Trynitarze
| Trynitarze | |
| Pełna nazwa | Zakon Trójcy Przenajświętszej |
| Nazwa łacińska | Ordo Sanctissimae Trinitatis |
| Skrót zakonny | OSsT |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Założyciel | św. Jan de Matha |
| Data założenia | 1198 |
| Data zatwierdzenia | 1198 |
| Strona internetowa | |
Trynitarze (właściwie Zakon Trójcy Przenajświętszej, dawniej Zakon Świętej Trójcy od Wykupu Niewolników) – katolickie zgromadzenie zakonne, założone w 1198 w dobie wypraw krzyżowych przez św. Jana z Mathy i św. Feliksa de Valois, a następnie zatwierdzone bullą papieża Innocentego III Operante divine dispositionis. Od 1236 istnieje żeński zakon - Trynitarianki (Klauzurowe).
Spis treści |
[edytuj] Historia zakonu
Zakon powstał w celu uwalniania niewolników chrześcijańskich z rąk muzułmanów podczas wypraw. Encyklopedia Religii PWN podaje, że Trynitarze uwolnili ok. 900 tys. ludzi. Trynitarze pod koniec XVI w. podzielili się na dwie gałęzie:
- Trynitarze trzewiczkowi,
- Trynitarze bosi (ruch obserwancki).
Obecnie Trynitarze głównie sprawują duszpasterstwo więźniów, ale także opiekują się chorymi. Prowadzą swoje własne parafie w porozumieniu z biskupami lokalnymi.
[edytuj] Habit
Trynitarze noszą habit w kolorze białym, przepasany skórzanym czarnym paskiem, na habicie biały szkaplerz z czerwono-niebieskim krzyżem oraz biały kaptur.
[edytuj] Działalność na świecie
Obecnie Zakon Trynitarzy na świecie składa się z siedmiu prowincji, trzech wikariatów oraz dwóch delegatur. Ojcowie Trynitarzy są obecni w następujących krajach Włochy, Hiszpania, Francja, Niemcy, Austria, USA, Kanada, Meksyk, Guatemala, Puerto Rico, Kolumbia, Brazylia, Peru, Boliwia, Chile, Argentina, Indie, Madagascar, Polska oraz Kongo.
[edytuj] Prowincje trynitarskie na świecie
- Prowincja Św. Jana de Matha (Włochy Północne)
- Włochy, Meksyk
- Prowincja Ducha Świętego (Hiszpania Południowa)
- Hiszpania Południowa, Argentyna, Chile, Boliwia, Peru
- Prowincja Niepokalanego Poczęcia (Hiszpania Północna)
- Hiszpania Północna, Kolumbia, Puerto Rico
- Prowincja Niepokalanego Serca Maryi (USA)
- USA, Indie
- Prowincja Najświętszego Serca
- Kanada, Guatemala
[edytuj] Działalność w Polsce
[edytuj] Lata 1685-1907
Na ziemie polskie Trynitarianie zostali sprowadzeni za czasów Jana III Sobieskiego w okresie wojen tureckich. Zakon Trynitarzy działał na terenie Polski w latach 1685-1907. Obszar działalności tego zakonu ograniczał się do wschodnich ziem Rzeczypospolitej. Trynitarze byli zakonem kwestującym. Ich zadaniem było wykupywanie Polaków z niewoli tatarskiej (jasyru). Nierzadko zakonnicy, gdy już brakowało pieniędzy, sami oddawali się w ręce Tatarów, w zamian za uwalnianego z niewoli. W latach 1688 - 1783 polscy trynitarze wykupili 517 jeńców za kwotę 573.427 złotych polskich[1].
Miejscowości, w których założono domy zakonne trynitarzy (w kolejności chronologicznej): Lwów, Kraków, Stanisławów, Beresteczko, Warszawa, Halicz, Antokol i Werki (dziś dzielnice Wilna), Kamieniec Podolski, Orsza, Łuck, Tomaszów Lubelski, Brześć, Lublin, Krotoszyn, Brahiłów, Bursztyn, Szumbar, Czołhan, Babinowicze k. Orszy, Biały Kamień. W Lublinie trynitarze posiadali najpierw dom zakonny, a następnie – z uwagi na zubożenie – zamieszkiwali jedną z wież w murach miejskich, nazywaną Wieżą Trynitarską.
Po pierwszym rozbiorze Polski nastepowały liczne kasaty róznych zakonów, w tym także Trynitarzy. Ostatni trynitarz na ziemiach polskich przebywał do 1907 roku.
[edytuj] Restytucja od 1986 r.
Wraz z przyjazdem do Polski w 1986 o. Jerzego Kępińskiego doszło do restytucji tego zakonu w kraju. Współcześnie zadaniem i regułą Zakonu jest "wykupywanie" ludzi z rozmaitych rodzajów niewoli – zewnętrznej i wewnętrznej, również uzależnień od alkoholu, narkotyków, internetu itp.
Obecne jedyny dom zakonny w Polsce znajduje się w Krakowie, przy którym znajduje się kościół Przenajświętszej Trójcy.
[edytuj] Potrynitariańskie zabytki sakralne na ziemiach polsko-litewskich
Pozostałością po pierwszej obecności Trynitarzy na ziemiach polsko-litewskich są klasztory zniesione w XIX w., które stanowią obecnie zabytki sakralnej architektury barokokowej i rokokowej (m.in. w Krakowei, Krotoszynie, Warszawie), choć nie należą one już Trynitarzy.
Wśród zachowanych kościołów potrynitariańskich w Polsce znajdują się m.in.:
- Warszawa: Kościół Świętej Trójcy (na Solcu) (obecnie kościół diecezjalny)
- Kraków: Kościół Świętej Trójcy (przekazany Ojcom Bonifratom)
- Krotoszyn: Kościół św. Apostołów Piotra i Pawła (obecnie kościół parafialny-diecejzjalny)
Wśród zachowanych kościołów potrynitariańskich w dawnej Rzeczypospolitej Obojga Narodów (obecnie: Litwa oraz Ukraina) znajdują się m.in.:
- Wilno - Antokol: Kościół Pana Jezusa (obecnie seminarium duchowne)
- Wilno - Werki: Kościół Świętej Trójcy (obecnie kościół diecezjalny, seminarium duchowne)
- Lwów: Kościół Trójcy Przenajświętszej (obecnie cerkiew greckokatolicka)
- Lwów: Kościół św. Mikołaja (obecnie cerkiew prawosławna)
- Kamieniec Podolski: Kościół i klasztor Trynitarzy z 1750r. (obecnie cerkiew greckokatolicka św. Jozafata)
- Łuck: Klasztor trynitarzy (obecnie garnizonowy szpital wojskowy)
[edytuj] Bibliografia
- Religia. Encyklopedia PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, wersja 1.0 (multimedialna)
- A.Dylewski, Ukraina. Przewodnik ilustrowany, Wydawnictwo Pascal, Bielsko-Biała 2007 (ISBN 978-83-7304-854-6)
- A.Dylewski, Litwa. Przewodnik ilustrowany, Wydawnictwo Pascal, Bielsko-Biała 2007 (ISBN 978-83-7304-981-9)
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona Trynitarzy (ang.)
- Strona internetowa Zgromadzenia (pol.)
- Krótka historia Zakonu Trójcy Przenajświętszej na terenie Polski (1685 -1907) (pol.)
Przypisy
- ↑ Aleksander Rasszczupkin "Kamieniec Podolski"