wieluńskiej.

W latach 19521954 i 19731976 miejscowość była siedzibą gminy Truskolasy. W latach 1975–1998 znajdowała się w województwie częstochowskim.

31 grudnia 2002 wieś liczyła 1949 mieszkańców. Administracyjnie w jej obrębie zlokalizowane są dwa sołectwa.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o tutejszej parafii pochodzi z Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis Jana Długosza, a kolejna z dokumentu lustracyjnego województwa krakowskiego z 1564 r.

Wieś leży w Częstochowskim Obszarze Rudonośnym. W Dębiecznej (obecnie nazwa jednej z ulic wsi) znajdowała się kopalnia rud żelaza "Czesław". W oparciu o pobliskie złoża rud żelaza silnie rozwinęło się górnictwo i hutnictwo. Zachowane na cmentarzu żelazne krzyże z XIX wieku świadczą o wysokiej sztuce odlewniczej. W XIX stuleciu istniała w Truskolasach fabryka łyżek żelaznych. Niegdyś mieściła się tu także fabryka koronek i haftów.

Znaczny odsetek ludności stanowili Żydzi (w 1921 r. 266 osób). We wrześniu 1939 r. Niemcy spalili połowę wsi i wymordowali 75 mieszkańców.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Najważniejszym zabytkiem miejscowości jest drewniany kościół pw. świętego Mikołaja z I połowy XVIII wieku[1], a w nim słynący niegdyś z cudów obraz Matki Boskiej Truskolaskiej[2][3] oraz polichromia wykonana przez Stanisława Ligonia, który przebywał tu w czasie I wojny światowej. Przeprowadzony remont kościoła, którego celem było zabezpieczenie niszczejącej świątyni, a także przywrócenie jej pierwotnego stanu (m.in. pokryto ściany i dach gontami).
  • Zespół cmentarza w Truskolasach w skład którego wchodzą: cmentarz, kaplica cmentarna oraz ogrodzenie.[1]

Ludzie związani z miejscowością[edytuj | edytuj kod]

Z Truskolas pochodzą dwaj reprezentanci kraju w piłce nożnej:

W Truskolasach urodził się Jerzy Marchwiński, pianista, kameralista i pedagog.

Przez 50 lat sołtysem wsi był Ignacy Garus, najstarszy sołtys w kraju[4], zmarł 3 września 2007 w wieku 100 lat.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Tranzyt[edytuj | edytuj kod]

Przez Truskolasy przebiega droga wojewódzka nr 494.

Komunikacja publiczna[edytuj | edytuj kod]

Z Truskolas można się dostać autobusami PKS m.in. do Częstochowy, Kłobucka, Olesna i Wrocławia[5].

Sport[edytuj | edytuj kod]

W Truskolasach działa klub piłkarski Olimpia Truskolasy. Bierze on udział w rozgrywkach IV ligi piłki nożnej, w grupie śląskiej I[6]. Swoje spotkania drużyna Olimpii rozgrywa na stadionie przy ulicy Sportowej 2.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych - województwo śląskie (pol.). 2013-12-31. [dostęp 1 listopada 2013]. s. 78.
  2. W. Nowakowski (Wacław z Sułgostowa), O cudownych obrazach w Polsce Przenajświętszej Matki Bożej. Wiadomości historyczne, bibliograficzne i ikonograficzne, Kraków 1902, s. 675
  3. A. Głębocki, Kościół w Truskolasach, „Kłosy” 1873, T. XVII, nr 425,
  4. Najstarszy sołtys w kraju
  5. Rozkład autobusów
  6. Skarb – Olimpia Truskolasy (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2012-06-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ludmiła Pilecka, Beata Roszak, Stanisław Wrzesiński: Truskolasy dawniej i dziś. Truskolasy: 2008. ISBN 978-83-927155-0-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]