Tryfon (męczennik)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty Tryfon
męczennik[1]
Tryphon of Campsada.jpg
Data urodzenia początek III wieku
Kampsada (Frygia)
Data śmierci 250
Nicea
Kościół/
wyznanie
katolicki, prawosławny
Wspomnienie 10 listopada[a]

1 lutego[b]
14 lutego[c]

Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons
Wikimedia Commons

Święty Tryfon, Tryfon męczennik, cs. Muczenik Trifon (ur. na początku III wieku we wsi Kampsada, ang. Campsada, w Azji Mniejszej, zm. 250 w Nicei) - męczennik chrześcijański, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.

Żywot świętego[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z Frygii, urodził się we wsi Kampsada. Według tradycji od młodości posiadał dar uzdrawiania osób opętanych przez diabła i leczenia, zaś jego modlitwa uratowała jego rodzinną wieś od klęski głodu. Tryfon miał również uleczyć opętaną córkę cesarza rzymskiego Gordiana III, specjalnie zawezwany w tym celu do Nicei. Równocześnie propagował wiarę chrześcijańską wśród pogan, także po rozpoczęciu prześladowań jej wyznawców przez cesarza Trajana Decjusza. Z tego powodu został zatrzymany i poddany torturom: wbijano mu gwoździe w nogi, bito pałkami, przypalano rany. Wreszcie został skazany na ścięcie mieczem. Został stracony w Nicei w 250. Miejscowi chrześcijanie chcieli pochować go w tym samym mieście, jednak święty miał ukazać im się i nakazać pogrzeb w rodzinnej wsi.
Jego relikwie zostały przeniesione do Konstantynopola, a następnie do Rzymu.

Kult[edytuj | edytuj kod]

Wspomnienie liturgiczne św. Tryfona, w Kościele katolickim obchodzone jest 10 listopada[2].

Cerkiew prawosławna, jak i Kościół greckokatolicki[3], wspominają męczennika Tryfona 1/14 lutego[4], tj. 14 lutego według kalendarza gregoriańskiego. W dniu tym w Bułgarii obchodzone jest święto wina, zwane od imienia świętego Trifon Zarezan.

Patronat[edytuj | edytuj kod]

Patron miasta Kotor i Zatoki Kotorskiej w Czarnogórze. Wierni modlą się przez wstawiennictwo świętego w różnych intencjach. Proszą go o uleczenie z chrapania, by odpędził złe duchy, wypędził biesa, uchronił od czarowników i skutków ich działań. Modlą się też do niego w chwilach smutku oraz prosząc o pomoc w sprawach życia codziennego. Gospodarze widzą w nim obrońcę przed domowymi owadami, a ogrodnicy tego, który pomaga uchronić pola i sady od szkodników.

W Bitwie pod Lepanto Turcy zatopili galeon San Trifone di Cattaro (Św. Tryfon Kotorski) pod wenecką banderą (Święta Liga) i dowództwem Jeronima Bisantija (Girolamo Bisanti), który zginął wraz z chorwacką załogą z Perastu (dziś Czarnogóra).

Ikonografia[edytuj | edytuj kod]

W ikonografii święty przedstawiany jest jako młodzieniec bez zarostu, w przewieszonym przez ramię jasnoczerwonym płaszczu. Zależnie od ujęcia w dłoni trzyma laskę (służącą do wypasu zwierząt), białego ptaka lub krzyż. Na terenach należących dawniej do Republiki Weneckiej przedstawiany z modelem kościoła i palmą męczeństwa w rękach.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]